Elsa Schiaparelli

elsa1

Elsa Schiaparelli in Elsa Schiaparelli, autumn 1931. Courtesy of The Metropolitan Museum of Art, Photograph by Man Ray. ©2012 Artists Rights Society (ARS), New York / ADAGP, Paris.

 

Mes chères amies,
Η Elsa Schiaparelli αποτελεί ένα ξεχωριστό κομμάτι παρουσίασης στη διαδρομή μας στην ιστορία της μόδας στο βαθμό που το έργο της υποδηλώνει τον επηρρεασμό στη τέχνη της ραπτικής από τα πολιτισμιακά κινήματα της εποχής του μεσοπολέμου.
Η Σύγχρονη τέχνη, ιδιαίτερα Νταντά και Υπερρεαλισμός, παρείχε μια σημαντική πηγή έμπνευσης για την Schiaparelli. Εργάστηκε με μια σειρά από σύγχρονους καλλιτέχνες  για να αναπτύξουν τα ευφάνταστα σχέδια της,με  πιο γνωστό τον Salvador Dali. Δεν είναι καθόλου λίγο, ο Alberto Giacometti να σχεδιάζει κουμπιά για τα ρούχα της Έλσας η ο Jean  Cocteau να σχεδιάζει πάνω στα σακάκια της.
Ας θυμηθούμε εν τάχει, τι πρεσβεύουν τα κινήματα αυτά ώστε να κατανοήσουμε με μεγαλύτερη ευκρίνεια το έργο της εξαίρετης αυτής σχεδιάστριας μόδας, με μια μικρή αναφορά σε δύο εκπροσώπους τους, τον Salvador Dali και τον αγαπημένο René François Ghislain Magritte.

elsa2

Ο Ντανταϊσμός ή Νταντά (Dada) είναι ένα καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στις εικαστικές τέχνες καθώς και στη λογοτεχνία (κυρίως στην ποίηση), το θέατρο και την γραφιστική. Μεταξύ άλλων, το κίνημα ήταν και μια διαμαρτυρία ενάντια στη βαρβαρότητα του πολέμου και όλων αυτών που οι Ντανταϊστές πίστευαν ότι ήταν μια καταπιεστική διανοητική αγκύλωση, τόσο στην τέχνη όσο και στην καθημερινότητα. Ο Ντανταϊσμός χαρακτηρίζεται από εσκεμμένο παραλογισμό και απόρριψη των κυρίαρχων ιδανικών της τέχνης. Επηρέασε μεταγενέστερα κινήματα, συμπεριλαμβανομένου του σουρρεαλισμού.
Ο όρος «ντανταϊσμός» προήλθε από το «ντα-ντα» που κάνουν τα μωρά, μία λέξη της παιδικής γλώσσας που ουσιαστικά δεν σημαίνει τίποτα. Και αυτό ακριβώς είναι ο ντανταϊσμός. Το παράλογο, το παράδοξο, το φανταστικό. Στόχος του, το γκρέμισμα των παραδοσιακών λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών αξιών, και η αμφισβήτηση των αρχών της μοντέρνας κοινωνίας. Μια φιλοσοφία, που οι οπαδοί του κινήματος εξέφραζαν τόσο μέσα από την τέχνη, όσο και από τη στάση ζωής και τον τρόπο σκέψης τους, προκαλώντας συχνά το κοινό. Οργάνωναν αυθόρμητες βραδιές, συνέτασσαν άρθρα και μανιφέστα, εκφράζονταν με κείμενα που συγχωνεύονταν τυχαία, χρησιμοποιούσαν λέξεις δικής τους έμπνευσης, που δεν περιέγραφαν τίποτα, αλλά αποτελούσαν κομμάτια των ποιημάτων τους.
Η τεχνοτροπία τους, αρχικά επηρεάστηκε από τον κυβισμό και το φουτουρισμό. Έμπνευσή τους αποτελούσαν κατά κανόνα οι μηχανές, και οι ανθρώπινες φιγούρες που θύμιζαν περισσότερο ρομπότ. Επέλεγαν στην τύχη σχήματα και εικόνες, καθώς και ετερογενή υλικά (μαλλί, ξύλο, φωτογραφίες και φωτομοντάζ, χαρτί, σκουπίδια), δημιουργώντας εφήμερα έργα που συνδύαζαν τη γλυπτική με τη ζωγραφική.
Ως κίνημα, ο ντανταϊσμός έπαψε να υπάρχει από το 1924 και οι εκπρόσωποί του διοχετεύτηκαν στο σουρεαλισμό.

