Η δεκαετία του 1940

Mes  chères  amies,

Kαι τώρα, δυστυχώς, αρχίζουν τα γλέντια και οι χοροί. Η πιο ζοφερή δεκαετία στην ιστορία της Ευρώπης αλλά και παγκοσμίως. Είναι  όντως, άνευ αξίας η συζήτηση για  τη μόδα της δεκαετίας  του  σαράντα χωρίς πρώτα την κατανόηση της τεράστιας επίδρασης του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου που είχε στην καθημερινή ζωή κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους της δεκαετίας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η μόδα των γυναικών της δεκαετίας του 1940 υπαγορεύθηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ!  Οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές τάσεις καθόρισαν τη  μόδα.Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξε τον κόσμο της μόδας για πάντα.

blog1

Η μόδα παίρνει ένα πιο στρατιωτικό και επιβλητικό  look.  Οι ώμοι είναι τονισμένοι με ελαφριές βάτες, τα  γυναικεία ταγιέρ  είναι σε αρρενωπή γραμμή, και πιέτες  επικρατούν στις στενές ίσιες φούστες που συνδυάζονται με μικροσκοπικά πουλόβερ.

blog2

Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939 καθόρισε όλα όσα συνέβησαν κατά  την επόμενη δεκαετία. Και η μόδα ακολουθώντας τις κοινωνικές τάσεις και τα γεγονότα της παγκόσμιας οικονομίας, απαιτούσε αλλαγές στο στυλ  και  στο σχεδιασμό.
Στις 3 Σεπτεμβρίου  1939 η Αγγλία και η Γαλλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Στις  14  Ιουνίου του 1940 το Παρίσι παραδόθηκε στη Γερμανία. Οι δυνάμεις  γερμανικής κατοχής ξεκίνησαν τον έλεγχο της υψηλής ραπτικής.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Γερμανοί εξέταζαν  σοβαρά τη  μετακόμιση των  γαλλικών οίκων στο  Βερολίνο και την εκ νέου ίδρυση της έδρας της υψηλής ραπτικής ,αφού προηγουμένως είχαν δρομολογήσει  μια  νέα γενιά  γερμανών  σχεδιαστών λεηλατώντας τα αρχεία των Γάλλων. Το Βερολίνο θα ήταν τότε γνωστό ως η πρωτεύουσα της μόδας του κόσμου.
Το Παρίσι έχασε τον ηγετικό του ρόλο στον κόσμο της μόδας. Οίκοι  μόδας που ήταν ακόμη ανοιχτοί  υπέστησαν την αποδοκιμασία από τους ανθρώπους  στις  χώρες της Allience  που αγανάκτησαν με το γεγονός ότι ορισμένοι από τους κορυφαίους σχεδιαστές φαίνεται να ήταν  σε συνεργασία με τις δυνάμεις κατοχής. Η Coco Chanel, η διάσημη σχεδιάστρια μόδας, έκλεισε το στούντιο μόδας της κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά επικρίθηκε έντονα για τη σχέση της με υψηλόβαθμους Ναζί. Το  Παρίσι, πάντως, επανέρχεται με ένα ενδιαφέροντα τρόπο που δείχνει τα ρούχα του: Le Theatre de la Mode,  το Θέατρο της Μόδας,  που περιελάμβανε 200  ψηλές κούκλες ντυμένες με ρούχα σχεδιασμένα σύμφωνα με την γαλλική μόδα.
Η μόδα είναι – και πάντα ήταν – ένας παράγοντας με μεγάλη δύναμη. Με οικονομικούς όρους της εποχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η εξαγωγή ενός φορέματος της γαλλικής haute couture  ισοδυναμούσε με την εισαγωγή ενός τόνου κάρβουνου και η εξαγωγή ενός λίτρου αρώματος με την εισαγωγή δύο τόνων πετρελαίου.

