THEIA Bessy

Knitting for many causes 2

4/12/2013

Καθώς οι μέρες για το 2ο Knitting For A Cause πλησιάζουν, η THEIA Bessy  θυμάται το περσινό και αναπολεί.

Mes chères amies,

1

Πρέπει να σας εκμυστηρευτώ πως νιώθω βαθύτατα συγκινημένη. Η ανακοίνωση του THEIAlab  για το  2nd  Knitting for a Cause στις 8 και 15 Δεκεμβρίου ξύπνησε μέσα μου όλες τις αναμνήσεις από την προηγούμενη ζωή μου που περιγράφεται αναλυτικά στο Knitting for many causes, κείμενο που γράφτηκε με αφορμή το πρώτο Knitting for a Cause που σημείωσε τεράστια επιτυχία.

2

Εδώ ο  αγαπημένος μου Οράτιος, τον θυμάστε,  ο chauffer της οικογένειας που δημιουργούσε αριστουργήματα πλεκτικής, περιμένοντας ατέλειωτες ώρες τον πατέρα μου για τις συνεδριάσεις του στην εταιρεία του  όπου κι΄αυτός έπλεκε, μαζί με το υπόλοιπο Δ.Σ. για να περνάει πιο δημιουργικά τον χρόνο του. Τι αναμνήσεις προ  κρίσης!

Πέρα όμως από την προηγούμενη ζωή μου, που μπορείτε να την κατασκοπεύσετε αν ανατρέξετε στο συγκεκριμένο κείμενο του blog, θυμήθηκα και το υπέροχο συναίσθημα ενθουσιασμού που μου δημιουργήθηκε με τη συμμετοχή μου στο event.

Zεστή φιλόξενη ατμόσφαιρα,- θα μου πείτε αυτό έτσι κι΄αλλιώς είναι χαρακτηριστικό του THEIAlab-, έτσι θα σας αφήναμε, στο πεζοδρόμιο,

3

αλλά και την πανέμορφη αίσθηση ότι ανήκεις σε μια ομάδα ανθρώπων, έστω και για μια μέρα που δουλεύουν για τον ίδιο σκοπό, που συνεργάζονται αρμονικά, που βοηθούν ο ένας τον άλλον να γίνει ακόμα πιο ωραίο το πλεκτό του και που συμμετέχουν σε μια απίστευτη δημιουργικότητα με  αποτέλεσμα καταπληκτικά σκουφιά, πρωτότυπα  κασκόλ, πολύχρωμες γκέτες με pon pon, πλεκτές κορδέλες για τα μαλλιά με λουλούδια, μικρά γοητευτικά μπολερό και πουλόβερ, ό,τι  μπορείτε να φανταστείτε σε επίπεδο πλεκτικής.

Και όλα αυτά, για κάτι πανέμορφα παιδικά μουτράκια, μικρές φατσούλες που φωτίστηκαν στην κυριολεξία, σαν να άναψε κάποιος εσωτερικός διακόπτης, όταν πήραν τα δώρα τους.

Πανέμορφες μου, έχετε πολλούς λόγους να παρευρίσκεστε στο σαλόνι του THEIAlab στις 8 και στις 15 Δεκεμβρίου.

4

Θα συμμετέχετε σε έναν καλό σκοπό (δεν θα πω τη λέξη φιλανθρωπία γιατί την απεχθάνομαι, θεωρώντας ότι κανείς δε μπορεί να τη σφετερίζεται δίνοντας σε έναν άλλο άνθρωπο πράγματα που έτσι και αλλιώς τα δικαιούται σε μια κοινωνία πρόνοιας).

5

Θα ανακαλύψετε έναν καινούργιο τρόπο διαλογισμού, θα απαλλαγείτε από τo tai chi και την hatha yoga και θα ξεκινήστε το πλεκτό που θα σας μείνει στο τέλος.

6

Silent film star Mary Pickford (1893-1979) won an Academy Award for her performance in in 1929. She was cofounder in 1920 of United Artists Films with D.W. Griffith, Charlie Chaplin, and Douglas Fairbanks, her second husband. Here she knits as she waits on a film set.

Θα  έχετε τον τρόπο σας να περνάτε δημιουργικά τις ώρες αναμονής ανάμεσα στις δουλειές σας, όποιες και αν είναι αυτές.

7

Θα γνωρίσετε τον φίλο μου τον Russell , ναι, ναι , πρόκειται για τον γνωστό Russell, που μου υποσχέθηκε να έρθει οπωσδήποτε στο 2nd  Knitting for a Cause του THEIAlab και μάλιστα όπως βλέπετε προπονείται ακατάπαυστα.

8

Ακόμα και αν δεν μπορέσει να έλθει ο Russell στο event, κρυολόγησε βρε αδελφέ, θα κάνετε άλλες ενδιαφέρουσες πλεκτικές γνωριμίες, αν και ο συγκεκριμένος το παράκανε στο θέμα του μεγέθους- των  βελονών εννοώ φυσικά-.

9

Ακόμα και αν δεν μπορέσει να έλθει ο το παράκανε στο θέμα του μεγέθους, θα γνωρίσετε πολλά υπέροχα κορίτσια και θα κάνετε καινούργιες φίλες για να πλέκετε παρέα.

10prin 10meta

ΠΡΙΝ                                                                   ΜΕΤΑ

Θα σας δοθεί το έναυσμα να φτιάξετε ένα ωραίο ζεστό πουλόβερ για τον αγαπημένο σας και να τον κάνετε περήφανο που είναι επιλογή σας, προσοχή, ποτέ το αντίθετο για να μην παίρνουν  μερικοί τύποι και πολύ αέρα.

11

Θα σας δοθεί επίσης  το έναυσμα να φτιάξετε καταπληκτικές ιστορίες που δεν κυκλοφορούν στην αγορά, για τον εαυτό σας, για όλες τις saisons, από πουλόβερ…

12

Πλεκτό μαγιό σε σχεδιασμό της ανυπέρβλητης Sonia Delaunay

…μέχρι  μαγιό!

13

Πανέμορφες μου εγώ ήδη ξεκίνησα την προπόνηση φτιάχνοντας στα γρήγορα αυτό το γλυκούλι πουλοβεράκι που όπως βλέπετε μου ταιριάζει γάντι και σκέφτομαι να φτιάξω το αντίστοιχο – η καρφίτσα μεταλλάσσεται σε πλεκτό λουλουδάκι – πολύχρωμο για ένα από τα μικρά κοριτσάκια που λατρεύω. Εσείς τι λέτε;

Je vous embrasse très fort

Bessy

Geometry fashion, Origami fashion –Ιάπωνες σχεδιαστές μόδας

kawakuboissey miyake
Rei Kawakubo                                    Issey Miyake
watanabeyamamoto
Junya Watanabe                                          Johji Yamamoto

Mes  chères  amies,

Μέσα στα πλαίσια του θέματος μας, η σημερινή μας συνομιλία έχει στόχο την παρουσίαση τεσσάρων από τους πλέον ενδιαφέροντες ιάπωνες σχεδιαστές μόδας που αποτελούν πρωτοπορία στο αντικείμενο τους και όπως γνωρίζετε η έννοια αυτή αποτελεί το κύριο  συστατικό της τέχνης σε όλες τις μορφές. Η καταπληκτική με παράδοση ιαπωνική κουλτούρα σε συνδυασμό με τη βαθύτατη γνώση στη στερεομετρία, στο  οrigami, στις πτυχώσεις, στο μορφολογικό σχεδιασμό και στη σύγχρονη τεχνολογία, οδηγεί τους δημιουργούς αυτούς να παράγουν τέχνη σε έναν από τους σημερινούς τομείς της που λέγεται μόδα.

Rei Kawakubo

Η Rei Kawakubo γεννήθηκε στις  11 Οκτώβρη 1942 στο Τόκιο και είναι  ιδρύτρια της Comme des Garçons. Σπούδασε καλές τέχνες και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Keio . Μετά την αποφοίτησή της, άρχισε να εργάζεται ως  στυλίστα το 1967. Το 1973, ίδρυσε τη δική της εταιρεία Comme des Garçons  και άνοιξε την πρώτη boutique της στο Τόκιο το 1975. Ξεκινώντας με ρούχα γυναικών, πρόσθεσε την  Kawakubo  γραμμή  ανδρών το 1978. Τρία χρόνια αργότερα, άρχισε να παρουσιάζει τις γραμμές της στο Παρίσι, σε κάθε εποχή, με  το άνοιγμα  της πρώτης  boutique στο Παρίσι το 1982. kawakubo 1

Η Comme des Garçons ειδικεύεται στην αντι-μόδα αυστηρά  και μερικές φορές αποδομεί  τα  ρούχα.  Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, τα ενδύματα της ήταν κατά κύριο λόγο σε μαύρο, σκούρο γκρι ή λευκό και τα  χαρακτήρισαν  ξεφτισμένες, ημιτελείς άκρες μαζί με τρύπες και μια γενικά ασύμμετρη μορφή. Προκαλώντας τις καθιερωμένες αντιλήψεις για την ομορφιά  δημιούργησε σάλο στην επίδειξη μόδας , στο ντεμπούτο της  στο Παρίσι. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η  χρωματική παλέτα της έχει αυξηθεί.

kawakubo2kawakubo3

Στη Rei αρέσει να έχει συμβολή σε όλες τις διάφορες πτυχές της οικονομικής της δραστηριότητας, και όχι μόνο σε αυτές  με επίκεντρο τα ρούχα και αξεσουάρ. Σε μεγάλο βαθμό ασχολείται με  τον γραφικό εσωτερικό σχεδιασμό και  τη διαφήμιση των καταστημάτων της πιστεύοντας ότι όλα αυτά αποτελούν μέρος ενός οράματος και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Το Aoyama , το  κατάστημα  του Τόκιο είναι γνωστό για την γυάλινη πρόσοψη του  με έντονη κλίση  που είναι διακοσμημένη με μπλε κουκκίδες. Αυτό σχεδιάστηκε σε συνεργασία μεταξύ της Rei και του αρχιτέκτονα Takao Kawasaki. kawakubo4

Η Rei Kawakubo δημοσίευσε το δικό της  εξαμηνιαίο περιοδικό «Έξι»  στις αρχές του 1990. Χαρακτηριστικό είναι το κείμενο και αποτελείται  κυρίως για φωτογραφίες και εικόνες που αυτή  θεωρεί ενδιαφέρουσες. kawakubo5

Eίναι γνωστό ότι είναι αρκετά μοναχικός και ντροπαλός  τύπος αποφεύγοντας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προτιμώντας οι  καινοτόμες δημιουργίες της να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Τα σχέδια της έχουν εμπνεύσει πολλούς άλλους σχεδιαστές, όπως τον Martin Margiela και την  Ann Demeulemeester, καθώς και τον αυστριακό σχεδιαστή Helmut Lang.

kawakubo6kawakubo7

Στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα η Comme des Garcons πέτυχε πωλήσεις ύψους $ 30 εκατομμυρίων σε 150 ιαπωνικά καταστήματα μόνο. Αν και η αναγνώριση του κόσμου ήταν μεγάλη όταν η Kawakubo άφησε τα ιαπωνικά νησιά, οι πωλήσεις των εξαγωγών εξακολουθεί να συνεισφέρουν  μόνο το 10% στις συνολικές πωλήσεις. Οι συνολικές πωλήσεις το 1990 ήταν στα 100 εκατομμύρια δολάρια.  Η Comme des Garcons παραγωγή ειδών ένδυσης λέγεται ότι ξεπερνά κατά πολύ τη συνδυασμένη προσπάθεια των Ιαπώνων ανταγωνιστών Yamamoto και Miyake.

kawakubo8kawakubo9

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 η Comme des Garcons  λειτουργεί με  περισσότερα από 300 καταστήματα σε όλο τον κόσμο. Ένα τέταρτο από αυτά τα καταστήματα βρίσκονται έξω από την Ιαπωνία. Εκεί, μόνο ένα μικρό τμήμα των γραμμών Kawakubo είναι διαθέσιμα. Homme, Deux Homme, Tricot, και Robe de chambre  είναι οι γραμμές, οι οποίες κατά κύριο λόγο δημιουργήθηκαν  για την ιαπωνική αγορά.  Ο μοναδικός σχεδιασμός των Comme des Garcons καταστημάτων δίνει   στα ρούχα της  Kawakubo έμφαση  αποφεύγοντας όλα τα στοιχεία που αποσπούν την προσοχή.

kawakubo10kawakubo11

Μετά την επιτυχή εισαγωγή των αγορών εκτός της Ιαπωνίας, η  Kawakubo άρχισε να κατασκευάζει στο εξωτερικό. Η παραγωγή συγκεντρώνεται στη Γαλλία  για την αποφυγή των εμπορικών φραγμών για τα Ιαπωνικά προϊόντα και την αστάθεια του γεν, προκειμένου να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα με Ευρωπαίους σχεδιαστές.