M.Duchamp «ουρητήρας»

elsa3

Ο διάσημος «ουρητήρας» του M.Duchamp. Με το έργο του αυτό ο καλλιτέχνης αποσκοπούσε στην στοχευμένη κριτική κάνοντας ένα έμμεσο καυστικό σχόλιο στην ευπιστία του φιλότεχνου κοινού.
Το μόνο που έκανε ουσιαστικά ήταν να «ξηλώσει» έναν ουρητήρα από τις δημόσιες τουαλέτες και να τον υπογράψει θέτοντάς τον ως κύριο έκθεμα των έργων τέχνης του. Ήθελε με τον τρόπο αυτό να δείξει πως ένα αντικείμενο χωρις καλλιτεχνικό ενδιαφέρον, ξαφνικά αποκτά προσωπικότητα μόνο και μόνο γιατί ο υπογράφων είναι καταξιωμένος καλλιτέχνης.

O σουρεαλισμός ή υπερρεαλισμός είναι ένα από τα πιο σημαντικά καλλιτεχνικά ρεύματα του 20ού αιώνα και αφορά στη λογοτεχνία και στις εικαστικές τέχνες. Εμφανίστηκε μετά το τέλος του Α´ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν το κίνημα του ντανταϊσμού εξάντλησε τις δυνατότητές του, και συμπεριέλαβε πολλούς από τους ντανταϊστές καλλιτέχνες. Γεννιέται επίσημα το 1924, με το Μανιφέστο του Σουρεαλισμού που δημοσίευσε ο André Breton στο Παρίσι, από μια ομάδα νέων ποιητών που έγραφαν στο περιοδικό Littérature, και σβήνει στο τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο

Μπρετόν αναγνωρίζεται ως κεντρική φυσιογνωμία και ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς τού κινήματος, ενώ άλλα διακεκριμένα μέλη υπήρξαν οι ποιητές Πωλ Ελυάρ, Ρενέ Κρεβέλ, Ρομπέρ Ντεσνός, Μπενζαμίν Περέ, Ροζέ Βιτράκ, όπως και οι καλλιτέχνες Μαξ Ερνστ, Μαν Ραίη, Ζαν Αρπ, Αντρέ Μασόν και Χουάν Μιρό. Πολλοί από τους πρώιμους υπερρεαλιστές προήλθαν από το προγενέστερο κίνημα του Ντανταϊσμού.
Οι σουρεαλιστές είχαν μεγάλο σεβασμό για την επιστήμη, καθώς και ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το υποσυνείδητο και τις θεωρίες του Freud. Η τέχνη τους ορίζεται από το τυχαίο, το υποσυνείδητο, την αναζήτηση ενός νέου εσωτερικού, προσωπικού κόσμου μέσα από την εικαστική δημιουργία. Είναι ένα ρεύμα με συγκεκριμένη θεωρία και κανόνες σύνθεσης, που έχουν σκοπό να διεγείρουν την ψυχή με οπτικά εφέ και παραδεισιακές ή εφιαλτικές εικόνες.

elsa4

The Surrealist emphasis on distortion and masquerade can be seen in Man Ray’s work.elsa5