blog3

Τις ημέρες της γερμανικής κατοχής στο Παρίσι, ο συνωστισμός στις επιδείξεις μόδας δεν είχε μειωθεί.Αντιθέτως. Πρώτες και καλύτερες  στις επιδείξεις του διάσημου Λισιέν Λελόνγκ, οι σύζυγοι και ερωμένες των υψηλόβαθμων γερμανών αξιωματικών. Και ένα από τα πιο επιτυχημένα ντεφιλέ  ήταν του νεαρού τότε Κριστιάν Ντιόρ που είχε μόλις προσληφθεί στον οίκο  Λελόνγκ.
O Λισιέν Λελόνγκ, πρόεδρος του συνδικάτου της γαλλικής υψηλής ραπτικής, διαπραγματεύτηκε με τους Γερμανούς διεκδικώντας το δικαίωμα κάθε χώρας να έχει τη δική της μόδα. Τους έπεισε με το επιχείρημα ότι η εμπειρία δεκαετιών δεν ήταν δυνατόν να διδαχθεί και να μεταφερθεί.

blog4

Οι Ναζί έκαναν πίσω αλλά μετά την απελευθέρωση άρχισαν οι ψίθυροι ότι ο Λελόνγκ ήταν συνεργάτης των Γερμανών. Oταν όμως η υπόθεσή του έφτασε στα δικαστήρια, ο δικαστής αποφάσισε ότι είχε συνεργαστεί  τόσο όσο χρειαζόταν για να σώσει την πολιτιστική κληρονομιά της Γαλλίας και τις θέσεις εργασίας των τεχνιτών του.

blog5

Η Κοκό Σανέλ δέχτηκε επίσης κατηγορίες. Τι έκανε στον πόλεμο η Κοκό; Εκλεισε το ατελιέ της, έκανε σχέση με τον Χανς Γκούντερ φον Ντίνκλαγκε, γνωστό ως «Spatz», έναν ανώτερο γερμανό αξιωματικό δεκατρία χρόνια μικρότερό της και εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο «Ritz».  Για τη σχέση της αυτή παραλίγο να δικαστεί για προδοσία, την έσωσε όμως η προστασία που της παρείχε η αγγλική βασιλική οικογένεια και ο φίλος της, Γουίνστον Τσόρτσιλ. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Ζιστίν Πικαρντί, την πιο πρόσφατη βιογράφο της, η Κοκό Σανέλ είχε κάνει τότε μια προσπάθεια μεσολάβησης ανάμεσα σε Εγγλέζους και Γερμανούς προς όφελος της ειρήνης.

blog6

Η  Αλίξ  Μπάρτον, που  έγινε γνωστή ως μαντάμ Grès, άνοιξε τον οίκο της στη Rue de la Paix το 1942, μεσούσης  της γερμανικής κατοχής. Παρ’ ότι που ήταν Εβραία, οι Γερμανοί της το επέτρεψαν με την προϋπόθεση να δημιουργεί τουαλέτες για τις γυναίκες τους.  Εκείνη αρνήθηκε και αναγκάστηκε έτσι να τον κλείσει. Ευτυχώς, δεν οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Το γιατί τότε στο Παρίσι κάποια καταστήματα και ατελιέ μόδας έμεναν ανοιχτά ενώ κάποια άλλα έκλειναν δεν θα διευκρινιστεί ποτέ απόλυτα. Γεγονός πάντως είναι ότι στην εταιρεία Louis Vuitton είχε επιτραπεί να διατηρήσει το ισόγειο κατάστημά της στο «Hôtel du Parc» του Βισί, ενώ άλλοι καταστηματάρχες, όπως οι κοσμηματοπώλες Van Cleef & Arpels, είχαν εκδιωχθεί.
Στην άλλη πλευρά, τη γερμανική εταιρεία Hugo Boss, από τη δεκαετία του 1930 έραβε τις στολές αστυνομικών και ταχυδρομικών και αργότερα του στρατού. Μπορούσε όμως να κάνει αλλιώς; «O πατέρας μου ήταν μέλος του ναζιστικού κόμματος», παραδέχτηκε σε αυστριακή εφημερίδα το 1997 ο 83χρονος τότε Ζίγκφριντ Μπος: «Ποιος δεν ήταν εκείνη την εποχή; Oλόκληρη η βιομηχανία δούλευε για τον ναζιστικό στρατό».
Στην Ισπανία του φρανκικού καθεστώτος, ο Βάσκος  Κριστομπάλ  Μπαλεσιάνγκα είχε περάσει στην αυλή των γυναικών των γερμανών κατακτητών. Αλλωστε έραβε για τη σύζυγο του στρατηγού Φράνκο και  για εκείνη μάλιστα ήταν και το τελευταίο φόρεμα που σχεδίασε στην καριέρα του.
Τι μας διδάσκει λοιπόν η – πρόσφατη – ιστορία;  Oτι  η μόδα επιβιώνει ανεξάρτητα από το στίγμα που μπορεί να ακολουθεί για λίγο ή για πολύ κάποιον δημιουργό της. Το είχε δηλώσει άλλωστε και ο ίδιος ο Ντούτσε το 1930: «Καμία δύναμη δεν μπορεί να της αντισταθεί. Αν η μόδα πει “φούστες μακριές”, δεν θα μπορέσεις να τις κοντύνεις ούτε καν με την γκιλοτίνα»…