Junya Watanabe

Ο Junya Watanabe είναι σχεδιαστής μόδας, αρχικά ο προστατευόμενος  της  Comme des Garçons σχεδιάστριας Rei Kawakubo . Γεννήθηκε στην Fukushima της Ιαπωνίας το 1961, σπούδασε στο Κολλέγιο μόδας Bunka στο Τόκυο  από όπου αποφοίτησε το 1984. Αρχικά ξεκίνησε τη μαθητεία του στο Comme des Garçons ως patternmaker. Ξεκινώντας το 1992, έχει εργαστεί σχεδιάζοντας  με το όνομά του, ως τμήμα  της Comme des Garçons  που ονομάζεται «Junya Watanabe  Comme des Garçons» το 1993 και ξεκίνησε να παρουσιάζεται στο Παρίσι την ίδια χρονιά.

watanabe1 watanabe2 watanabe3 watanabe4

Ο Watanabe, όπως και η  μέντοράς του Rei Kawakubo , είναι γνωστοί  για το σχεδιασμό καινοτόμων και διακριτών  ρούχων. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τα συνθετικά και τεχνολογικά προηγμένα υφάσματα όπως διαπιστώθηκε στην άνοιξη του / καλοκαίρι του 2001 γραμμή, αλλά επίσης και πιο παραδοσιακά υλικά όπως το βαμβάκι, την άνοιξη / καλοκαίρι του 2003 τη συλλογή του. Ο  Watanabe είναι συχνά θεωρείται ως σχεδιαστή ενός «υψηλής ραπτικής techno», δημιουργώντας ασυνήθιστα δομημένα ρούχα με σύγχρονα τεχνικά υλικά.

watanabe5 watanabe6

Issey Miyake

Ο Miyake γεννήθηκε στις 22 Απριλίου του 1938 στην Χιροσίμα.  Επτά ετών επέζησε όταν η ατομική βόμβα έπεσε στη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου 1945. Σπούδασε γραφιστική στο Πανεπιστήμιο Τεχνών Tama στο Τόκιο , από όπου αποφοίτησε το 1964. Μετά  την αποφοίτησή του, εργάστηκε στο Παρίσι και Νέα Υόρκη . Επιστρέφοντας στο Τόκιο το 1970, ίδρυσε το στούντιο σχεδίασης Μιγιάκε, έναν high-end παραγωγό της γυναικείας μόδας.

miyake1 miyake2

Στα  τέλη της δεκαετίας του 1980, άρχισε να πειραματίζεται με νέες μεθόδους της πτύχωσης , που θα επιτρέπει τόσο στην ευελιξία της κίνησης για το χρήστη καθώς και την ευκολία της φροντίδας και της παραγωγής. Αυτό οδήγησε τελικά σε μια νέα τεχνική που ονομάζεται  ένδυμα πτυχώσεων τη δεκαετία του 1990. Το ρούχο κόβεται και ράβεται πρώτο, στριμώχνεται μεταξύ των στρωμάτων του χαρτιού και οδηγείται σε μια πρέσα, που είναι πολύπτυχη. Η «μνήμη» του υφάσματος κρατά τις πιέτες και το ρούχο όταν απελευθερώνεται  από το κουκούλι του από  χαρτί,  είναι έτοιμο να φορεθεί . Δέκα βασικά δισδιάστατα μοτίβα συνθέτουν τη συλλογή, τα ενδύματα που αποφασίστηκαν από τις γραμμές και τα σχέδια κομμένα κατά μήκος και τη θέση τους. Πολλές παραλλαγές ρούχων μπορούν να δημιουργηθούν με τη χρήση των προτύπων σε διάφορες κλίμακες και συνδυασμούς. Το έργο είναι εμπνευσμένο από το έργο του επιστήμονα πληροφορικής Jun Mitanι που δημιουργεί τρισδιάστατες κατασκευές με ομαλά κυρτές επιφάνειες με την αναδίπλωση επίπεδων υλικών. Οι σχεδιαστές χρησιμοποίησαν ένα πρόγραμμα προσομοίωσης σε υπολογιστή που σχεδιάστηκε από Mitani να σχεδιάσει την τρισδιάστατη μορφή των ενδυμάτων, τα οποία στη συνέχεια διαμόρφωσε στο χαρτί προσθέτοντας κοψίματα και δίπλωσε τις γραμμές μέχρι οι μορφές να ισοπεδωθούν. Ένα κομμάτι ύφασμα είναι διπλωμένο σε μια επιφάνεια. Όταν κάποιος πιάνει το άνω μέρος του διπλωμένου υφάσματος και τραβά προς τα πάνω, ένα τρισδιάστατο σχήμα αποκαλύπτεται. Το σχήμα, στην περίπτωση αυτή, ένα ρούχο, που παράγεται από τις πτυχώσεις και καθορίζεται από όλες τις οξείες γωνίες και τρίγωνα που αποτελούν τη δομή.

miyake3

Συνολικά δέκα βασικά μοτίβα (δηλ. μορφές όταν διπλωθούν) γίνονται πουκάμισα, φούστες, παντελόνια, και το ένα κομμάτι φορέματα, ανάλογα με τα κοψίματα των γραμμών που λειτουργούν σε διαφορετικές θέσεις. Υπάρχουν πολλές άλλες παραλλαγές του τα ρούχα που δημιουργείται από τα διαφορετικά μεγέθη του ίδιου σχήματα και διάφορους συνδυασμούς των σχημάτων.

miyake4

Είχε μια μακρά φιλία με την Αυστριακή καλλιτέχνη αγγειοπλαστικής  Lucie Rie . Εκείνη του έδωσε μια πλήρη συλλογή της κεραμικής και πορσελάνης  σε κουμπιά , τα οποία θα ενσωματωθούν τα σχέδιά του και θα παρουσιάζονται σε νέες συλλογές.

miyake5 Ανέπτυξε επίσης μια φιλία με τον  Steve Jobs, της  Apple και παράγει  το μαύρο ζιβάγκο που θα αποτελέσει μέρος της ενδυμασίας  της εργασίας της εταιρίας. Ο Jobs δήλωσε, «Έτσι ρώτησα τον Issey να μου φτιάξει  μερικά από  τα μαύρα ζιβάγκο του που μου άρεσαν, και μου έκανε  εκατό από αυτά». Το  1994 και το 1999, ο Miyake, ανέθεσε  το σχεδιασμό των συλλογών στο συνεργάτη του, Naoki Takizawa, έτσι ώστε να μπορεί  να επιστρέψει στην έρευνα με πλήρη απασχόληση. Το 2007, Naoki Takizawa άνοιξε το δικό του εμπορικό σήμα, που υποστηρίζεται από τον Όμιλο Issey Miyake και αντικαταστάθηκε, ως Creative Director της εταιρίας Issey Miyake, από την Dai Fujiwara.

Yohji Yamamoto

O Yoji Yamamoto γεννημένος το  1943 είναι βραβευμένος ιάπωνας  σχεδιαστής μόδας με έδρα το Τόκιο και το Παρίσι. Θεωρείται ότι είναι ιδιοφυΐα της μόδας και  τα πιο σημαντικά βραβεία του για  τη συμβολή του στη μόδα περιλαμβάνουν το ιαπωνικό Medal of Honor , τη διάκριση από το  σύλλογο Νational du Mérite , το Royal Designer για τη βιομηχανία και το Master of Design ανάθεση από  το Fashion Group International. yamamoto1

Γεννημένος στο Τόκιο , ο Yamamoto αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Keio με πτυχίο Νομικής το 1966. Περαιτέρω σπουδές του στο σχέδιο μόδας στο Fashion Bunka  το 1969. Ο Yamamoto έγινε  ευρέως γνωστός σχεδιαστής μόδας μετά το ντεμπούτο του στο Παρίσι το 1981. Εμπορικά επιτυχημένη είναι η κύρια γραμμή του, Yohji Yamamoto (γυναίκες / άνδρες) και η γραμμή του  Υ, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην Τόκιο . Αυτές οι δύο γραμμές είναι επίσης διαθέσιμες στα καταστήματα ναυαρχίδες  του στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, και στην Αμβέρσα, και σε high-end  τμήματα παγκοσμίως  γνωστών καταστημάτων.

Η Yohji Yamamoto Α.Ε. ανέφερε το 2007 ότι οι πωλήσεις των δύο κυριότερων κατά μέσον όρον γραμμών  της Yamamoto είναι πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια ετησίως.

yamamoto2 yamamoto3

Ο Yamamoto είναι γνωστός για το πνεύμα πρωτοπορίας στα ρούχα του, συχνά δημιουργώντας σχέδια που απέχουν πολύ από τις τρέχουσες τάσεις. Η υπογραφή του δηλώνει μεγάλου μεγέθους σιλουέτες σε μαύρο χρώμα και σε χαρακτηριστικές  πτυχώσεις σε διάφορες υφές.

yamamoto4 yamamoto5

Το έργο του  Yamamoto έχει γίνει επίσης γνωστό στους καταναλωτές, μέσω συνεργασιών του με άλλα brands, συμπεριλαμβανομένης της Adidas (Υ-3), Hermès , Mikimoto και Mandarina Duck  και με καλλιτέχνες από διαφορετικά είδη, όπως ο Sir Elton John, Placebo, Τακέσι  Κιτάνο, Pina Bausch και Heiner Müller.

yamamoto6 yamamoto7

Η κόρη του  Yamamoto, Limi Feu,  έχει ακολουθήσει τα βήματά του. Αυτή έκανε το ντεμπούτο της ως σχεδιάστρια μόδας στην Εβδομάδα Μόδας του Τόκιο το 2000, δούλεψε στο Τόκυο από 2000 έως 2007, και έκανε την προσπάθεια στην κρίσιμη αναγνώριση στο    Παρίσι το 2007. Μέχρι σήμερα, οι συλλογές της είναι εξαιρετικές , ακολουθώντας  πιστά το ύφος του σύγχρονου ιαπωνικού μινιμαλισμού.

yamamoto8 yamamoto9

Πανέμορφες μου, καθισμένη χαλαρά στη καρέκλα μου, μόλις έχοντας ολοκληρώσει ένα μίνιμαλ καρεδάκι, προβληματίζομαι βαθύτατα για το ποια δημιουργία και τίνος σχεδιαστή από τους τέσσερεις πρέπει να φορέσω στη συναυλία των Planet of Zeus  ώστε να συνοδεύσω  στυλιστικά  τον απίθανο drummer  τους.

bessy

Je vous embrasse très fort

 Bessy.By the lovely author Bessy Giovri.

Geometry  fashion, Origami  fashion

Mes  chères  amies, Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που σας συναντώ για άλλη μία φορά, για μία άλλη σχολική χρονιά στο αγαπημένο μας και διαχρονικό πλέον THEIAlab, για να περπατήσουμε μαζί στους ατέλειωτους διαδρόμους που διαθέτει η τέχνη που λέγεται μόδα. Θα συνεχίσουμε να αναλύουμε μαζί την πορεία της από τη δεκαετία του 1970 μέχρι και σήμερα και ταυτόχρονα θα ενημερωνόμαστε σε θεματικούς τομείς της μόδας όπως αυτός με τον οποίο ξεκινάμε σήμερα. Και ακόμη, τυχερές Πανέμορφες μου, μη ξεχνάτε την αξεπέραστη στήλη που αγαπήσατε  ¨η Θεία Μπέσσυ συμβουλεύει¨ όπου μπορούν να δοθούν απαντήσεις επί παντός επιστητού, πάντα όμως μέσα στο αντικείμενο μας.

Η γεωμετρία υπήρχε πριν από τη δημιουργία – Πλάτων Ή   όταν η γεωμετρία συναντά τη μόδα photo 1

Η  γεωμετρία στο χώρο της μόδας εμφανίστηκε πολλούς αιώνες πίσω, σε διάφορους πολιτισμούς αλλά ήταν δύο διαστάσεων, στο σχεδιασμό στο ύφασμα .

photo 2
Sonia Delaunay dress, 1920s

Ιδιαίτερη έμφαση στο ύφασμα με γεωμετρικά μοτίβα είχαν τα ρούχα της περίφημης Sonia Delaunay , η οποία χαρακτηρίζεται για τη ζωγραφική με έντονα χρώματα και γεωμετρικά σχήματα. Τη γνωρίσαμε στη παρουσίαση των διασημότερων σχεδιαστών τη δεκαετία του 1920 που αν  δεν τη θυμόσαστε, γρήγορα επανάληψη στο blog  του THEIAlab.

photo 3 photo 4

Το 1965 ο Yves Saint Laurent  παρουσίασε το Mondrian φόρεμά του.Εμπνευσμένο από τον Ολλανδό ζωγράφο Pietr  Mondrian, του οποίου οι γραμμικοί πίνακες ήταν χαρακτηριστικοί, το φόρεμα Mondrian είχε το ίδιο γεωμετρικό design. Με φόρμα αυστηρή, εξίσου γραμμική, και  σε έντονα χρώματα το φόρεμα αναβίωνε τον πίνακα, δίνοντας στη μόδα μια αναγνωρίσιμη μορφή ¨φορέσιμης τέχνης¨.

photo 5photo 7

Έντονη ήταν η παρουσία γεωμετρικών σχημάτων στο σχεδιασμό στο ύφασμα το 1960 και 1970.