Οι καλλιτέχνες του ρεύματος χρησιμοποιούν τη φαντασία για να απεικονίσουν το μυστικό κόσμο των ονείρων με τρόπο ασυνήθιστο, αποκρουστικό και ταυτόχρονα χιουμοριστικό. Μεταμορφώνουν το πραγματικό σε φανταστικό, παραμορφώνοντας τα ανατομικά στοιχεία και τα αντικείμενα, παραθέτοντας εικόνες χωρίς λογική συνοχή, στήνοντας ερημικά και μοναχικά τοπία, συνοδεύοντας τα έργα τους με τίτλους μυστηριώδεις και ακατανόητους, με σκοπό να αγγίξουν το υποσυνείδητο και να δημιουργήσουν ένα ονειρικό σύμπαν. Συχνά χρησιμοποιούν το φωτογραφικό ρεαλισμό, την οπτική αυταπάτη και την τέλεια τεχνική εκτέλεση για να δώσουν αληθοφάνεια στο υπερφυσικό.

Salvador Dali

O Salvador Felip Jacint Dalí Domènech γεννήθηκε το 1904 στην πόλη Φιγέρας της Καταλονίας και ανήκε σε μια οικονομικά ευκατάστατη οικογένεια. Όταν τέλειωσε το σχολείο, πήγε στη Μαδρίτη στη σχολή Καλών Τεχνών.Εκεί, τον διώξανε δυο φορές για την ανάρμοστη συμπεριφορά του. Οι καθηγητές πάντα το ξανασυζητούσαν πως δεν έπρεπε να χάσουν ένα τέτοιο ταλέντο και πνεύμα, όμως στην δεύτερη φορά, αφού δημοσιεύτηκε μια δήλωσή του σε συνέντευξη περιοδικού που έλεγε πως δεν μπορούν να τον κρίνουν στην τέχνη γιατί είναι πολύ καλύτερος, τον έδιωξαν οριστικά. O Dali θα φύγει για το Παρίσι. Εκεί, γίνεται καλός φίλος με τον Paul Eluard και λίγο καιρό μετά, θα του κλέψει τη ρωσίδα γυναίκα του, Gala, που ήταν 10 χρόνια μεγαλύτερή τουκαι θα την παντρευτεί. Μπλέκει με το σουρρεαλιστικό κίνημα παραμένοντας ο βασιλιάς του είδους. Κατά τον πόλεμο φεύγει με την Gala για την Αμερική.

elsa7

Dali and his «desk.»

Επιστρέφουν στην Ισπανία και το 1968 γράφει στ’ όνομά της ένα κάστρο στο Púbol. Όταν εκείνη πέθανε ο Dali έκανε πάρα πολλές απόπειρες αυτοκτονίας όμως πάντα τον έσωζαν. Σε μεγάλη ηλικία εμφάνισε συμπτώματα σαν αυτά του Parkinsson, έτρεμαν τα χέρια του και δεν μπορούσε να ζωγραφίσει. Το ’89 πέθανε από καρδιακό. Βρίσκεται στο μουσείο που έφτιαξε ο ίδιος στο Figueres, παγωμένος, όταν ξεπαγωθεί λέει να επιστρέψει.