blog7

Μέχρι τον Ιούνιο του 1941, με τη Βρετανία κάτω από την επίθεση από τους Ναζί, η διανομή του υφάσματος οδήγησε σε ένα σύστημα κουπονιών. Ενήλικες στη Βρετανία έλαβαν 66 κουπόνια ενδυμάτων ανά έτος, ποσό που μειώνεται σε 36 κουπόνια από το 1945. Οι προμήθειες αυτές ήταν περιορισμένες και οι τιμές ήταν υψηλές. Πολλές κυβερνήσεις επιβάλλουν περιορισμούς στη χρήση των υφασμάτων και άλλων υλικών που χρησιμοποιούνται για να κάνουν τα είδη ένδυσης που  ήταν απαραίτητα για τον στρατό.

blog8

Προκειμένου να υποστηρίξει την πολεμική  προσπάθεια, το ύφασμα ήταν περιορισμένο. Νάιλον και μαλλί και τα δύο  απαιτούνται για τον στρατό και το Ιαπωνικό μετάξι απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ. Το rayon, το νέο συνθετικό ύφασμα που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 έγινε το υλικό που χρησιμοποιείται συχνά για τη δημιουργία ενδυμάτων  κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Ενώ το Λονδίνο βομβαρδίστηκε, οι άνθρωποι φοβούνται επίσης μια επίθεση  αερίου καθώς οι Γερμανοί είχαν χρησιμοποιήσει  αέριο εναντίον των Συμμάχων στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο .Το Harvey Nichols, μοντέρνο κατάστημα,  προσφέρει φόρμες για την προστασία του αερίου από καθαρό μετάξι σε ποικιλία χρωμάτων. Πολλές γυναίκες διαθέτουν  φόρμες Utility  που κάποιος θα μπορούσε να φορέσει  γρήγορα, όταν οι σειρήνες ηχούν. Το jumpsuit, μια νέα καινοτομία, είναι ζεστό και άνετο και χαρακτηρίζεται από τσέπες για τα έγγραφα και τα τιμαλφή.

blog9

Με τις κακουχίες του πολέμου και της γενικής αποδοκιμασίας του Παρισιού, η βιομηχανία της μόδας μετακόμισε στη Νέα Υόρκη που αναδεικνύεται ως ηγέτης της μόδας.Οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν επίσημα τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο στις 8 Δεκεμβρίου 1941.  Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, Νεοϋορκέζοι  σχεδιαστές μόδας έκαναν το ταξίδι πέρα από τον Ατλαντικό Ωκεανό για να παρακολουθήσουν τις πολυτελείς γαλλικές επιδείξεις μόδας κάθε χρόνο. Στη συνέχεια, επέστρεφαν στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιγράφοντας  τα τελευταία παρισινά σχέδια υψηλής ραπτικής.