photo 8

Ακόμη και σήμερα, περισσότερο από ποτέ , οι διάδρομοι μόδας της Νέας Υόρκης και του Παρισιού είναι πλημμυρισμένοι με γεωμετρικά σχήματα στην σχεδίαση των υφασμάτων. Τι γίνεται όμως όταν ο γεωμετρικός σχεδιασμός περνά στις τρείς διαστάσεις, τη γνωστή σε όλους μας στερεομετρία; Η γεωμετρία υπάρχει στη μόδα, επεκτείνοντας τα δισδιάστατα γεωμετρικά σχήματα, που είναι απλός σχεδιασμός πάνω στο ύφασμα, σε τρισδιάστατους πλέον όγκους. Εκεί μίλησαν αρχικά οι Ιάπωνες σχεδιαστές μόδας, εκεί μίλησε ο πολύχρονος πολιτισμός τους και η μακρόχρονη ενασχόληση τους με το origami. Από τον 1ο αιώνα, όταν το χαρτί εμφανίστηκε στην Κίνα, οι άνθρωποι άρχισαν να του δίνουν διάφορα σχήματα. Τον 6ο αιώνα μοναχοί βουδιστές μετέφεραν  τα μυστικά του χαρτιού στην Ιαπωνία όπου άρχισε να χρησιμοποιείται στην καθημερινή ζωή. Οι Ιάπωνες δίπλωναν το χαρτί φτιάχνοντας δώρα και απασχολώντας τα παιδιά τις βροχερές μέρες που έπρεπε να μένουν στο σπίτι. Έτσι το δίπλωμα του χαρτιού έγινε παράδοση και μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά φτάνοντας ως τις μέρες μας. Τα πρώτα σχετικά βιβλία γράφτηκαν τον 18ο αιώνα και το όνομα origami (που προέρχεται από τις λέξεις oru = διπλώνω και kami = χαρτί) εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα. Τι είναι το Origami: Είναι η τέχνη του διπλώματος χαρτιού.  Το κόψιμο δεν επιτρέπεται.  Σε αντίθεση με το οριγκάμι, το κόψιμο του χαρτιού επιτρέπεται στο kirigami.

photo 9 photo 10

Από τη δεκαετία του 1980,η Rei Kavakubo, της φίρμας comme des garcons, o Junya Watanabe protégé αρχικά της Rei Kavakubo  που συνέχισε δημιουργώντας αργότερα την δική του ετικέτα, ο Issey Miyake και ο περίφημος Yohji Yamamoto, αποτελούν διάσημους Γιαπωνέζους designers που χρησιμοποίησαν την τεχνική origami για να παράγουν τέχνη με αφορμή τα ρούχα τους. Έγιναν γνωστοί  για το πνεύμα πρωτοπορίας στα ρούχα τους, συχνά παρουσιάζοντας σχέδια που απέχουν πολύ από τις τρέχουσες τάσεις, δημιουργώντας ασυνήθιστα δομημένα ρούχα έξω από το σύγχρονα, τεχνικά υλικά, με γνώμονα την στερεομετρία που απέχει από αυτή του ανθρώπινου σώματος, σε  συνδυασμό με την αποδόμηση της μόδας. Θα τους δούμε αργότερα, αφού πρώτα γνωρίσουμε δύο άλλες εκπροσώπους της ¨γεωμετρικής μόδας¨.

photo 11

H Συλλογή του Πλάτωνα είναι το έργο της διπλωματικής της  Amila Hrustic , μιας σχεδιάστριας, αριστούχου της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο, που μελέτησε για τέσσερα χρόνια την Πλατωνική Γεωμετρία, σύμφωνα με την οποία τα γεωμετρικά σχήματα προϋπάρχουν ως ιδέες και δεν είναι δημιουργήματα του ανθρώπινου πνεύματος , βρήκε πηγή έμπνευσης στην γεωμετρία των στερεών. Η συλλογή αποτελείται από πέντε φορέματα, το οποίο χρησιμοποιούν και τα δύο, κλωστοϋφαντουργικά υλικά  και χαρτί για να τονίσει τη σχέση του ανθρώπινου σώματος με τη δομή του χώρου.

photo 12

Υπάρχουν πέντε είδη πλατωνικών στερεών: τετράεδρο, κύβος, οκτάεδρο, δωδεκάεδρο και εικοσάεδρο. Κάθε σχήμα εμπνέει ένα φόρεμα, κάθε φόρεμα χρησιμοποιεί άσπρα η μαύρα μοτίβα και την απλότητα της φόρμας. Και όλη αυτή η δουλειά είναι χειροποίητη: τα σχήματα είναι προσεκτικά σχεδιασμένα και ραμμένα στα φορέματα. Η συλλογή  δεν ανήκει σε ορισμένη τάση της μόδας και  έχει προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση.

photo 13photo 14 photo 15
Photography: Irfan Redzovic    Model: Lana Pasic

So to be fashionable one has to study mathematics!

Η Iris van Herpen, σχεδιάστρια μόδας από την Ολλανδία , άρχισε την καριέρα της  το 2007 και έχει κερδίσει 6 διεθνή βραβεία σχεδιασμού. Σημαντικότερη επίδειξή της μέχρι σήμερα ήταν αυτή που συνεργάστηκε με τον αρχιτέκτονα Daniel Widrig σε συνδυασμό με τη MXG , εταιρεία με Materialise από τη  Νέα Υόρκη . Από  τη διαδικασία που ονομάζεται «κρυστάλλωση» αποτελούνται δέκα έντυπα 3D ρούχα τα οποία ήταν όλα εμπνευσμένα από το νερό. Έχουν χρησιμοποιήσει πολυαμίδιο για τις κατασκευές τους που βοηθάει στο να φαίνεται σαν να έχουν «κρυσταλλοποιήσει» και σταματήσει κάτι που κινείται και ρέει. Το μονόΐνο αυτό νήμα προορίζεται για κλωστή ραφής και έχει ως κύριο συστατικό το πολυαμίδιο. Με αυτό το νήμα είναι δυνατόν να ραφτεί κάθε είδους ρούχο τόσο για βιομηχανική όσο και για ερασιτεχνική χρήση.     Το νήμα αυτό παρουσιάζει μεγάλη αντοχή θραύσης, αντοχή στις υψηλές θερμοκρασίες και την κόπωση καθώς και μεγάλη ομοιομορφία στην διάμετρο. Η Van Herpen χρησιμοποιεί μη συμβατικά υλικά, όπως μέταλλα, μίγματα μεταξιού, υφάσματα από μέταλλο, μαλλί και, δέρμα, με ταχεία πρωτοτυποποίηση (SLS εκτύπωση με λέιζερ) και χρησιμοποιεί επίσης κάποιες  διαδικασίες κοπής με λέιζερ για τη  τελική μορφή μερικών ρούχων από δέρμα . Ένα από τα πιο διάσημα κομμάτια της από την παράσταση Κρυστάλλωση ήταν το λευκό ένδυμα του σκελετού, αυτό το συγκεκριμένο πήρε 7 ημέρες, 24 ώρες την ημέρα με  τη χρήση SLS εκτύπωσης.

photo 17 photo 18

Η συλλογή ξεκίνησε από γλυπτική « ένα φόρεμα που πέφτει γύρω από σας  όπως ρέει το νερό», το υπόλοιπο της συλλογής ήταν εμπνευσμένο από τους παφλασμούς του νερού και  το πως αποτελείται από  δομημένα κρύσταλλα όταν παγώνει.

photo 19photo 20

Αρκετά αντισυμβατικά ρούχα, και  τα κομμάτια που έχουν πωληθεί ως χαρακτηριστικά και συλλεκτικά είναι  συγκεκριμένα.  Η Iris van Herpen αντιπροσωπεύει μια αμοιβαιότητα μεταξύ της τεχνικής και της καινοτομίας στην τεχνική και τα υλικά.

photo 21photo 22

Δημιουργεί μια νέα κατεύθυνση της υψηλής ραπτικής που συνδυάζει υψηλές τεχνικές handwork με φουτουριστικό ψηφιακή τεχνολογία.

photo 23photo 24

Αναμιγνύει με δεξιοτεχνία παλιές  και ξεχασμένες  τεχνικές με την καινοτομία και τα υλικά εμπνευσμένα από τον κόσμο του μέλλοντος.

photo 26photo 25

Πανέμορφες μου, το ξέρω ότι έχετε φρικάρει, αν μου επιτραπεί ο νεολογισμός,  αλλά η πρωτοπορία στην τέχνη της μόδας δε μένει στο κλασσικό  φούστα- μ πλούζα που παρεμπιπτόντως εμπεριέχει από μόνο του γεωμετρία, στο βαθμό που για να σχεδιάσετε ένα πατρόν, πάντα κάτω από την έμπειρη καθοδήγηση του    THEIAlab,   την καθετότητα με το τρίγωνο θα τη βγάλετε.

photo kleisimo

Προσεχώς η συνέχεια  με τους θεοπάλαβους υπέροχους  Ιάπωνες σχεδιαστές και με την παρουσίαση εκπληκτικών origami  κομματιών.

Je vous embrasse très fort
Bessy.

bessy9

Braveheart is a 1995 historical drama war film directed by and starring Mel Gibson.

Σε μαζικό δε επίπεδο, η γενναιότητα ξεπερνά και τον Braveheart. Τι  είναι της ¨μοδός¨ και τι δεν είναι, τι είναι in και τι είναι out στη γκαρνταρόμπα σας αυτήν την season, τι θα φορεθεί και τι απαγορεύεται δια ροπάλου, πως θα ντυθείτε  εντυπωσιακά και θα το υποστηρίξετε ( αυτό το  τυποποιημένο  ¨θα το υποστηρίξετε¨ με τρελαίνει, μου θυμίζει τις πατοκολώνες της οικοδομής) , πως δε θα μοιάζετε με βλαχάρα  ενώ προς τα εκεί το πάτε, πως πρέπει να φοράτε εσείς το ρούχο και όχι αυτό να σας φοράει.( στο motto αυτό έχω πέσει κάτω πια μισολιπόθυμη ). Το αποφάσισα. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω στυλίστρια για να γίνω και εγώ τόσο γενναία  ώστε να έχω τη δυνατότητα να πλησιάσω γυναίκες, σαν την Marguerite Duras όταν ζούσε, και να της προτείνω ένα  ενδυματολογικό στυλ  πιο πρωτοποριακό.

bessy10

Marguerite Duras, μία από τις κύριες εκπροσώπους του nouveau roman.( βραβείο Goncourt του 1984)

Α propos, να  διευκρινίσω la nuance de l’ ironie,  προς αποφυγή παρεξηγήσεων, αυτό θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έκανα, αν αξιωνόμουν να την συναντήσω.

by the lovely author Bessy Giovri

Je vous embrasse très fort Βessy.

Μια μικρή καλοκαιρινή ιστορία

Mes  chères  amies, Mετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα που είμαστε σε συνομιλίες, νοιώθω ότι μπορώ να σας εκμυστηρευτώ την διαχρονική αδυναμία μου. Πάντα μου άρεσε, σε σημείο εμμονής, να ψάχνω σε όλα τα περιοδικά ποικίλης ύλης και γυναικείας ομορφιάς, τη στήλη όπου η εκάστοτε θεία Γκουεντολίνα απαντούσε σε γράμματα αναγνωστριών που έθεταν ερωτήματα περιγράφοντας το αισθηματικό τους πρόβλημα.

Η εκάστοτε θεία Γκουεντολίνα επί το έργον

Τρελαινόμουν από ερωτήσεις του στυλ  «είναι ερωτευμένος μαζί μου, τι να κάνω, να ενδώσω;» η «τι πρέπει να κάνω για να σώσω τον γάμο μου;». Και η έρμη εκάστοτε θεία Γκουεντολίνα αντί να απαντήσει σθεναρά στη πρώτη περίπτωση « να ενδώσετε μανδάμ, θέλει και συζήτηση το πράγμα, αλλά αφού τον ψήσετε και από τις δύο πλευρές στη σχάρα με τα κάρβουνα με μπόλικο λαδολέμονο ώστε να μη σας θεωρήσει και εύκολη» και στη δεύτερη «αν ο γάμος σας μανδάμ έφτασε στο σημείο να χρειάζεται σώσιμο, μην το ψάχνετε, προχωρήστε στον επόμενο», προσπαθούσε με προσεγγίσεις γλυκερές, γλυκανάλατες και γλυκόηχες να συμβουλέψει αυτά που θα ήθελαν να χαϊδέψουν τα αυτιά των αναγνωστριών. Όταν  λοιπόν την ώρα του μαθήματος πατρόν- ραπτική, συμμαθήτρια μου με ρώτησε τι πιο sexy  θα πρότεινα να φορέσει σε ένα κρίσιμο rendez- vous με έναν υποψήφιο αγαπημένο, η άμεση απάντηση ήταν  έναν corset της THEIA. Και αν δεν του αρέσει, αμφισβήτησε την πρόταση μου  η άπραγη αθώα παιδούλα. Αν ο μεσιέ δηλώσει τέτοιο πράγμα, τότε να τον βγάλεις αμέσως μπροστά του όπου και αν βρίσκεστε, ήταν η συμβουλή που έφτασε άμεσα την έξοδο στο diamond ring. kalokairi 2

Aυτό το γεγονός στάθηκε η αφορμή μιας ολοκαίνουργιας στήλης , με τίτλο « Η θεία Μπέσσυ συμβουλεύει» όπου μπορείτε να απευθυνθείτε για κάθε σας ερώτημα από το « Ο Ντίμης με παράτησε, τι να κάνω» μέχρι θέματα που αφορούν στο τι να φορέσετε σε ένα cocktail party η πώς να κάνετε τη διαφορά στην εμφάνιση σας στην κοσμική ταβέρνα ¨Τα τρία αδέλφια από τη Λειβαδιά¨. Για άλλη μια φορά, εγώ είμαι εδώ, τυχερές Πανέμορφες μου να σας προτείνω, να σας  παροτρύνω και να σας προτρέψω στις ορθές επιλογές που θα πρέπει να κάνετε, just for free.