René Magritte
elsa8

Ο René François Ghislain Magritte, 1898 –1967 ήταν σουρρεαλιστής καλλιτέχνης με επιρροές από το καλλιτεχνικό κίνημα του ντανταϊσμού, που γεννήθηκε στο  Βέλγιο .Σπούδασε για δύο χρόνια στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών (Académie Royale des Beaux-Arts) των Βρυξελλών, από το 1916 μέχρι το 1918.Το 1926, ο Μαγκρίτ ζωγράφισε τον πρώτο του σουρρεαλιστικό πίνακα, Le jockey perdu, και έκανε την πρώτη του έκθεση στις Βρυξέλλες το 1927. Οι κριτικοί τού επιτέθηκαν μαζικά. Απογοητευμένος με την αποτυχία, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έγινε φίλος με τον Αντρέ Μπρετόν και έγινε μέλος της ομάδας των σουρρεαλιστών.Την εποχή της γερμανικής κατοχής του Βελγίου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρέμεινε στις Βρυξέλλες, χάνοντας την επαφή με τον Μπρετόν. Εκείνη την εποχή αποκήρυξε την βία και την απαισιοδοξία των προηγουμένων έργων του, αν και αργότερα επέστρεψε στα ίδια θέματα.
Ήταν ένας αριστοτεχνικός ζωγράφος. Στα έργα του συχνά παραθέτει συνηθισμένα αντικείμενα, ή κάποιο ασυνήθιστο πλαίσιο, δίνοντας νέες ερμηνείες σε γνωστά αντικείμενα. Η χρήση αντικειμένων διαφορετικά απ’ ό,τι φαίνονται, είναι χαρακτηριστική στο έργο του Η προδοσία των εικόνων (La trahison des images), όπου μία πίπα καπνιστή παρουσιάζεται σαν μοντέλο για διαφήμιση μαγαζιού εμπορίας καπνού. Κάτω από την πίπα ο Μαγκρίτ έγραψε την φράση «Αυτό δεν είναι μία πίπα» («Ceci n’est pas une pipe»), που μοιάζει με οξύμωρο, αλλά σημαίνει πως η ζωγραφιά δεν είναι αυτό που φαίνεται. Στο βιβλίο του Αυτό δεν είναι μία πίπα, ο γάλλος κριτικός Μισέλ Φουκώ αναλύει την ζωγραφική του πίνακα του Μαγκρίτ και αυτό το παράδοξο.

elsa9

Η τέχνη του Μαγκρίτ δείχνει ένα πιο αντιπροσωπευτικό ύφος του σουρρεαλισμού σε σύγκριση με το «αυτόματο» ύφος που συναντούμε σε έργα καλλιτεχνών όπως ο Χουάν Μιρό. Εκτός από φανταστικά στοιχεία, το έργο του είναι συχνά πνευματώδες και διασκεδαστικό..Στις ΗΠΑ εκτέθηκαν τα έργα του στη Νέα Υόρκη το 1936 και ξανά στην ίδια πόλη σε δύο εκθέσεις, το 1965 στο Μουσείο Μοντέρνα Τέχνης και το 1992 στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Τέχνης.

Elsa Schiaparelli

Έλσα Σκιαπαρέλι (10 September 1890  Rome -13 November 1973  Paris): Αντίπαλο δέος της Κοκό Σανέλ, η ιδιοφυής σχεδιάστρια τάραξε τα νερά μόδας όταν συνεργάστηκε με τον Σαλβαντόρ Νταλί σε μια σειρά ρούχων με κεντρικό θέμα τη μορφή του αστακού, ενώ έφτιαξε καπέλα που θυμίζουν χοιρινά μπούτια. Εβδομήντα χρόνια πριν η Gaga ντυθεί με μπριζόλες.