blog10

Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν το Παρίσι, η Νέα Υόρκη και οι αμερικανοί σχεδιαστές  αποκόπηκαν από  την υψηλή ραπτική. Στην προσπάθειά τους να σχεδιάσουν νέα μόδα για την αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών, επικεντρώθηκαν σε αθλητικά είδη. Αυτό οδήγησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να είναι η πρωτεύουσα των αθλητικών ειδών όλου του κόσμου.
Σε μια προσπάθεια να συμμορφωθούν με τους περιορισμούς που τους επιβάλλονται, οι αμερικανοί σχεδιαστές δημιουργούν ένα νέο στυλ του ταιριάζει  στις γυναίκες.. Οι φούστες ήταν κοντές και ευθείες και συνοδεύονται  με κοντά σακάκια των είκοσι πέντε ιντσών ή μικρότερου μήκους. Cardigans συνδυάζονται με φούστες   και  κοκτέιλ  φορέματα αντικαθιστούν τα μακριά βραδινά  του μεσοπολέμου. Η  McCalls παράγει σχέδια για τη μετατροπή ανδρικών κοστουμιών σε φορέματα κυριών και τα φορέματα των γυναικών σε παιδικά ενδύματα. Οι γυναίκες της Αμερικής  για άλλη μια φορά ράβουν τα ρούχα των  δικών τους  οικογενειών.

blog11

Το πραγματικό σήμα κατατεθέν της μόδας στις αρχές του 1940 περιλάμβανε μια αυστηρή σιλουέτα με  στενή λεκάνη, τονισμένους ώμους, και κάθε είδους καπέλα.

blog12

Οι γυναίκες όλων των κοινωνικών στρωμάτων εντάχθηκαν στην πολεμική προσπάθεια. Συνέχισαν τις δουλειές στο σπίτι, αναλαμβάνοντας και θέσεις εργασίας . Oι Αμερικανοί σχεδιαστές εισήγαγαν την έννοια του διαφορετικού, προκειμένου να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της αφθονίας. Το κλασικό στυλ αθλητικών ειδών κυριάρχησε στις πανεπιστημιουπόλεις κολλεγίων  και υιοθετήθηκε από όλα τα κοινωνικά επίπεδα και όλες τις ηλικιακές ομάδες .
Το 1941,η κυβέρνηση της Βρετανίας κατέσχεσε όλα τα αποθέματα των φυσικών υφασμάτων, αναγκάζοντας τους εγχώριους παραγωγούς να επικεντρωθούν σε αντικατάσταση άλλων ινών για τα εγχώρια ενδύματα . Το δέρμα ήταν τώρα περιορίζεται στη στρατιωτική χρήση, έτσι ώστε οι σχεδιαστές υποδημάτων αναγκάστηκαν να είναι όλο και πιο έξυπνοι .Φελλός ή ξύλο και κάθε υλικό που μπορεί να φανταστεί κανείς ενσωματώθηκε στα παπούτσια. Περικόπτονται και οι διακοσμήσεις, εξ ανάγκης, ή περιορίζονται στο ελάχιστο. Οι γυναίκες χρησιμοποιούν είδη οικιακής χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των σελοφάν και σωλήνων, στη δημιουργία διακοσμήσεων στα  παπούτσια. Ο καταμερισμός των κανόνων περιορίζει το ύψος των τακουνιών των υποδημάτων σε μια ίντσα και επιτρέπει μόνο  έξι επιλογές χρωμάτων.

blog13

Οι νάιλον κάλτσες εξαφανίστηκαν το 1943. Περιοδικά και τα ινστιτούτα αισθητικής βοήθησαν, προσφέροντας συμβουλές για το πώς να ζωγραφίζουν  στα πόδια πίσω ραφές και πως να χρησιμοποιούν το μακιγιάζ για μαύρισμα.