« Η θεία Μπέσσυ συμβουλεύει»

Επιτρέψτε μου τώρα να σας εισάγω στην επόμενη δεκαετία αυτήν του΄70 διηγούμενη μια μικρή καλοκαιρινή ιστορία, από αυτές που συμβαίνουν καθημερινά δίπλα μας. kalokairi 4

Η Simone ήταν πλέον σίγουρη. Ο άντρας της την απατούσε. kalokairi 5

Ήταν το ζευγάρι πρότυπο που όλοι ζήλευαν.

kalokairi 6

Οι φίλες της την είχαν προειδοποιήσει, η ίδια όμως δεν ήθελε να το πιστέψει.

kalokairi 7 Θυμόταν βέβαια την αεροσυνοδό με τα hot pants, πόσο οικεία τον είχε προσεγγίσει. Αχ, αυτές οι αεροσυνοδοί! kalokairi 8

Μέχρι που τους είδε με τα ίδια της τα μάτια.

kalokairi 9

Ήταν σίγουρα μια εντυπωσιακή γυναίκα

kalokairi 10

Αλλά αρκετά συνοικιακή και λαϊκή  fille  που ντυνόταν και βαφόταν σαν ντισκόμπαλλα.

kalokairi 11

Ξέρετε, Saturday Night Fever,1977, starring John Travolta as Tony Manero.

kalokairi 12 kalokairi 13

Αποφάσισε να σιγουρευτεί. Τους παρακολούθησε.

kalokairi kalokairi 14

Οι στιγμές ήταν πολλές και τα πλάνα ιδιαίτερα κοντινά.

kalokairi 15

Δεν το άντεξε. Και την ίδια είχαν προσεγγίσει κατά καιρούς διάφοροι υποψήφιοι εραστές, αλλά δεν ενέδωσε, το τίμησε το στεφάνι της.

kalokairi 16

Έφτιαξε γρήγορα μια βαλίτσα όπου έριξε μέσα τα πλήρως απαραίτητα, δηλαδή αυτά που είχε ετοιμάσει στο σεμινάριο του καλοκαιριού “Summer accessories” του ΤΗΕΙΑlab, αέρινα φορέματα με βολάν,  με σφηκοφωλιά και υπέροχες τσάντες παραλίας double face, και έφυγε με το πρώτο αεροπλάνο που βρήκε για τα νησιά bora bora.

kalokairi 17

H γιαγιά μου έλεγε πάντα πως είναι καλύτερο να κλαις μέσα σε μία Rolls Royce παρά σε μία στάση λεωφορείου. Η γιαγιά μου και η Dolores Ibárruri, η θρυλική Pasionaria και η bandiera rossa, καμία σχέση.

kalokairi 18

Αν με ρωτήσετε, εγώ και με αυτόν τον τύπο μαζί η χωρίς την Rolls  δε θα έκλαιγα καθόλου. The Great Gatsby (1974) with Robert Redford, για να δείτε ότι ο παλιός είναι αλλιώς.

kalokairi 19

Στην αρχή περνούσε μοναχικά κάνοντας μπάνιο και βουτιές , kalokairi 20

Και spa, kalokairi 21

Και μοναχικές βόλτες, kalokairi 22

Έχοντας κλείσει σε ένα ταπεινό resort, το βλέπετε όλο καλύβες είναι, kalokairi 23

Ένα μικρό κατάλυμα που διέθετε όμως γυάλινο πάτωμα

kalokairi 24

Ήταν τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν βγαίνοντας από τη θάλασσα, kalokairi 25

Τον είδε, kalokairi 26

Τον επάνω ,όχι αυτούς καλέ, βγάλτε τους, έναν χρειαζόμαστε kalokairi 27

Τον γοήτεψε, kalokairi 28 Γνωρίστηκαν. Ήταν απόφοιτος του Massachusetts Institute of Technology, (School of Science), με Master of Business Administration  στο Harvard University, διάσημος τενίστας, είχε παίξει τελικό στα χωμάτινα του Roland Garros με ποιόν άλλον, τον Rafael Nadal, διέθετε σπίτια στο Manhattan, στην Avenue Foch ,στο Kensington και του ανήκε το resort. Eπίσης δήλωνε αυστηρά μονογαμικός, το μόνο που ήθελε ήταν οικογένεια με πολλά παιδιά για να γίνει στοργικός πατέρας και το όνειρο της ζωής του ήταν μέχρι το τέλος της ζωής του να φροντίζει τη γυναίκα που αγαπά. Κορίτσια, τη σχάρα με τα κάρβουνα, μη ξεχάσετε το λαδολέμονο.

kalokairi 29

Την κάλεσε για δείπνο, kalokairi 30

Τον παίδεψε για καιρό, επιτρέποντας του να της κρατά μόνο το χέρι,( μπράβο Simone, ακολούθησες πιστά τις συμβουλές μου) kalokairi 31

Ώσπου ένα βράδυ, mojito, το mojito, kalokairi 32

Κατέληξαν στη σουϊτα του ιδιοκτήτη, kalokairi 33

Για να καταλήξουν μαζί και για το υπόλοιπο της ζωής τους…. Όπως καταλάβατε, Πανέμορφες μου, παρακολουθήσατε μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας, τουλάχιστον από τα bora bora και μετά, αλλά είδατε με την ευκαιρία και τις ονειρικές ατόλλες  που με το λιώσιμο των πάγων και το ανέβασμα της στάθμης της θάλασσας δεν ξέρουμε για πόσο ακόμα θα υπάρχουν. Σας εγκαταλείπω άσπλαχνα, βάζω δυνατά τους ABBA, για να μπω στο πνεύμα της εποχής και ξεκινάω να σας παρουσιάζω την ενδυματολογικά horrible δεκαετία του ΄70, εμπνεόμενη από τους στίχους του»Waterloo» My, my, at Waterloo Napoleon did surrender Oh yeah, and I have met my destiny in quite a similar way The history book on the shelf Is always repeating itself Waterloo – I was defeated, you won the war Waterloo – Promise to love you for ever more Waterloo – Couldn’t escape if I wanted to Waterloo – Knowing my fate is to be with you Waterloo – Finally facing my Waterloo My, my, I tried to hold you back but you were stronger Oh yeah, and now it seems my only chance is giving up the fight And how could I ever refuse I feel like I win when I lose Waterloo – I was defeated, you won the war Waterloo – Promise to love you for ever more Waterloo – Couldn’t escape if I wanted to Waterloo – Knowing my fate is to be with you Waterloo – Finally facing my Waterloo So how could I ever refuse I feel like I win when I lose – Waterloo – Couldn’t escape if I wanted to Waterloo – Knowing my fate is to be with you Waterloo – Finally facing my Waterloo

kalokairi 34

by the lovely author Bessy Giovri

Je vous embrasse très fort Bessy.

Sex and drugs and rock and roll

H δεκαετία  1960

1960 blog 1 Mes chères amies, Σκωτσέζικο ντους,  ο καλός και ο κακός δεσμώτης, το γιν και το γιανγκ, το καρότο και το μαστίγιο. Αυτό είναι το νέο μου πρόσωπο, στη σκιώδη και στην ηλιόλουστη μορφή του. Από τη μια σας παρουσιάζω απόψεις όπως στο φαντασμαγορικό συγγραφικό πόνημα,   Δίαιτες,δίαιτες, δίαιτες…..,  που  εκθειάζει τις γυναικείες καμπύλες και αποθεώνει τις γεμάτες  πάθος γυναίκες που ξέρουν να γλεντούν τη ζωή τους και από την άλλη ,καπάκι, σας παρουσιάζω τη δεκαετία του ΄60, με τα super mini, τα κολλητά ίσια παντελόνια, τo girly style,  τη λεπτή και εύθραυστη σιλουέτα, πρότυπα που προϋποθέτουν τουλάχιστον δέκα κιλά κάτω από το κανονικό σας βάρος. Μην ανησυχείτε όμως, δεκαετία ήταν και πέρασε.  Το μόνο πρόβλημα είναι κάποιοι σχεδιαστές μόδας που αντί να αποτελέσουν πρωτοπορία και να πάνε τον σχεδιασμό  ένα βήμα μπροστά από το σήμερα, (   Japanese Fashion Designers,   The Antwerp Six etc, etc)   ¨επιστρέφουν¨ στις προηγούμενες δεκαετίες, ¨εμπνεόμενοι¨ από αυτές, σερβίροντας ξαναζεσταμένο φαγητό. Αγνοείστε τους, αν το στυλ της δεκαετίας δεν ταιριάζει στο σωματότυπο σας.

1960 blog 2
Twiggy was the world’s first supermodel: a skinny kid with the face of an angel who became an icon.

Πανέμορφες μου, ήρθε η ώρα να γνωρίσετε από κοντά την περίφημη δεκαετία του  1960, ένα απίστευτο συνοθύλευμα τέχνης, πολιτικής, σεξουαλικής απελευθέρωσης, αμφισβήτησης, νέων μουσικών ρευμάτων, ανατρεπτικού κινηματογράφου,εξαιρετικής κοινωνικής κοινητικότητας, εξεγερμένων φοιτητών, που επηρρεάζουν τη μόδα σε ένα μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία της ,το οποίο ποτέ δεν το συναντήσαμε ή δε θα το συναντήσουμε σ’ αυτήν την κλίμακα ίσως στο μέλλον. Στην Ευρώπη, η μεταπολεμική γενιά των Baby-boom φτάνει στην ενηλικίωση στα χρόνια του 1960 και εγκαταλείπει τις επαναστατικές ιδέες της που κράτησαν περίπου ως τα τέλη της δεκαετίας του ’50. Μέχρι τότε, η νεολαία δεν είχε ποτέ παίξει τόσο σημαντικό κοινωνικό ρόλο σε όλους τους τομείς της ζωής : στο δυτικό κόσμο, η νεολαία γίνεται το απόλυτο ιδανικό στον τομέα της μόδας, αναδεικνύεται σε ξεχωριστό κοινωνικό μοντέλο. Οι νέοι αποτελούν μία σημαντική ομάδα καταναλωτών που δεν απευθύνεται στην υψηλή ραπτική αλλά απαιτεί μια μόδα φθηνή, πιο κοντά στην υπαρξιακή της φιλοσοφία. Έτσι, η μόδα χάνει τον ελιτίστικο χαρακτήρα της για να μεταμορφωθεί σε μαζικό φαινόμενο, με στόχο κατά κύριο λόγο τους νέους. Φτάνει ακόμη να εκδηλώσει – κυρίως προς τα τέλη της δεκαετίας – και πολιτικές θέσεις. Η γενιά αυτή λοιπόν απορρίπτει την αστική ηθική και τις συμβατικότητες τις οποίες θεωρεί υποκρισία. Η νομιμοποίηση του αντισυλληπτικού χαπιού υπόσχεται επιτέλους μία σεξουαλικότητα απαλλαγμένη από το φόβο της εγκυμοσύνης και των αστικών απαγορεύσεων. Η αγορά των βιβλίων και των φιλμ με σεξουαλικό περιεχόμενο φτάνει στο απόγειό της, το σεξ δεν είναι πια ταμπού, και ύστερα βεβαίως από τον πουριτανισμό των προηγούμενων δεκαετιών, βλέπουμε να επιβάλλονται νέες νόρμες που σηματοδοτούν παράλληλα και νέες πιέσεις : για να είναι κανείς “in” πρέπει να είναι «απελευθερωμένος». Η πίστη μέσα στο ζευγάρι θεωρείται πια αξία ξεπερασμένη. Το μοντέλο της κομψής αστής αφήνει τη θέση του στο μοντέλο της «γυναίκας – παιδούλας», με τους αφελείς τρόπους, που περιεργάζεται τον κόσμο με μεγάλα μάτια γεμάτα απορία. Το ζητούμενο είναι να είσαι νέα και σέξυ. Αυτό άλλωστε μαρτυρούν τα διαφανή πουκάμισα και οι μίνι φούστες. Η Twiggy γίνεται το Νο 1 τοπ-μόντελ. Με την παιδική της σιλουέτα όπου δεν υπάρχει γυναικεία καμπύλη, δημιουργεί αίσθηση και σκανδαλίζει . 1960 blog 3 Η κοινωνική κινητικότητα, τολμηρή φωτογραφία μόδας, το  να ταξιδεύει  κάποιος ευκολότερα στο εξωτερικό, ο πόλεμος του Βιετνάμ, νέα μουσική των Beatles και η αντιγραφή  του hairstyle τους,οι  ρετρό στρατιωτικές  στολές και τα  έθνικ ρούχα,τα  μιούζικαλ, η λαϊκή τέχνη και ο κινηματογράφος,  όλα επηρέασαν τη μόδα.