elsa11

H Σκιαπαρέλι γεννήθηκε στο Palazzo Corsini στη Ρώμη. Η μητέρα της ήταν αριστοκράτισσα ναπολιτάνα και ο πατέρας της διάσημος λόγιος ,επιμελητής στα μεσαιωνικά χειρόγραφα, ήταν πρύτανης του Πανεπιστημίου της Ρώμης και αυθεντία  στην σανσκριτική.
Ήταν ανηψιά του αστρονόμου Giovanni Schiaparelli , ο οποίος ανακάλυψε το Κανάλι του Άρη, και πέρασε ώρες μαζί του μελετώντας τον ουρανό. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, κατά την οποία δημοσίευσε ένα βιβλίο με ποιήματα αισθησιακά που συγκλόνισαν την συντηρητική οικογένειά της που την έστειλε στο εξωτερικό.
Στο Λονδίνο το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της, δαπανήθηκε σε μουσεία και διαλέξεις. Η Σκιαπαρέλι παντρεύτηκε έναν από τους  καθηγητές της ,τον William de Wendt de Kerlor έναν γαλλο-ελβετικό Θεόσοφο. Το 1921 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου αμέσως ανταποκρίθηκε στην νεωτερικότητα της πόλης. Η Eλσα είχε μια εκλεπτυσμένη ζωή με ένα συγκεκριμένο είδος πολυτέλειας που παρέχονταν από τον πλούτο των γονιών της και την υψηλή κοινωνική της θέση.
Πίστευε, ωστόσο, ότι αυτή η πολυτέλεια ήταν ασφυκτική στην τέχνη και τη δημιουργικότητα της και έτσι η ίδια κράτησε αποστάσεις από την «πολυτέλεια» όσο ήταν δυνατό. H Σκιαπαρέλι μετακόμισε , πρώτα στη  πόλη της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια στο Παρίσι, και συνδύασε την αγάπη της τέχνης και του σχεδιασμού για να γίνει μια σουρεαλιστική μοδίστρα.
Στη Νέα Υόρκη ο σύζυγός της αποστασιοποιήθηκε από την πόλη και εγκατέλειψε την οικογένειά του από τη στιγμή που το παιδί τους γεννήθηκε. Η Maria Luisa Yvonne Radha de Wendt de Kerlor, περισσότερο γνωστή ως Gogo Schiaparelli, θα γίνει γνωστή socialite.

Η Σκιαπαρέλι γνωρίστηκε αργότερα με την  Gaby Picabia , πρώην σύζυγο του γάλλου ντανταϊστή καλλιτέχνη Francis Picabia και  ιδιοκτήτρια μιας boutique γαλλικής μόδας στη Νέα Υόρκη. Μέσα από τη δουλειά της εκεί, η Σκιαπαρέλι συνάντησε καλλιτέχνες όπως ο Marcel Duchamp και Man Ray .Όταν η Gaby και ο Man Ray έφυγαν για το Παρίσι,  η Σκιαπαρέλι τους  ακολούθησε. Στο Παρίσι, η Σκιαπαρέλι – γνωστή ως «Σκιαπ» για τους φίλους της – άρχισε να κάνει τα ρούχα της .
Με κάποια ενθάρρυνση από Paul Poiret, ξεκίνησε τη δική της επιχείρηση αλλά έκλεισε το 1926, παρά τις ευνοϊκές κριτικές. Ξεκίνησε μια νέα συλλογή πλεκτών, στις αρχές του 1927, χρησιμοποιώντας μία μέθοδο διπλής επίστρωσης με βελονιά, που χρησιμοποιείται από Αρμένιους πρόσφυγες και δημιουργεί πουλόβερ με σουρεαλιστικές  trompe l’oeil εικόνες.

elsa13

Το «Pour le Sport»,είναι συλλογή για  το επόμενο έτος για να συμπεριλάβει τα μαγιό, ρουχα του σκι και φορέματα λινά. Η ζιπ-κιλότ, πρόδρομος του σορτς, συγκλόνισε τον κόσμο του τένις, όταν φορέθηκε από την Lili de Alvarez στο Wimbledon το 1931.

elsa14
Πρόσθεσε τα βραδινά στη συλλογή το 1931, και η επιχείρηση εξελίχτηκε , με αποκορύφωμα τη μετακόμιση από την Rue de la Paix στο κατάστημα στην Place Vendôme.