blog14

Αυτό που είναι ανέφικτο γίνεται μόδα, όπως οι κάλτσες μέχρι τον αστράγαλο έγινε όλο και περισσότερο δημοφιλές.

blog15

Τόσο η Βρετανία, όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες άσκησαν επίσημους περιορισμούς στη χρήση των υλικών που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή των ενδυμάτων . Η  οδηγία καθόριζε την ποσότητα του υλικού που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει ένα ένδυμα, περιόριζε επίσης τον αριθμό των πτυχών  καθώς και τα μήκη από το σακάκι και το παντελόνι. Το μέταλλο που χρησιμοποιείται για φερμουάρ  είναι απαραίτητο από τον στρατό και τα κουμπιά είναι περιορισμένα ,μόνο χρήσιμα, όχι για διακόσμηση.
Οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της λιτότητας, της Μεγάλης Ύφεσης έκαναν ανακύκλωση, ράβοντας παλτά και ζακέτες από παλιές κουβέρτες .Τα χειμωνιάτικα ρούχα δεν είναι από μαλλί  και  έχει ενσωματωθεί φέλπα και κοτλέ  σε κοστούμια και φορέματα.
Λιγότερο ύφασμα σήμαινε αδύνατη σιλουέτα με στενές γραμμές στη λεκάνη και με κοψίματα εμφανή. Αυτό ήταν το ύφος της μόδας από ανάγκη. Μικρότερες φούστες δίνουν έμφαση στα πόδια των γυναικών. Αναγκαστικό λοιπόν ανέβασμα του ποδόγυρου, χρόνια πριν τη μόδα του μίνι της δεκαετίας του ΄60. Πραγματικά εντυπωσιακό.

blog16

 

Μετά τον πόλεμο
Το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου δεν άλλαξε αμέσως τη βιομηχανία της μόδας. Koυπόνια   και περιορισμοί στο ύφασμα άντεξαν λίγο καιρό μετά, καθώς η οικονομία άλλαξε σιγά-σιγά από μια οικονομία πολέμου προς μια οικονομία ειρήνης και ανάπτυξης.
Τροπικές εκτυπώσεις έγινε δημοφιλείς και χαρακτηριστικά εξωτικά florals όπως φύλλα φοίνικα και άνθη ιβίσκου.  Τα χρώματα και το  στυλ του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής έφεραν νέα χρώματα όπως το terra-cotta και το τυρκουάζ  στις γυναίκες που λαχταρούσαν τη φωτεινότητα και τη διασκέδαση. Μπλούζες και φούστες  που προσφέρουν μια απαλή, δροσερή θηλυκότητα για  τον ζεστό καιρό είναι εμπνευσμένες από τη δημοφιλή καλλιτέχνη Frida Kahlo.

blog17

Το New Look
Το 1947, Dior παρουσιάζει το «New Look»,  ένα στυλ που συγκλόνισε και ενθουσίασε,  το οποίο επιβάλλει μια επιστροφή στην κλασική θηλυκότητα με τονισμένη τη μέση. Η  γυναικεία μόδα άλλαξε σε μία μαλακή, θηλυκή και ρομαντική εικόνα.

blog18

Ο ποδόγυρος ήταν μακρύς σε φούστες και φορέματα. Πλατιά καπέλα και σφιχτή περίμετρος της μέσης έδωσαν στις γυναίκες μια σχεδόν προπολεμική εικόνα. Η νέα γυναικεία σιλουέτα έδωσε στις γυναίκες σχήμα κλεψύδρας και μια νέα, γεμάτη θηλυκότητα υπερβολή που τόσο καιρό δεν υπήρχε.
Η άφθονη ποσότητα του υφάσματος που χρησιμοποιείται για φούστες θεωρήθηκε από πολλές γυναίκες ως προσβολή για εκείνους που υποφέρουν ακόμα τους περιορισμούς και τις συνέπειες του πολέμου. Λίγες γυναίκες θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά το λαμπερό New Look, όταν μόλις και μετά βίας ο κόσμος είχε την οικονομική δυνατότητα να βάλει τρόφιμα στο τραπέζι. Μερικοί είδαν  το New Look  ως μέσο για την αύξηση των κερδών της κλωστοϋφαντουργίας και οι κατασκευαστές υποστήριξαν το διάσημο σχεδιαστή ενδυμάτων.
Μετά από τις στερήσεις και τους περιορισμούς του πολέμου, πολλές γυναίκες θεώρησαν, αυτό το θηλυκό στυλ να είναι πολύ ελκυστικό και η νέα εμφάνιση κέρδισε τελικά τις εντυπώσεις και κατάφερε να επηρεάσει την μόδα των γυναικών και για τις επόμενες  δεκαετίες.
Ας ρίξουμε λοιπόν, μια  γρήγορη ματιά μόνο στους πιο σημαντικούς και γνωστούς σχεδιαστές αυτής της δεκαετίας.