1960 blog 4

The Beatles

Από το 1964 η εφηβική επιρροή προκάλεσε την άνοδο του ποδόγυρου  και οι περισσότερες νέες κοπέλες φορούσαν μέχρι το μέσο του μηρού μήκους ρούχα σε καθημερινή βάση. Το πουλόβερ-φόρεμα ήταν επίσης πολύ δημοφιλές σε νεαρά κορίτσια από το 1961 και μετά, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’60, όταν άλλα καινούρια σχέδια εμφανίστηκαν. Το 1965 είδε την πρεμιέρα των jupe-culottes, σε op-art ή ζωντανά χρωματιστά σχέδια (Peter Max ή Pucci), και ήταν ιδιαίτερα  δημοφιλή, γιατί  είχαν την ελευθερία του παντελονιού, αλλά έμοιαζαν με κανονική φούστα. Φόρεμα του 1966 είναι το  «φόρεμα baby doll «, μερικές φορές από  διαφανές σιφόν, που φοριέται πάνω από εσώρουχα. Από τα μέσα της δεκαετίας όμως, η μίνι φούστα ή τα hot pants που συχνά φοριούνται με go-go boots, ήταν αποκαλυπτικά για τα πόδια, τα  bodywear ήταν αποκαλυπτικά για τις καμπύλες. Το 1966 ήταν το έτος της μίνι φούστας. Αναγνωρίζεται ευρέως ως το πνευματικό τέκνο της Mary Quant, ένα μίνι, αρχικά,  ήταν 4-5 εκατοστά πάνω από το γόνατο στη Νέα Υόρκη και 7-8 εκατοστά πάνω από το γόνατο στο Λονδίνο.  Δεν θα ήταν σωστό να υποστηρίξουμε  ότι  η Mary Quant  εφηύρε τη μόδα της  μίνι φούστας . Το 1965 πήρε την ιδέα από τα  σχέδια  του Courrèges  του 1964 σε φούστες με μικρότερο μέγεθος  που τις έκανε ακόμη μικρότερες για το παζάρι της μπουτίκ του.  Δικαίως  όμως θεωρείται ότι  έκανε  δημοφιλές ένα στυλ που δεν είχε απογειωθεί όταν έκανε το ντεμπούτο του νωρίτερα.

1960 blog 5

Mary Quant

Η Quant βρήκε στο Λονδίνο τα κορίτσια που ήταν πάρα πολύ πρόθυμα να δοκιμάσουν νέες τολμηρές κοντές φούστες . Η τάση της μόδας απογειώθηκε επειδή ήταν κάτι  τόσο διαφορετικό και για  να το φορέσει κάποια θα έπρεπε να είναι νέα και να ξεφύγει από την εξάρτηση των ενηλίκων που ήταν τόσο αμφιλεγόμενη. Το Quant στυλ έγινε σύντομα γνωστό ως το Look Τσέλσι, με ρούχα που σχεδιάζονται να είναι απλά, με καθαρή κοπή και μικρά και  σχεδόν πάντα συνοδεύονται με λευκά ,girly κολάρα. Η Quant έχει αντιγραφεί παντού και ένα άλλο διάσημο όνομα της δεκαετίας του εξήντα ήταν η Barbara Hulanicki της Biba, hit boutique της δεκαετίας του εξήντα που αγάπησαν τα κορίτσια για την  μοντέρνα, funky εμφάνιση σε προσιτή τιμή. Η Mary Quant επίσης ,υιοθέτησε  ένα έντονα γεωμετρικό χτένισμα, ενώ  ένα από τα πιο διάσημα κουρέματα της εποχής ήταν το 5 σημείων κοπής από τον Vidal Sassoon, ο οποίος λανσάρει μια νέα μορφή του bob με όγκο και συμμετρία.  Τα μαλλιά των γυναικών ήταν τότε είτε πολύ κοντά ή πολύ μακριά με μακιγιάζ έντονο με ψεύτικες τεράστιες βλεφαρίδες και μάσκαρα. Σ’ αυτή τη δεκαετία, για πρώτη φορά τα μανεκέν επιβάλλονται ως ξεχωριστές βεντέτες. Την ίδια στιγμή με τους φωτογράφους και τους δημιουργούς μόδας, συναγωνίζονται τις σταρ του σινεμά στις προτιμήσεις του κοινού. Μοντέλα όπως η Twiggy , η Βερούσκα, η Jean Shrimpton,η Marisa Berenson, η Peggy Moffitt αποτελούν τα κυρίαρχα πρότυπα ομορφιάς.

1960 blog 6

Twiggy, Lesley Hornby Lawson

1960 blog 7

Veruschka von Lehndorff

1960 blog 8

Jean Shrimpton

1960 blog 9

Marisa Berenson (εγγονή της περίφημης Elsa Schiaparelli)

1960 blog 10

Peggy Moffitt

Προς το τέλος της δεκαετίας, οι γυναίκες φορούσαν φούστες αγροτών ή γιαγιάς φορέματα με κοντόχοντρα παπούτσια.Το Unisex ντύσιμο ήταν πολύ δημοφιλές, και  χαρακτηρίζεται από  το καμπάνα τζιν, χάντρες, και στολισμένα t-shirts με πολλά χρώματα.Μαύροι και των δύο φύλων είχαν τα μαλλιά τους σε  αφρο-στυλ. Και τα δύο φύλα είχαν τα μαλλιά τους, είτε κατσαρά ή μακριά και ίσια. Παρακινημένη από το χάσμα και τις διαφορές των γενιών και από τη σοβαρότητα της παγκόσμιας κρίσης, η νεολαία πολιτικοποιείται. Στις Ηνωμένες Πολιτείες όπως και στην Ευρώπη, παρατηρούμε μία σκληρή αντίσταση στη σκληρότητα των θέσεων κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Οι αντιδραστικοί διαμαρτύρονται ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ με το σύνθημα «κάντε έρωτα, όχι πόλεμο» και το κύμα των εξεγερμένων φοιτητών διασχίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες για να φτάσει στην Ευρώπη και την Ιαπωνία το 1968.

1960 blog 11

Mai 1968

Προκειμένου να εκδηλώσουν την αντίδρασή τους αυτή, οι νέοι υιοθετούν στη συνέχεια, το look Hippie: άνδρες και γυναίκες περπατούν ξυπόλυτοι – ή τουλάχιστον με σανδάλια – έχουν μακριά μαλλιά, φορούν μπιζού, τζην και πουκάμισα με πολύχρωμα λουλουδάτα σχέδια. Τα λουλουδάτα φορέματα, μακριά και άνετα, αρέσουν πολύ στις νεαρές γυναίκες. Με τον τρόπο αυτόν δείχνουν την αγάπη τους για τη φύση, τον έρωτα και την ειρήνη – όπως δηλώνει και το σύνθημα «Peace and Love» – και έχουν τη θεωρία ότι μία ολιγαρκής ζωή μπορεί να αντικαταστήσει με επιτυχία τη φρενίτιδα της κατανάλωσης. Αυτή η αντί-Μόδα λοιπόν είναι η εκδήλωση μίας στάσης ζωής.

1960 blog 12

Hippie group, San Fransisco 1967 (photo by Irving Penn)

Μπορεί κανείς να πει πολλά για το στυλ των beatniks που απορρίπτουν την αστική κοινωνία και το θεσμό της εργασίας και ντύνονται με τρόπο ανατρεπτικό. Hippies και beatniks τραγουδούν τον ελεύθερο έρωτα και πιστεύουν στη δυνατότητα να φτάσουν σε ένα υπέρτατο επίπεδο συνείδησης με τη βοήθεια παραισθησιογόνων. Αυτά τα δύο μεγάλα κινήματα των νέων της δεκαετίας του ’60, εξαπλώνονται γρήγορα σε όλον τον κόσμο. Η εμπορικοποίηση του στυλ  Hippie  θα οδηγήσει τη Μόδα στο να κυριευτεί κυριολεκτικά απ’ αυτό, το οποίο απέχει πλέον αρκετά από το ιδεολογικό υπόβαθρο αυτού του κινήματος. Μακριές φούστες, σάλι και μαντήλι στο κεφάλι και δαντελωτά πουκάμισα στο στυλ της γιαγιάς, αλλά και άλλα ρούχα ρετρό, απαντώνται στα μαγαζιά σε μεγάλες ποσότητες και χαμηλή τιμή. Οι πωλήσεις ανεβαίνουν στο κατακόρυφο. 1960 blog 13 Ο κινηματογράφος αποτελεί μία μεγάλη πηγή επιρροής για τη μόδα.Η Audrey Hepburn παραμένει μία «βεντέτα» πολύ δημοφιλής. Η λεπτή, ψηλή και εύθραυστη σιλουέτα της ταιριάζει απόλυτα με το νεανικό κομψό μοντέλο – πρότυπο της εποχής. 1960 blog 14 Η Brigitte Bardot είναι στους αντίποδες της εύθραυστης Audrey. Στη δεκαετία αυτή, η «βασίλισσα των καμπυλών» χαίρει τεράστιας επιτυχίας και αποδοχής. Στην ταινία «Viva Maria» του Louis Malle, παίζει στο πλάι της Jeanne Moreau, της οποίας η ομορφιά λιγότερο παραδοσιακή αλλά ιδιαίτερα εκφραστική – προσφέρει μία αντίθεση με αυτή της ΒΒ. Η Jeanne Moreau γυρίζει ταινίες με τον Λουί Μπουνιουέλ, τον Φρανσουά Τρυφώ και θεωρείται το αντίθετο της Κατρίν Ντενέβ, ξανθιά καλλονή, ψυχρή και απόμακρη. 1960 blog 15 Αυτή η τελευταία χρωστά τη φήμη της στο φιλμ του Μπουνιουέλ «Η Ωραία της Ημέρας», το οποίο προκαλεί σκάνδαλο. Σε ένα άλλο πλάνο βρίσκεται η Σοφία Λόρεν, η οποία φτάνει στη δεκαετία αυτή στο απόγειο της καριέρας της. Όλες αυτές οι «βεντέτες» σηματοδοτούν την εικόνα – πρότυπο της δεκαετίας του ’60. Ο  Μικελάντζελο Αντονιόνι, εμπνευσμένος από το διάσημο φωτογράφο David Bailey – που ενσαρκώνει τη λονδρέζικη αντι-κουλτούρα – κάνει τον φωτογράφο μόδας το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας του “Blow Up” (1966), δίνοντας στο μανεκέν Βερούσκα το ρόλο ενός cover-girl.

1960 blog 16

Michelangelo Antonioni

1960 blog 17

Blow-Up, 1966 film directed by Michelangelo Antonioni

Ήδη από τη δεκαετία του ’50, η μουσική ποπ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας των νέων, κάτι που συνεχίζει βέβαια και στη δεκαετία του ’60. Η μουσική ποπ της δεκαετίας του ’50 και οι βεντέτες που ανέδειξε συνέβαλαν στο να γίνουν δημοφιλή τα φαρδιά σακάκια, οι στενές γραβάτες για τους άνδρες, όπως οι φούστες με φουρώ και οι αλογοουρές για τις κοπέλες. Στη δεκαετία του ’60, η εικόνα αυτή διαφοροποιείται. Οι Beatles, που παρουσιάζονται με μαύρα δερμάτινα ρούχα στην αρχή της καριέρας τους, εγκαταλείπουν σύντομα αυτή την ενδυμασία και υιοθετούν το κοστούμι. Αν και φοράνε επίσης jeans και tee-shirts, οι “The Who” προτιμούν και αυτοί κοστούμια  για τις σκηνικές τους παρουσίες. Τα κοστούμια με κολλητά παντελόνια χωρίς ρεβέρ, τα εμπριμέ σακάκια στυλ Μάο, τα πουκάμισα με βολάν αντιγράφονται από τους θαυμαστές τους.

1960 blog 18

“The Who”

Οι νέοι που είναι πολιτικά στρατευμένοι προτιμούν τα jeans και το παρκά, όπως ο Μπομπ Ντύλαν και η Τζόαν Μπαέζ, τα είδωλά τους που η μουσική τους επηρεάζεται από το αμερικανικό φολκλόρ.

1960 blog19

Joan Baez, Bob Dylan

Όλοι αυτοί οι μουσικοί εμφανίζονται για πρώτη φορά το 1969 στο φεστιβάλ του Woodstock, γεγονός – σταθμός και σύμβολο του τρόπου ζωής της γενιάς  Hippie.Κοντά σε γνωστά γκρουπ όπως οι Who και ο Santana, βλέπουμε καλλιτέχνες όπως η Janis Joplin και ο Jimmy Hendrix, οι οποίοι ένα χρόνο μετά τον πρόωρο θάνατό τους, θα γίνουν πραγματικές φιγούρες cult. Η διεθνής επιτυχία του μεγάλου κιθαρίστα Jimmy Hendrix σηματοδοτεί την παγκόσμια «πέραση» των μαύρων καλλιτεχνών.