elsa15  elsa16

Αμέσως μετά την πτώση του Παρισιού, στις 14 Ιουνίου 1940, η Σκιαπαρέλι πήγε στη Νέα Υόρκη για μια περιοδεία διαλέξεων και εκτός από μερικούς μήνες στο Παρίσι, στις αρχές του 1941, παρέμεινε στην πόλη της Νέας Υόρκης μέχρι το τέλος του πολέμου. Με την επιστροφή ανακάλυψε ότι μόδα είχε αλλάξει, με το Christian Dior’s  New Look σημειώνοντας απόρριψη της μόδας πριν από τον πόλεμο.
Ο οίκος της Schiaparelli αγωνίστηκε στη λιτότητα της μεταπολεμικής περιόδου, και έκλεισε τελικά τον Δεκέμβριο του 1954. Την ίδια χρονιά η μεγάλη αντίπαλος της, Gabrielle Chanel επέστρεψε στην επιχείρηση.
Σε ηλικία 64 ετών, έγραψε την αυτοβιογραφία της και στη συνέχεια έζησε μια άνετη ζωή ανάμεσα στο διαμέρισμά της στο Παρίσι και το σπίτι της στην Τυνησία.
Η κόρη της  Έλσα Σκιαπαρέλι, η κοντέσα Maria Luisa Yvonne Radha de Wendt de Kerlor, περισσότερο γνωστή ως Γωγώ Σκιαπαρέλι,ήταν παντρεμένη με τον Robert L. Berenson και τα  παιδιά τους ήταν το μοντέλο Marisa Berenson και η φωτογράφος Berry Berenson. Και οι δύο αδελφές εμφανίστηκαν τακτικά στο Vogue στις αρχές του 1970. Η Berry ήταν παντρεμένη με τον Anthony Perkins , ο οποίος πέθανε από AIDS στις 12 Σεπτεμβρίου 1992. Σχεδόν 9 χρόνια αργότερα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η Berry πέθανε στη πτήση 11 της American Airlines, όταν συνετρίβη στη Βόρειο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη διάρκεια της 11 / 9 τρομοκρατικής επίθεσης.

elsa18

1930s fashion by Elsa Schiaparelli

Η Σκιαπαρέλι ήταν  καινοτόμος γυναίκα και σχεδιάστρια μόδας. Είχε πολλές «πρωτιές» της βιομηχανίας της μόδας. Η καριέρα της ξεκίνησε με την εισαγωγή των γραφιστικών πλεκτών στον κόσμο της μόδας με μοτίβα και εμβλήματα και προχώρησε με υπέροχα παλτό και κάπες.

elsa20elsa21

Ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε έντονα χρώματα στα φερμουάρ, αλλά ήταν επίσης η πρώτη που τα είχει βαμμένα ώστε να ταιριάζουν με το υλικό που χρησιμοποιούσε στα ενδύματα της.

Ηταν η πρώτη στη δημιουργία και τη χρήση ευφάνταστων κουμπιών που έμοιαζαν περισσότερο με καρφίτσες. Ήταν σε σχήματα από φιστίκια, μέλισσες, και ακόμη και κεφάλια κριαριού. Τα αξεσουάρ της,ανεπανάληπτα και πρωτοποριακά.

elsa23

From the 1930s by Alberto Giacometti for Elsa Schiaparelli

elsa24

elsa25

Pagan Collection bug necklace 1938 The Met Museum

elsa26

Pagan Collection bug necklace 1938 The Met Museum

elsa27

Sunglasses featuring long blue eyelashes

elsa28
Στην παρισινή μόδα, εφηύρε παντελόνες, εισήγαγε Αραβικές βράκες, κεντημένα πουκάμισα, τυλιγμένα τουρμπάνια, ιδιόμορφες ζώνες, τη «σφήνα», μια σόλα παπουτσιού που θα διατηρηθεί μέσω του 20ου αιώνα και στον επόμενο, και άλλες καινοτομίες η έννοια των οποίων δεν θα αναγνωρισθεί πλήρως για άλλα 40 έως 50 έτη.

elsa29

André Perugia for Elsa Schiaparelli, Summer 1938, Suede & monkey fur

elsa30

Hat of Elsa Schiaparelli

elsa35

Gloves Elsa Schiaparelli, 1939 The Philadelphia Museum of Art

Τα ανεπανάληπτα κεντημένα βραδινά της σακάκια χαρακτηρίζουν τον διαχρονικό και μοναδικό καλλιτεχνικό σχεδιασμό της.