Christian Dior

blog19

Ο Christian Dior (1905 – 1957) ήταν γάλλος σχεδιαστής μόδας από τους σημαντικότερους στην ιστορία της παγκόσμιας μόδας.
Γεννήθηκε στην  Granville της Νορμανδίας.  To  1910 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Παρίσι. Παρόλο που ήθελε να σπουδάσει αρχιτεκτονική ακολούθησε τις επιθυμίες των γονιών του να γίνει διπλωμάτης και σπούδασε στην  Ecole des  Sciences  Politiques  το διάστημα 1923-1926. Η καριέρα του άρχισε την δεκαετία του 1930 όταν αποφάσισε να πουλήσει σχέδιά του σε διάφορους οίκους μόδας υψηλής ραπτικής. Από το 1941 και μέχρι το 1946 εργάστηκε στον  Lucien  Lelong. Το 1946 άνοιξε τον  δικό του οίκο μόδας στο Παρίσι.
Ο οίκος Dior στεγάστηκε σε ένα υπέροχο κτίριο στο νούμερο 30 της Avenue Montaigne. Απασχολούσε 85 άτομα και ήταν διακοσμημένο στα αγαπημένα χρώματα του λευκό και γκρι. Η πρώτη του κολεξιόν παρουσιάστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1947  με  90 δημιουργίες φορεμένες από 6 μοντέλα. Η γραμμή του 1947, με τις φαρδιές φούστες και τη στενή μέση, προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση και χαρακτηρίστηκε ως  το «New Look». Η αισθητική του, σε μια εποχή που οι γυναίκες είχαν αρχίσει να απελευθερώνονται από τους περιορισμούς του πολέμου, παρέπεμπε στο παρελθόν. Αναβίωσε την υψηλή ραπτική του Παρισιού, που είχε παρακμάσει στη διάρκεια του πολέμου. Το 1949 τα τρία τέταρτα των εξαγωγών της Γαλλίας έφεραν το όνομά του. Αυτός ήταν επίσης που συνέλαβε την ιδέα του «τέλους αδείας», που σήμαινε ότι έπαιρνε αμοιβή για καθένα από τα σχέδιά του. Καθιέρωσε μεταξύ άλλων της γραμμές  Tulip, Η, Α και Υ. Πέθανε το 1957 σε ηλικία 52 ετών από καρδιακή προσβολή.