1960 blog 20

Jimmy Hendrix

Το ενδυματολογικό του στυλ, ταυτόχρονα υπερβολικό και ατημέλητο, που αναμιγνύει uniforme, ντύσιμο έθνικ και patchwork και η afro κόμμωσή του, αντιπροσωπεύουν μία ηθελημένη πρόκληση για όλους τους συντηρητικούς αμερικανούς, όπως άλλωστε και η παραποιημένη εκτέλεση του αμερικανικού εθνικού ύμνου, που παίζει στο φεστιβάλ. Όποια και να είναι η οικονομική τους κατάσταση, είναι όλο και περισσότεροι αυτοί που ακολουθούν τη μόδα. Σταδιακά, η κατασκευή, η μεταφορά και η διανομή των ρούχων είναι ολοένα και λιγότερο ακριβή, χάρη στις εμπορικές σχέσεις με τις χώρες με χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο, όπου το κόστος παραγωγής είναι χαμηλότερο. Η αγορά ενός ρούχου δεν είναι πια μια μακροχρόνια επένδυση. Είναι το προϊόν μιας ημέρας που πωλείται σε ένα πολυκατάστημα και που το αγοράζουμε αυθόρμητα γιατί μας αρέσει, το «καταναλώνουμε» και σε σύντομο χρονικό διάστημα το πετάμε για να το αντικαταστήσουμε με κάτι καινούργιο. Βλέπουμε να εμφανίζονται οι πρώτες εταιρείες πώλησης δι΄ αλληλογραφίας που απευθύνονται αποκλειστικά στους νέους και τα μεγάλα μαγαζιά διαθέτουν τμήματα για τη «Μόδα τζούνιορ». Μπουτίκ ανοίγουν λίγο – πολύ παντού : προτείνουν ρούχα chic και νεανικά, ξεχωρίζουν από τα μεγάλα μαγαζιά ή τις παραδοσιακές μπουτίκ από τη μουσική που ακούγεται και από την πρωτοποριακή διακόσμηση του χώρου. 1960 blog 21 Από τις αλλαγές αυτές δεν ξεφεύγουν και οι Οίκοι Μόδας. Ορισμένοι προσαρμόζονται και επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στο Prêt-à-Porter σε ένα είδος βιομηχανικής παραγωγής. Ρούχα σε μεγάλες ποσότητες, σχεδιασμένα από κάποιον διάσημο στυλίστα, ρούχα καλής ποιότητας και σε τιμή κάπως ανεβασμένη. Η υψηλή ραπτική, η Μόδα δηλαδή κατά παραγγελία που ράβει ρούχα στο χέρι, δεν αποφέρει χρήματα στον Οίκο, όμως ο ρόλος της είναι σημαντικός αφού διαφυλάσσει την εικόνα και το γόητρο του Οίκου (όπως δηλαδή συμβαίνει και σήμερα). Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’60, σχεδόν όλοι οι μεγάλοι Οίκοι έχουν να παρουσιάσουν μία κολεξιόν Prêt-à-Porter. Παράλληλα με τα ντεφιλέ της υψηλής ραπτικής, κάθε χρόνο οργανώνονται δύο ντεφιλέ, Prêt-à-Porter, στο Παρίσι και στο Μιλάνο. Οι νέοι ζητούν ρούχα προσιτά και απορρίπτουν τις μοναδικές δημιουργίες που πωλούνται σε απαγορευτικές τιμές. Η βιομηχανία της Μόδας εντείνει ακόμη περισσότερο αυτή τη διάθεση των νέων, κάνοντας πιο γρήγορες τις αλλαγές στις τάσεις της μόδας. 1960 blog 22 Για να μπορέσει λοιπόν να αξιοποιήσει τα αποτελέσματα των νέων μεθόδων παραγωγής, πρέπει να κατακτήσει νέες αγορές, πράγμα που απαιτεί νέα βήματα στις τεχνικές κατασκευής. Έτσι λοιπόν φτάνουμε σε επίπεδα όπου η προσφορά και η ζήτηση εξισορροπούνται, για να φτάσουν σε επίπεδα συγχρονισμού χωρίς προηγούμενο. Στα μάτια των κατασκευαστών, οι υποσχέσεις για κατανάλωση είναι χωρίς όριο. Μερικά μεγάλα ονόματα της Μόδας δε διστάζουν να επεκταθούν και να επιβληθούν τελικά στην παγκόσμια αγορά – ένα παράδειγμα αποτελεί ο Pierre Cardin, ο οποίος μπαίνει στο χώρο του marketing και χαράζει μια νέα πολιτική για τη φίρμα του. Πολλές από τις μόδες της δεκαετίας του 1960 υπήρξαν λόγω των υφασμάτων. Εισήγαγαν νέες ιδιότητες στο  ύφασμα τα  συνθετικά υλικά όταν αναμίχθηκαν με φυσικές ίνες και  υπήρξε βελτιωμένη απόδοση σε φθορά. Κάποια είχαν εφευρεθεί χρόνια νωρίτερα στη δεκαετία του 1930 και του 1940, αλλά ήταν μόνο στη δεκαετία του ’60 τεράστιες εγκαταστάσεις παραγωγής συνθετικών ινών ξεπήδησαν σε παγκόσμιο επίπεδο. 1960 blog 23 Το φαινόμενο της μόδας των μαζών αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της εικόνας του κατασκευαστή. Οι μεγάλοι οίκοι μόδας (της Γαλλίας κατά κύριο λόγο) δεν είναι πλέον οι μόνοι που υπαγορεύουν τη μόδα. Στο εξής, η κουλτούρα των νέων θα δημιουργήσει τη δική της μόδα, που στη συνέχεια θα υιοθετήσουν η υψηλή ραπτική και το  Prêt-à-Porter. 1960 blog 24 Στη δεκαετία του ’60, η Αγγλία δίνει το ρυθμό στη μόδα. Εδώ και πολλά χρόνια, η τελειότητα και η διαχρονικότητα των δημιουργιών των άγγλων έχει προσδώσει μία παγκόσμια φήμη και ειδικά το 18ο αιώνα, η μόδα gentry είχε επηρεάσει έντονα το ανδρικό ρούχο. Αλλά ποτέ έως τώρα (στα 1960) δεν είχε παίξει η Αγγλία τόσο σημαντικό ρόλο στη διάδοση νέων τάσεων. Στη δεκαετία αυτή, η καρδιά της παγκόσμιας Μόδας δε χτυπά σε κανέναν παρισινό Οίκο Μόδας αλλά σε ένα δρόμο του Λονδίνου, την Carnaby Street. Εδώ, οι νέοι μπορούν να αγοράσουν ότι είναι “in”, ρούχα καινούργια ή μεταχειρισμένα. Τα ρούχα-ευκαιρίες άλλωστε είναι ιδιαίτερα chic : πουλόβερ πλεκτά με δαντέλες και σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων, τσάντες-ταγάρια, δερμάτινοι σάκοι με κρόσσια, ινδικό στυλ, δερμάτινα σακάκια και jeans, λουλουδάτα φορέματα και πουκάμισα διακοσμημένα με μοτίβα op art διάφανα, ή στυλ «γιαγιάς» με σχέδια ντεμοντέ και πολλά ρομαντικά βολάν, μίνι φούστες και καλσόν ασορτί με μικρά μοτίβα και σε πολλά χρώματα, ότι μπορεί να φανταστεί ένας νέος μπορεί να το βρει στην Carnaby Street.

1960 blog 25

Το Λονδίνο στο ρυθμό του swing

Όπως η Mary Quant, και άλλοι δημιουργοί της δεκαετίας του ’60, η Barbara Hulanicki βρίσκει τη Μόδα της δεκαετίας του ’50 ιδιαίτερα παλιομοδίτικη. Έτσι, αποφασίζει να την αλλάξει. Δημιουργεί την Biba, την πρώτη επιχείρηση πώλησης ρούχων δι’ αλληλογραφίας που απευθύνεται στους νέους. Τα μοντέλα της ξεφεύγουν από τα απαλά χρώματα και αποκαλύπτουν ρομαντικές εμπνεύσεις, νοσταλγικές και συχνά εξωτικές.Το 1973, ανοίγει ένα μαγαζί στυλ art deco που προτείνει επίσης ανδρικά ρούχα καθώς και αξεσουάρ διακόσμησης. 1960 blog 26 Το ρομαντικό και διαχρονικό στυλ της Laura Ashley εμφανίζεται και αυτό στη δεκαετία του ’60. Αφού έκανε το ξεκίνημά της στο τύπωμα υφασμάτων, η Ashley ρίχνεται στη δημιουργία φορεμάτων ενός στυλ εξοχής, εντελώς θηλυκού : λουλουδάτα εμπριμέ, βολανάκια, άνετες φούστες και σακάκια spencer χαρακτηρίζουν ακόμη και σήμερα το στυλ Ashley, που επιβλήθηκε σ’ ολόκληρο τον κόσμο και παραμένει πάντα στο πλάι των πιο επίκαιρων τάσεων. 1960 blog 27 Op art, pop art, rock, Beatles – και στον τομέα της Τέχνης, η εποχή αυτή βρίσκεται κάτω από το πνεύμα της εμπειρίας, της τομής με το παρελθόν, της αναζήτησης της εντυπωσιακής καινοτομίας. Εδώ, η ταχύτητα, η ευκολία αναπαραγωγής και η ευχαρίστηση της κατανάλωσης γίνονται αξίες. Οι διάφορες μορφές τέχνης χαρακτηρίζονται από μία εμφανή τάση να καλύψουν το χάσμα ανάμεσα σε λαϊκή και ελιτίστικη κουλτούρα. Έτσι, οι Beatles τοποθετούν μία ορχήστρα εγχόρδων σαν φόντο στη μουσική τους, ενώ ο Andy Warhol, ποπ καλλιτέχνης αναγνωρισμένος παγκόσμια, ζωγραφίζει κουτιά σάλτσας ντομάτας και ισχυρίζεται ότι δημιουργεί τέχνη εμπρός στα τρομοκρατημένα βλέμματα των καλλιεργημένων αστών.

1960 BLOG 28

Andy Warhol

Η αναπαραγωγή σε σειρά γίνεται καλλιτεχνική αρχή, όπως άλλωστε και ο φωτογραφικός ρεαλισμός ή η τεχνική της κουνημένης εικόνας. Η αύρα του μοναδικού έργου αφήνει τη θέση της σε μια νέα προσέγγιση της Τέχνης και της αποστολής των καλλιτεχνών μέσα στη βιομηχανική κοινωνία : τα θέματα και οι τεχνικές πρέπει να συμβαδίζουν με την εξέλιξη του κόσμου. Το happening προσφέρει μια νέα μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, εντελώς επίκαιρης, αντι-μουσειακής και προκλητικής, η οποία προσπαθεί να φέρει κοντά την Τέχνη στην καθημερινή ζωή. Ο «νέος ρεαλισμός» παρουσιάζει μπερδεμένες εικόνες ανθρώπων και αντικειμένων, ενώ η op art του Victor Vasarely μπερδεύει το βλέμμα του θεατή με οπτικές ψευδαισθήσεις. Ομοίως με το λεξιλόγιο άλλων καλλιτεχνικών τάσεων, αυτό του Vasarely, γεωμετρικό, βρίσκει έκφραση μέσα στη Μόδα. 1960 blog 29 Εμπνευσμένες από τα σύγχρονα καλλιτεχνικά ρεύματα, οι δημιουργίες του Yves Saint-Laurent δημιουργούν πανικό.

1960 blog 30

Yves Saint-Laurent

Η φημισμένη του συλλογή του 1965 παρουσιάζει φορέματα ίσια από ζέρσεϋ, των οποίων τα επιμέρους κομμάτια είναι ραμμένα με τέτοιον τρόπο ώστε να υπονοούν τους πίνακες του Mondrian. 1960 blog 31 Σύμφωνα με τον Yves Saint-Laurent, αυτές οι φόρμες, οι αυστηρά γεωμετρικές, εναρμονίζονται έξοχα με το γυναικείο σώμα. Η σειρά «φορέματα pop art» εμπνέεται από τους πίνακες του Andy Warhol ή του Roy Lichtenstein. Μεγάλα μοτίβα σε ίσια κοντά φορέματα, σε έντονα χρώματα, ή εντυπώσεις οφθαλμαπάτης, όπως για παράδειγμα μια σιλουέτα προφίλ στο εμπρός μέρος του φορέματος, η οποία δημιουργεί μία εντύπωση οπτικής έκπληξης και δίνει στο μοντέλο την αίσθηση της καθημερινότητας. Ο μοντερνισμός γίνεται χειροπιαστός μέσα από το σοκ του νέου και του εντυπωσιακού και επικρατεί της ομορφιάς με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Η φουτουριστική Μόδα, που έχει οπαδούς κυρίως ανάμεσα στους γάλλους δημιουργούς, βρίσκεται στους αντίποδες της μόδας Hippie. Το μόνο κοινό είναι η αχαλίνωτη φαντασία που εκφράζεται πάνω στο μοντέλο. Τυπικά είναι δύο αντίθετοι κόσμοι. Σε μία εποχή όπου οι beatniks παθιάζονται με τη λογοτεχνική και κινηματογραφική επιστημονική φαντασία και όπου ο άνθρωπος πατά το πόδι του στη σελήνη, η μόδα ψάχνει για στοιχεία ουτοπικά, στοιχεία που καταδεικνύουν έναν κόσμο ολοκληρωτικά κυριευμένο από την τεχνολογία ή την κατάκτηση του διαστήματος. Αν λοιπόν δεν είμαστε βέβαιοι για το αν ο Courrèges  ανακάλυψε τη μίνι φούστα, το σίγουρο είναι ότι άνοιξε τις πόρτες γι’ αυτή τη νέα τάση. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που ενσαρκώνει στο πρόσωπό του τη Μόδα της δεκαετίας του ’60.