elsa37

Marlene Dietrich in an Elsa Schiaparelli sweater

elsa39

Elsa Schiaparelli “Apollo of Versaille” cape The Met Museum

Ενώ οι καινοτομίες της στο σχέδιο μόδας ήταν πολλές, ήταν η δημιουργία του          διαδρόμου  μόδας που δείχνει όπως τον γνωρίζουμε σήμερα ,είχε τη μεγαλύτερη επιρροή. Σύγχρονη ιδέα της για μια επίδειξη μόδας περιελάμβανε ένα διάδρομο με μουσική και την χρήση των αδύνατων άμορφων γυναικών ως μοντέλα. Πίστευε ότι αυτή η αγορίστικη φιγούρα θα εμφανίσει καλύτερα τα ρούχα. Πολλοί άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν το πραγματικό μέγεθος των επιπτώσεών της για τη μόδα και τη βιομηχανία της μόδας.

Από τις καλλιτεχνικές συνεργασίες γεννήθηκαν, τα πιο αξιοσημείωτα σχέδια της Σκιαπαρέλι.
Εκτός από την καλά τεκμηριωμένη συνεργασία, όπως το καπέλο παπούτσι και το φόρεμα σκελετός, η επιρροή του Νταλί έχει προσδιοριστεί σε σχέδια όπως το καπέλο αρνί, κοτολέτα. Η Σκιαπαρέλι, επίσης, είχε μια καλή σχέση με άλλους καλλιτέχνες όπως οι Leonor Fini, Jean Cocteau, Meret Oppenheim, και Alberto Giacometti. Η Chanel  αναφέρονταν σε αυτήν ως «η  ιταλίδα  καλλιτέχνις που κάνει ρούχα».

Cocteau

elsa40

Το 1937, Σκιαπαρέλι συνεργάστηκε με τον καλλιτέχνη Jean  Cocteau για να σχεδιάσει ένα σακάκι και ένα παλτό για τη συλλογή του φθινόπωρου εκείνου του έτους. Το σακάκι ήταν κεντημένο με μια γυναικεία φιγούρα με το ένα χέρι να χαϊδεύει τη μέση και τα μακριά ξανθά μαλλιά να απλώνονται σε  ένα μανίκι.
Mr Cocteau on the ocean liner Île de France, March 1936

elsa42elsa43

Το παλτό χαρακτηρίστηκε απο δύο προφίλ που αντιμετωπίζουν  το ένα το άλλο, δημιουργώντας την οπτική ψευδαίσθηση ενός  βάζου με ροδοπέταλα. Η επιμέλεια του κεντήματος και στα δύο ενδύματα εκτελέστηκε από τον οίκο υψηλής ραπτικής του Lesage.

 Dali
Τα σχέδια της Σκιαπαρέλι που παράγονται σε συνεργασία με τον Dali είναι από τα πιο γνωστά της. Ενώ η  Σκιαπαρέλι δεν κατονόμασε τα σχέδια της, οι συνεργασίες με τον Νταλί είναι ευρέως γνωστές ως εξής:

Lobster Dress

elsa44

Lobster dress by Elsa Schiaparelli, hand-painted by Salvador Dalí, 1937

Lobster dress by Elsa Schiaparelli, hand-painted by Salvador Dalí, 1937
Το 1937, το Φόρεμα Αστακός ήταν ένα απλό λευκό φόρεμα απο μετάξι με μια κατακόκκινη ζώνη και  χαρακτηρίζεται απο ένα μεγάλο αστακό ζωγραφισμένο (από τον Νταλί) στη φούστα. Από το 1934, ο Νταλί είχε αρχίσει να ενσωματώνει αστακούς στο έργο του, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας  «Dream-Man Βρίσκει Αστακό σε Τηλέφωνο» που  εμφανίζεται στο περιοδικό American Weekly το 1935  και του «Τηλέφωνο Αστακός» (1936). Το σχέδιό του για  τη Σκιαπαρέλι υλοποιείται σε μια εκτύπωση υφάσματος από τον κορυφαίο Sache  που ήταν σχεδιαστής σε μετάξι. Εγινε γνωστό, όταν φορέθηκε  από την Wallis Simpson σε μια σειρά φωτογραφιών από τον Cecil Beaton που λαμβάνονται στο Château de Candé λίγο πριν το γάμο της με τον Edward VIII .