dior1

dior2

Cristobal  Balenciaga
blog24

Ο Cristóbal Balenciaga γεννήθηκε στην πόλη Getaria της Ισπανίας το  1895. Ο πατέρας του Βάσκος στην καταγωγή, ήταν ράφτης. Το 1919 άνοιξε για πρώτη φορά οίκο μόδας στο Σαν Σεμπαστιάν, μεταξύ μάλιστα των πελατών του συγκαταλέγονταν και μέλη της βασιλικής οικογένειας. Μετακόμισε στο Παρίσι το 1937 λόγω του Εμφυλίου Πολέμου. Από το 1960 πειραματίστηκε με αφηρημένα σχήματα που τον οδήγησαν στις γραμμές  tunique, sac και balloon που έχουν συνδεθεί με το όνομά του. Τα βραδινά φορέματά του ήταν συχνά εμπνευσμένα από το φλαμένκο. Οι μοναδικές «γλυπτικές» του φόρμες και η εμμονή του στη λεπτομέρεια ανύψωσαν την υψηλή ραπτική στον χώρο της τέχνης, και οι μαύρες και οι καφέ αποχρώσεις του ,θυμίζουν έργα του Francisco Goya ή του Diego Velázquez.
Ο Balenciaga έκλεισε τον οίκο του το 1968, απογοητευμένος από τον δρόμο που είχε πάρει η μόδα. Παραμένει, ωστόσο, ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς εκφραστές της μόδας του 20ου αιώνα και εξακολουθεί να επηρεάζει τους σύγχρονους σχεδιαστές. Πέθανε στην Ισπανία το 1972.

Cristóbal Balenciaga1

Pierre Balmain

blog29

Γεννήθηκε το 1914 στο St.Jeande Maurienne της Γαλλίας. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης επιχείρησης χονδρικού υφασματεμπορίου στην Προβηγκία ενώ η μητέρα του εργαζόταν σε κατάστημα με γυναικεία ρούχα που διατηρούσαν οι δύο αδελφές της. Έτσι, από παιδί, έμαθε τα πάντα για το ύφασμα. Εγκατέλειψε τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική στην  École Nationale Supérieure des Beaux-Arts για να ασχοληθεί με τη μόδα. Αμέσως μετά τον πόλεμο, το φθινόπωρο του 1945, στη rue Francois 1er στο Παρίσι άνοιξε δικό του οίκο μόδας. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την εποχή που σπάνιζαν τα υφάσματα, παρουσίασε φορέματα εφαρμοστά στη μέση με μακριές φούστες σε σχήμα καμπάνας, που μοιάζουν  να προηγούνται του New Look του Ντιόρ του 1947.
Ως σχεδιαστής απέφυγε τους πειραματισμούς, αναζήτησε κυρίως κομψές διαχρονικές φόρμες που άρεσαν στην αριστοκρατία. Τα ρούχα του, σε απαλούς τόνους, ήταν συχνά διακοσμημένα με περίτεχνα κεντήματα, καθώς και με γούνινους γιακάδες και μανσέτες. Έκανε δημοφιλή την χρήση της εσάρπας τόσο για βραδινές όσο και για κοκτέιλ εμφανίσεις.
Πίστευε ότι τίποτα δεν είναι σημαντικότερο σε ένα φόρεμα από την κατασκευή του. Επίσης πολλές φορές τόνιζε ότι αν οι γυναίκες καταφέρνουν να τηρούν τις βασικές αρχές της μόδας τότε πάντα θα είναι σε αρμονία με αυτή. Πέθανε το 1982. Ο Balmain, μαζί με τον Balenciaga και τον Dior, ήταν οι τρεις κορυφαίοι της μόδας την περίοδο της ακμής της υψηλής ραπτικής στις  δεκαετίες  του ΄40 και του ΄50.

Pierre Balmain1

Jacques Fath

blog34

Ο Jacques Fath , γεννημένος στο  Maison-Laffitte ,στη Γαλλία, το 1912  ήταν ένας Γάλλος σχεδιαστής μόδας που θεωρήθηκε μία από τις κυρίαρχες επιρροές στην μεταπολεμική υψηλή ραπτική.  Ο  Fath προήλθε από μια δημιουργική οικογένεια. Οι παππούδες και γιαγιάδες του, Caroline και  Georges Fath, ήταν εικονογράφος μόδας και συγγραφέας, και ο άλλος  παππούς του, ο Rene-Maurice  Fath, ήταν ζωγράφος τοπίων.
Ο Fath παρουσίασε την πρώτη του συλλογή το 1937, λειτουργώντας ένα σαλόνι με δύο δωμάτια στη rue de la Boetie . Το στούντιο αργότερα μετακόμισε  στη Rue Francois Premier το 1940 και στην  Avenue Pierre 1er de Serbie το 1944.
Η συλλογή του 1950 ονομαζόταν Lily, και τα φορέματα του ήταν διαμορφωμένα έτσι ώστε να μοιάζουν με λουλούδια. Για βραδινά, υποστήριξε τα φορέματα  από βελούδο . Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, ο  Fath ήταν γνωστός για τις «φαρδιές φούστες που κυματίζουν», που οι New York Times εξήγησαν, ότι « τις σχεδίασε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των γυναικών που αναγκάζονται να οδηγούν ποδήλατα κατά τη διάρκεια της βενζίνης με δελτίο». Ο οίκος έκλεισε το 1957, τρία χρόνια μετά που ο Fath πέθανε από λευχαιμία , μια ασθένεια που είχε διαγνωστεί το 1952.