1960 blog 32

André Courrèges

Τα φορέματά του, κοντά, σκληρά συχνά χωρίς μέση, είναι το ίδιο διάσημα με τα σακάκια του από δέρμα ίσιο ή τσαλακωμένο, τα λευκά του μποτίνια που φοριούνται χειμώνα – καλοκαίρι με παντελόνι ή φόρεμα και οι διαστημικές του κάσκες, που αφήνουν μετά βίας να φανεί το πρόσωπο. 1960 blog 33 Ο Courrèges κάνει το παντελόνι το βασικό στοιχείο της γυναικείας γκαρνταρόμπας. Δεν εμπνέεται όμως πια από τη γραμμή του ανδρικού παντελονιού. Σχεδιάζει παντελόνια – σωλήνες, που στερεώνονται στους γοφούς, συνδυασμένα με τοπ κοντά και τετράγωνα, που αφήνουν έξω τη μέση. 1960 blog 34 Παρουσιάζει πλεκτά ταγιέρ – παντελόνια, κολλητά, και δημιουργεί ολόσωμες φόρμες .Η Caroline Rennolds Milbank θεωρεί τον Courrèges  τον Le Corbusier της Μόδας. Υπενθυμίζει την αίσθηση των αναλογιών που ανέπτυξε ο Courrèges – μηχανικός στη βασική του εκπαίδευση – κατά τη μαθητεία του στον Οίκο Balenciaga. Η μόδα του Courrèges χρωστάει τη φουτουριστική της πλευρά στην απόλυτη απλότητα του μοντέλου που συνδέεται με μία προφανή λειτουργικότητα. Τα αγαπημένα του χρώματα – λευκό, ροζ, τυρκουάζ, μπλε του πάγου – και τα μοτίβα του, απλά και ξεκάθαρα (μεγάλες ρίγες, καρώ και λουλούδια αόριστα σχεδιασμένα) κάνουν το στυλ του μοναδικό. Φέρνουν επανάσταση στη μόδα και την κάνουν ιδανική έκφραση του αιώνα των διαστημικών κατακτήσεων. 1960 blog 35 Ο Paco Rabanne εργάστηκε επίσης στον Οίκο Balenciaga μετά από τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική. Με τα φορέματά του από πλαστικό και μέταλλο, που παρουσίασε για πρώτη φορά το 1965, εισάγει στη Μόδα ένα νέο υλικό, το οποίο ενσαρκώνει το πνεύμα της εποχής και το μέλλον ταυτόχρονα και που όμως ποτέ δεν κατάφερε να επιβληθεί σ’ αυτή τη μορφή.

1960 blog 36

Paco Rabanne

Φορέματα με φύλλα μεταλλικά και δαχτυλίδια, φορέματα μεταλλικά ή από πεπιεσμένο πλαστικό : αυτά τα μεμονωμένα κομμάτια έχουν γίνει μουσειακά αντικείμενα. Τελικά, παρά τη φουτουριστική του όψη, δεν είναι εύκολο να φορέσει κανείς αυτά τα μοντέλα, όπως οι δημιουργίες του Courreges. 1960 blog 37 1960 blog 38 Η «Barbarella» (1968), ταινία επιστημονικής φαντασίας του Roger Vadim, εμπνευσμένη από το ομώνυμο εικονογραφημένο με πρωταγωνίστρια την Jane Fonda, αποδεικνύει πόσοεξωπραγματικά μοντέλα του Rabanne «κολλούσαν» με το φανταστικό των σεναρίων επιστημονικής φαντασίας. 1960 blog 39 Στο “Philosophische Kultur” ο κοινωνιολόγος Georg Simmel σημειώνει ότι σχετικά με τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα, η μόδα επέτρεπε στις υψηλές κοινωνικά τάξεις να ξεχωρίζουν στην εμφάνισή τους από τα οικονομικά κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Από τη στιγμή που μια μόδα διαδίδεται και υιοθετείται απ’ όλους, δεν εκπληρώνει πια τον προορισμό της και πρέπει συνεπώς να αντικατασταθεί από μια νέα τάση. Η θεωρία αυτή δεν ανταποκρίνεται πια στην πραγματικότητα του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα. Εδώ βλέπουμε μεγάλες καινοτομίες στη μόδα να ξεκινάνε από το δρόμο και όχι, όπως στο παρελθόν, από την υψηλή ραπτική. Η δεκαετία του ’60 προετομάζει την δεκαετία του ’70 που χαρακτηρίζεται από μια πολιτικοποίηση της δημόσιας ζωής που ξεκινά κατά κύριο λόγο από τη νεολαία. Παγκόσμια προβλήματα, όπως ο ψυχρός πόλεμος και η κούρσα των εξοπλισμών των μεγάλων δυνάμεων, καθώς και ερωτήματα σχετικά με την οικολογία, προκαλούν διαρκώς νέες κρίσεις, μετά τα γεγονότα του Μάη του ’68 και μέχρι τις τρομοκρατικές ενέργειες στην Ευρώπη. Η επιστροφή στη φύση – αυτή είναι η μαγική φόρμουλα που περίπου κατά την περίοδο της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης (1973) σπρώχνει τις νέες γυναίκες, ακόμη και τους άνδρες, να εφοδιαστούν με βελόνες για πλέξιμο : ό,τι μπορεί να φορεθεί (γιλέκο, μακρύ φόρεμα με εσάρπα ασορτί, το τεράστιο σάλι) φτιάχνεται στο χέρι, συμπεριλαμβανομένων και όλων των αντικειμένων διακόσμησης. Πανέμορφες μου, όμως μην τα θέλετε όλα δικά σας. Για τη δεκαετία του ’70 θα μιλήσουμε σε επόμενη συνάντηση μας.

1960 blog 40

Photo by Richard Avedon

Η  Πρώσα  Veruschka  von  Lehndorff, με ύψος 1,90 μέτρα, χρώμα μαλλιών, φυσικό  σκούρο ξανθό, χρώμα ματιών μπλε – γκρι, τέλειες αναλογίες και πόδια που ξεκινάνε από το λαιμό. Είχε άδικο η Μίτση,η αδελφή του ανυπέρβλητου Λάμπρου Κωνσταντάρα,  που έλεγε, άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους  τους κατακρημνίζεις στα βάραθρα;

Je vous embrasse très fort

Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri
 
 
 
 
 
 
 
 
22/5/2013

Δίαιτες, δίαιτες, δίαιτες…

Mes chères amies, Το φαινόμενο είναι εποχιακό. Μέσα Απριλίου, αρχές Μαΐου, όλες μου οι φίλες ανεξαιρέτου οικονομικής κατάστασης, φυσικού κάλλους, διανοητικής ισορροπίας,  κοινωνικής τάξης, ηλικίας, χρώματος μαλλιών, βάρους, μορφωτικού επιπέδου, κάνουν την ακόλουθη δήλωση: «Πρέπει να ξεκινήσω δίαιτα, έρχεται τι καλοκαίρι». Οι δύο αυτές προτάσεις, συνώνυμα. diaites blog 1 Όλον  τον  χειμώνα, έτρωγαν σαν να μην υπάρχει το αύριο, αναστέναζαν οι ταβέρνες από τα κοψίδια και τις τηγανητές πατάτες και τα gourmet εστιατόρια από τις καραμελωμένες βλεφαρίδες αστακού. Ειδικά όταν έβγαιναν με κάποιον ενδιαφέροντα τύπο, σε στυλ  Scarlett O’Hara που έτρωγε το κέικ πριν πάει στο barbeque,  χτυπούσαν  πριν τα διπλά πιτόγυρα  για να παραγγείλουν απλώς μία πράσινη σαλάτα, χωρίς sauce παρακαλώ, που την τσιμπολογούσαν επί ώρες κοιτάζοντας, χαμογελώντας γοητευτικά, τον συνομιλητή τους. Αν για κάποιο λόγο, δεν είχαν προλάβει, η επιστροφή στο σπίτι τις μικρές πρωινές ώρες σήμαινε επιδρομή- καταιγίδα της ερήμου σε Ιράν, Ιράκ και όποιον πάρει ο χάρος στο ψυγείο. diaites blog 2 «Θα ξεκινήσω την δίαιτα του George Clooney», μου δήλωσε με στόμφο μια φίλη μου χθες το πρωί. Δεν μπήκα καν στη διαδικασία να τη ρωτήσω τι περιλαμβάνει η συγκεκριμένη δίαιτα. Τρία διδακτορικά και ένα post doc κάνω πάνω στον τομέα. Η δίαιτα με τις θερμίδες, η δίαιτα του αστροναύτη, η δίαιτα Atkins, η δίαιτα South Beach, η δίαιτα “Drop 10″, η δίαιτα Dukan οι δίαιτες των μοντέλων, η δίαιτα  Οrac, η δίαιτα του καρδιοπαθή, η δίαιτα της σούπας,  η δίαιτα Express, η δίαιτα της Σοκολάτας,  η δίαιτα των τριών ημερών,  η δίαιτα των δέκα ημερών,  η δίαιτα  Ζώνης, οι χημικές δίαιτες, η  δίαιτα της νύφης ( για να χωρέσει στο νυφικό φαντάζομαι), η δίαιτα του ανανά, της αγκινάρας, η δίαιτα χωρίς υδατάνθρακες αλλά και εκείνη μόνο με υδατάνθρακες, οι δίαιτες που χάνεις 15 κιλά σε μια εβδομάδα, οι δίαιτες που χάνεις 30 κιλά σε μία ώρα, οι δίαιτες που σε εξαφανίζουν και γίνεσαι αόρατη και κυκλοφορείς χωρίς να σε βλέπουν και έτσι μαθαίνεις από πρώτο χέρι τι λένε τα κακά στόματα για σένα, η δίαιτα του Αχ Παναγία μου, που τρως τον άμπακα και μετά τρίβοντας την κοιλιά σου λες  Αχ Παναγία μου , etc etc.

The Fat Women by Igor Grabar, 1904.

Αρχίζει λοιπόν, χρόνια τώρα το γνωρίζω το σενάριο, μία από τις περίφημες δίαιτες που συνήθως ξεκινάνε Δευτέρα πρωί και τελειώνουν άδοξα Δευτέρα μεσημέρι, ίσως και λίγο παραπάνω για τις πιο ανθεκτικές. «Η δίαιτα αυτή δε δούλεψε σε εμένα», μου έλεγε πρόσφατα φίλη, τρώγοντας μανιωδώς  ένα πακέτο τσιπς γίγας,» να φανταστείς έτρωγα ένα μαρουλόφυλλο την ημέρα και αποτέλεσμα μηδέν, θα προχωρήσω στην επόμενη.» Η όλη ιστορία μου θυμίζει τον αυτομαστίγωμα με το Cilice που χρησιμοποιούν οι καθολικοί και είδαμε να χρησιμοποιεί ο αλμπίνος καλόγερος Σίλας της Opus Dei στον κώδικα Ντα Βίντσι. Οι ρίζες του θρησκευτικού αυτοβασανισμού ιδίως με το αυτομαστίγωμα προϋπήρχαν του χριστιανισμού αλλά ιδίως κατά τον μεσαίωνα γνώρισε πρωτοφανή έξαρση γιατί το ιερατείο είχε καλλιεργήσει  την  άποψη ότι το σώμα είναι κάτι μιαρό και αμαρτωλό, που πρέπει να εξαγνιστεί.

diaites blog 4

Annie Leibovitz, 1984. Via HC.

Πανέμορφες μου, το σώμα μας το αγαπάμε, το λατρεύουμε όπως είναι και με τα κιλάκια του και με τις καμπύλες του και με όλα του τα κάλλη. Χάνουμε κιλά μόνο όταν συντρέχει σοβαρός λόγος υγείας. Αλλιώς απολαμβάνουμε τις γεύσεις μας, πίνουμε τα ποτάκια μας και γενικά είμαστε ευτυχισμένοι άνθρωποι. Ξέρετε καμία στεγνή, αδύνατη, ξερακιανή στερημένη γυναίκα που να είναι μέσα στη τρελλή χαρά; Οι υδατάνθρακες, οι σοκολάτες μας κάνουν χαρούμενες και οι γυναίκες με καμπύλες είναι γυναίκες του πάθους που ξέρουν να γλεντούν τη ζωή τους. diaites blog 5 Και ποιός , πείτε μου, ποιος είναι αυτός που όρισε ότι το πρότυπο της ομορφιάς και της θελκτικότητας είναι το πετσί πάνω στο κόκκαλο. Ας πάμε πίσω στην ιστορία, όπου στο πρότυπο της γοητευτικής γυναίκας κυριαρχούσαν οι καμπύλες, σαν δείγμα ευπορίας, ευρωστίας και γονιμότητας. Για να μη σας πάω στην εποχή της Αναγέννησης, όπου έδεναν τις γυναίκες στα ανάκλιντρα για να μη κουνιούνται και καίνε θερμίδες, ώστε να αποκτήσουν περισσότερο λίπος. Και μη μου πείτε ότι αυτό σας φαίνεται περίεργο, στο βαθμό που και η σημερινή γυναίκα περνάει ατέλειωτες ώρες ξαπλωμένη και ακίνητη στον ήλιο με σκοπό να μαυρίσει γιατί αυτό επιβάλλει σήμερα το πρότυπο. Τον περασμένο αιώνα μαυρισμένες ήταν μόνο οι γυναίκες που δούλευαν στα χωράφια και οι εξωτερικές δούλες του σπιτιού, ενώ ο ήλιος δεν έπρεπε να δει το λευκό, αρυτίδωτο, υπέροχο πρόσωπο της αριστοκράτισσας Αυτό που θέλω να τονίσω, είναι ότι δεν πρέπει να πέφτουμε στις παγίδες του πως πρέπει να είμαστε, αλλά να κάνουμε αυτό που εμείς πιστεύουμε ότι ταιριάζει στον εαυτό μας. Στη δεκαετία του ΄40 αναφέρεται ότι τα πρότυπα άλλαξαν λόγω ανάγκης , η διανομή του υφάσματος οδήγησε σε ένα σύστημα κουπονιών.  Ο  ποδόγυρος ανέβηκε  και λιγότερο ύφασμα σήμαινε αδύνατη σιλουέτα με στενές γραμμές στη λεκάνη και με κοψίματα εμφανή. Αυτό ήταν το ύφος της μόδας από ανάγκη. Πολύ πριν την δεκαετία του ΄60, επομένως καθιερώθηκε το αδύνατο μοντέλο και αυτό λόγω έλλειψης φαγητού και περιορισμένου υφάσματος. Ας κάνουμε όμως μια βόλτα σε διαχρονικά έργα τέχνης για να παρατηρήσουμε τις γυναικείες μορφές και ας ρίξουμε μια ματιά και σε πρότυπα γυναικών που κυριάρχησαν  σαν οι πιο ποθητές γυναίκες στον ανδρικό πληθυσμό. Ας ξεκινήσουμε από  «το  φιλί» του Auguste Rodin. Το γλυπτό, το φιλί, είχε αρχικά τον τίτλο Francesca da Rimini , καθώς απεικονίζει το 13ο αιώνα ιταλίδα ευγενή του 13ου αιώνα , αποθανατισμένη στην Κόλαση του Δάντη (Κύκλος 2), που ερωτεύεται τον νεότερο αδελφός Paolo του συζύγου της Giovanni Malatesta . Έχοντας ερωτευθεί  διαβάζοντας την ιστορία του Λάνσελοτ και Γκουίνεβιρ , το ζευγάρι αποκαλύφθηκε και σκοτώθηκε από τον σύζυγο της  Francesca.  Δείτε προσεκτικά την περίφημη Francesca που ενέπνευσε ένα τόσο μεγάλο έρωτα και πείτε μου, σας φαίνεται να πάσχει από ανορεξία;