 Tears Dress

The Tears Dress was part of the February 1938 Circus Collection. It is printed with a Dali design of rips and tears, worn with a thigh-length veil with «real» tears, carefully cut out and lined in pink and magenta.

elsa47

Tear dress Elsa Schiaparelli/ Salvador Dali

Το φόρεμα δάκρυα, ένα λεπτό γαλάζιο βραδυνό φόρεμα τυπωμένο με ένα σχέδιο του Νταλί trompe l’oeil φορεμένο με ένα πέπλο στο μήκους του μηρού Αυτό το φόρεμα ήταν μέρος της περίφημης «Συλλογή Circus» της Σκιαπαρέλι του 1938. Η εκτύπωση είχε ως στόχο να δώσει την ψευδαίσθηση της σχισμένης σάρκας των ζώων.

Skeleton dress

elsa48

O Νταλί βοήθησε επίσης τη Σκιαπαρέλι στο σχεδιασμό της για το φόρεμα Skeleton για τη συλλογή Circus. Ήταν μια σκληρό μαύρο φόρεμα από κρέπ που χρησιμοποιούσε trapunto για να γεμίσει τη δημιουργία επενδύοντας πλευρές, σπονδυλική στήλη  και οστά ποδιών.

Shoe hat

elsa49

Το 1933, ο Dali  φωτογραφήθηκε από τη σύζυγό του Gala Dali με μιά από τις παντόφλες της στο κεφάλι του. Το 1937 έκανε τα σχέδια για ένα καπέλο παπούτσι για την Σκιαπαρέλι, το οποίο  χαρακτήρισε τη συλλογή Φθινόπωρο-Χειμώνας του 1937-1938.
Το καπέλο, με  σχήμα ψηλοτάκουνων παπουτσιών μιας γυναίκας, είχε το τακούνι να στέκεται κατ ‘ευθείαν επάνω και τα δάχτυλα του ποδιού με κλίση πάνω από το μέτωπο. Αυτό το καπέλο φορέθηκε από Gala Dali, την Σκιαπαρέλι, και από τη γαλλο-αμερικανική εκδότρια της Γαλλικής έκδοσης του Harper Bazaar, κληρονόμο Daisy Fellowes  η οποία ήταν μια από τις καλύτερες πελάτισσες της Σκιαπαρέλι.

Μαζί με την Coco Chanel, τη μεγαλύτερη ανταγωνιστριά της, θεωρείται ως μια από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες στο χώρο της μόδας μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.

Ένα από τα ωραιότερα σακάκια όλων των εποχών.

elsa50elsa51
Schiaparelli’s Heavenly Zodiac collection was perhaps inspired by her uncle Giovanni Schiaparelli, a famed astronomer. 

Schiaparelli always said she never minded her ideas being copied: when you’re not copied, you’re no longer news.

Και απ’ ότι φαίνεται, Πανέμορφές μου, και τον επόμενο αιώνα, η divine Elsa συνεχίζει να είναι στην επικαιρότητα. Οι στυλίστες της Lady Gaga είναι καλά διαβασμένοι! Η κάνω λάθος;

elsa52

Lobster Telephone Artist Salvador Dali

elsa53

Lady Gaga Lobster Hat

elsa54

Lady Gaga Telephone Hat

elsa55

more Gaga fashion…and the dress that started it all.

elsa56

Shoe hat by Elsa Schiaparelli
Lady Gaga shot by Mariano Vivanco

 

elsa57

Salvador Dali: «The temptation of Saint Anthony».
Lady Gaga performed recently for the Queen of England at the Royal Variety Show and she went a little over the top. Literally over the top. She wore an Elizabethian inspired red leather dress with a 20 foot long train and played atop a 20 foot tall piano.

Je vous embrasse très fort,
Bessy.

Advertisements
Με ετικέτα , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s