Jacques Fath

Jean Dessès

blog39

Ο Jean  Dessès γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ήταν ελληνικής καταγωγής. Σε μικρή ηλικία, σχεδίασε ένα φόρεμα για την μητέρα του με πολύ μεγάλη επιτυχία. Σπούδασε νομικά αλλά ποτέ δεν εξάσκησε το επάγγελμα αυτό. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1924 και το 1925 άρχισε να σχεδιάζει για τον οίκο ραπτικής Maison Jane στη Rue de la Paix. Το 1937 δημιούργησε το δικό του οίκο ραπτικής στην Avenue George V.
Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου ταξίδεψε στην Ελλάδα και την Αίγυπτο. Οι δημιουργίες του επηρεάστηκαν από τα ταξίδια του αυτά. Κατασκεύαζε κυρίως πτυχωτές βραδινές τουαλέτες από μουσελίνα και  σιφόν,  ολοκέντητα  φορέματα, σύνολα από εφαρμοστά σακάκια και αέρινες φούστες.
Το 1963, στα εξήντα του, ο Jean  Dessès  λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του μετακόμισε από το Παρίσι στην Αθήνα και ασχολήθηκε με τον οίκο που είχε ανοίξει εκεί οκτώ χρόνια νωρίτερα. Πέθανε στην Αθήνα το 1970.

Jean Dessès

Πανέμορφες  μου , επισημαίνω ότι στις διαλέξεις που έγιναν στον πρώτο, σε όλα τα επίπεδα , πολιτιστικό χώρο μόδας, το theialab, οι παρουσιάσεις, οι φωτογραφίες οι αναλύσεις σε επίπεδο σχολιασμού των προτάσεων των σχεδιαστών, ήταν πολλαπλάσιες με γεωμετρική πρόοδο, από την ταπεινή και σύντομη παρουσίαση στο  blog. Θα ήμουν πανευτυχής αν, αντί να κόβω το υλικό της διάλεξης, προκειμένου να χωρέσει  σ΄ ένα κείμενο, να βρεθούμε πάλι όλοι και όλες μαζί στο νεραϊδόσπιτο του Κεραμεικού, στο απώτερο μέλλον, για να κάνουμε μαζί τη συζήτηση αυτή, να συμφωνήσουμε , να διαφωνήσουμε, να αντλήσουμε κρίσεις και απόψεις για την ιστορία της μόδας και την εξέλιξη της. Αν και εσείς το  επιθυμείτε αυτό, κάντε το εφικτό δηλώνοντας τη συμμετοχή σας, μέσω του blog.

Kαθισμένη στο αγαπημένο μου στέκι  στο Παρίσι, στη διασταύρωση των rue des Rènnes και rue des Saint-Pères, φορώντας το λατρευτό μου Βalmain  συνολάκι, τρώω τις πέρλες μου από αγωνία. Θα περάσει ο φίλος μου, ο Σεραφείμ, να με πάρει για να πάμε στη συναυλία των Planet of Zeus  η όχι και αν δεν το κάνει;
Then, my dark side will be back !

blog44

Je vous embrasse très fort
Bessy.

Advertisements
Με ετικέτα , , , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s