Auguste Rodin,1887, Le Baiser (Το φιλί).

Προχωράμε στον γαλλικό ιμπρεσιονισμό και τον πασίγνωστο Pierre-Auguste Renoir.

diaites blog 7

Pierre-Auguste Renoir, A Young Girl with Daisies, Metropolitan Museum of Art New York City

Pierre-Auguste Renoir , Seated Bather, 1883-1884, Fogg Art Museum, Harvard University, Cambridge, MA

Pierre-Auguste Renoir , “Gabrielle with a rose”, 1911

Τρεις από τις φαντασμαγορικές, εκτυφλωτικές, πανέμορφες γυναίκες του Renoir. Το νέο κορίτσι με τις μαργαρίτες, η καθισμένη λουόμενη και η περίφημη Γαβιέλλα με το τριαντάφυλλο είναι άμεσα ερωτεύσιμες. Σας πάω ακόμα παραπέρα στις ντίβες του 1950 που αποτέλεσαν ερωτικά πρότυπα και σύμβολα .

Marilyn Monroe’s White Bathing Suit 1950s

Συνηθισμένοι να βλέπουμε τα οστεώδη μοντέλα του σήμερα , οι εικόνες της 1950’s sex goddess Marilyn Monroe  τώρα  φαίνονται περίεργες.

Elizabeth Taylor,portrait 1950

Elizabeth Taylor, Cat On A Hot Tin Roof, ‘Maggie the Cat’, 1958

Και η πανέμορφη Elizabeth Taylor,τα είχε τα μπρατσάκια της.

Anita Ekberg 1950, Curvy revolution!

Θεά του ερωτισμού η Anita Ekberg  , δεν υπάρχουν λόγια. diaites blog 14 “Better dead than fat” or “plutôt mourir qu’être grosse” could be the motto of a growing number of French women. Την αναγνωρίζετε; diaites blog 15 Καμπάνια για αδυνάτισμα, συνέπειες καταστροφικές. Τώρα πείτε μου ποια προτιμάτε, αυτήν diaites blog 16 Η αυτήν;

Monica Bellucci

Και τελειώνω με δύο μυθικές μορφές της μουσικής που δεν χρειάζονται συστάσεις και που είναι αναγνωρισμένες για το γεμάτο πάθος ερμηνευτικό τους στυλ, και τις απίστευτες φωνητικές τους δυνατότητες. Οι διαστάσεις του σώματος τους είναι πλήρως αδιάφορες μπροστά στις διαστάσεις  των χαρισματικών  φωνών τους. Στη περίπτωση τους δεν ισχύει το motto των εγχώριων αοιδών, ¨και από φωνή κορμάρα»…

diaites blog 18

Aretha Franklin, Queen of Soul

diaites blog 19

Bessie Smith ,The Empress of the Blues

Πανέμορφες μου, έχοντας ολοκληρώσει σε ένα βαθμό τα λεγόμενα μου κατευθύνομαι προς τα βινύλια μου και βάζω να ακούσω τη συνονόματη μου σε μια λατρευτή ηχογράφηση του 1923, το περίφημο Baby Won’t You Please Come Home.

Bessie Smith — Baby Won’t You Please Come Home 1923

Και οι στίχοι με προβληματίζουν. Τι θα δει το Baby  όταν γυρίσει Home; Την  αιθέρια ,αέρινη ύπαρξη που άφησε όταν έφυγε, η μια αφρατούλα σφηνωμένη μέσα σε έναν μασσαζοκορσέ και στη χειρότερη περίπτωση μια τύπισσα πασαλειμμένη με κρέμες αδυνατίσματος και τυλιγμένη σφιχτά σαν λουκάνικο με αυτές τις διαφανείς μεμβράνες που διαφημίζουν στην τηλεόραση;  Όχι,όχι , το Baby δεν πρέπει να γυρίσει Home, γιατί θα κάνει μεταβολή και μην τον είδατε τον Παναγή, αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι το όνομα του Baby. Η τεχνολογία δεν προχωράει. Πρέπει να εφευρεθούν τρείς τουλάχιστον καινοτομίες. Ο διακτινισμός- (πόσες φορές πτώματα μετά από τη δουλειά η μετά από ένα πλούσιο δείπνο δεν θα θέλατε να διακτινιστείτε  απ’ ευθείας στο κρεβάτι σας  χωρίς  να χρειαστεί να οδηγήσετε)-, η τηλεμεταφορά, ( το που είναι το control της τηλεόρασης, το που βρίσκεται το ασύρματο τηλέφωνο η το που άφησα αυτά  τα ρημάδια τα κλειδιά του σπιτιού θα ανήκουν στο παρελθόν ) και τέλος η συσκευή ολικής λιποαναρρόφησης που σε δευτερόλεπτα  σε επαναφέρει στα κιλά που θέλεις. Για να ολοκληρώσω την ευτυχία μου , σκεπτόμενη ότι αν πετύχω τις εφευρέσεις μου θα γίνω πιο πλούσια και από τον Bill Gates, τσακίζω ένα θεσπέσιο διπλό Cheesecake και δε ξέρω αν θαμπορώ να μείνω μόνο εκεί. Αλήθεια, έχει πολλές θερμίδες; Ποια δίαιτα το επιτρέπει; Απαντήστε μου, βοηθείστε με……… diaites blog 21

by the lovely author Bessy Giovri

Je  vous embrasse  très  fort Bessy.

 
16/4/2013

Η αίσθηση του να φοράς ένα ρούχο που έχεις εσύ η ίδια σχεδιάσει και ράψει.

Mes  chères  amies, Το Σάββατο, 6 Απριλίου, έγινε το διάσημο πλέον Οpen Day του THEIA Lab, μέσα σε μια πανέμορφη γιορτινή ατμόσφαιρα, γεμάτη δημιουργικότητα, χρώματα, ιδέες και φαντασία, όσον αφορά στις υπέροχες μικρές κατασκευές που έφτιαχναν οι φίλες που ήταν μαζί μας στα workshops. blog1 Στον κεντρικό τοίχο προβάλλονταν slides από τις διαλέξεις που έγιναν στο THEIA Lab για την ιστορία της μόδας (εδώ οφείλω να ομολογήσω ότι η προβολή δεν θα γινόταν αν δεν ήταν ο υπέροχος Νικηφόρος που με βοήθησε να ξεμπλοκάρει το laptop μου, αυτό το όργανο του διαβόλου που κουβαλάω μαζί μου και με σαμποτάρει στις πιο κρίσιμες στιγμές). Θα τονίσω επίσης ότι ο υπέροχος Νικηφόρος, προκειμένου να αποφύγω το υπογλώσσιο μέχρι να λυθεί το πρόβλημα, μου έφερε να δοκιμάσω μικρές gourmet ιστορίες που ήταν θεσπέσιες και μου δημιούργησαν την επιθυμία να τρέξω γρήγορα στο γοητευτικό εστιατόριο του, το Aleria, ώστε να συνεχίσω την γευστική πανδαισία. Σε έναν παράλληλο σύμπαν  σίγουρα η ειδικότητα μου θα είναι κριτικός εστιατορίων, μιας και είμαι κυνηγός τους εδώ και χρόνια. blog2 Περιφερόμενη από πάγκο σε πάγκο εργασίας,  ανάλογα με το αντικείμενο, πίνοντας άφθονο  panaché  (πρόκειται για έναν συνδυασμό μπύρας και λεμονάδας που συνηθίζουν να πίνουν οι Γάλλοι τις μεσημεριανές ώρες, με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ έτσι ώστε να μπορούν να συνεχίσουν την δουλειά τους το απόγευμα), έμεινα για άλλη μια φορά έκπληκτη, όπως και στο περίφημο Knitting for a Cause, από την επιθυμία για ένα όμορφο αποτέλεσμα, την συνδυαστική στα χρώματα και τα υλικά, την εφευρετικότητα για πιο πρωτότυπες και  διαφορετικές κατασκευές, πάντα κάτω από τις οδηγίες της ακούραστης Αλίκης, της λατρευτής Μέλπως, του κομψότατου Ντένη, της γλυκύτατης Αθηνάς της δημιουργικής Χρυσάνθης και της αγαπημένης Ντίνας. blog3 Μέσα  σε αυτές τις πέντε ώρες των workshops, που ήταν πέντε ώρες εντατικής δουλειάς  και για τους διδάσκοντες αλλά και για τους διδασκόμενους, βγήκε προς τα έξω μία απίστευτη δημιουργικότητα που διαψεύδει τρανταχτά όλες τις δοξασίες και τις απόψεις για το πώς δουλεύουμε στον τόπο μας, όταν μας δοθεί βέβαια η ευκαιρία να έχουμε αντικείμενο απασχόλησης. blog Στο τελείωμα της ημέρας δύο συμπαθέστατα κορίτσια με πλησίασαν για να τους δώσω πληροφορίες για το πρόγραμμα πατρόν- ραπτικής. Όπως καταλαβαίνετε, Πανέμορφες μου, ως πρώην performer, model, actress  and architect,  έχω τη δυνατότητα να κινούμαι μέσα σε έναν χώρο, δίνοντας την ψευδαίσθηση της άμεσης οικειοποίησης του. Εξήγησα ότι δεν ανήκω στους διδάσκοντες, αλλά είμαι μαθήτρια του ΤΗΕΙΑ Lab και τότε με ρώτησαν ποια είναι η εμπειρία μου από τη σχολή και γιατί  μου αρέσει  αυτό που μαθαίνω. Αυτή η ερώτηση είναι και η αφορμή και η αιτία αυτού του σημειώματος. blog6 Λέγεται πως οι δύο τέχνες που πρώτα σου δημιουργούν συγκινησιακό φαινόμενο και μετά μπαίνεις στη διαδικασία ανάλυσης-όλα αυτά σε κλάσματα του δευτερολέπτου- είναι η μουσική και η αρχιτεκτονική. Για τη μουσική  σίγουρα το έχετε νιώσει, για την αρχιτεκτονική συμβαίνει όταν μπαίνεις μέσα στο κτίριο, στη μήτρα, στο κέλυφος που σε περιβάλλει. Θυμάμαι πάντα την πρώτη φορά που μικρή μπήκα στο Centre Georges Pompidou, το γνωστό Beaubourg και βούρκωσα. Ήταν τόσο έντονο το συναίσθημα που μου προκάλεσε το εσωτερικό του συγκεκριμένου κτιρίου.

Architects: Renzo Piano, Richard Rogers

Όλες  όμως οι τέχνες έχουν ένα αναμφισβήτητα κοινό σημείο. Τη δημιουργικότητα και την αίσθηση που προκαλεί η υλοποίηση της σε κάθε μορφή. Ας το συζητήσουμε αυτό. Ξεκίνησα  με τον hard way. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή ενός σπιτιού είναι μία χρονοβόρα διαδικασία, με υψηλό κόστος και ταυτόχρονη συνεργασία πλήθους ειδικοτήτων, προμηθευτών και συνεργείων που πρέπει να είσαι πάντα δίπλα τους για να τους καθοδηγείς και να τους συντονίζεις. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή ενός ρούχου είναι μία διαδικασία πολύ πιο σύντομη χρονικά και έχει το καλό ότι εξαρτάται μόνο από σένα, αν έχεις μάθει  σωστά πατρόν και ραπτική. Εάν δε η κατασκευή είναι απλή, π.χ.  μία  ίσια pencil φούστα, μπορείς το πρωί να αγοράσεις το ύφασμα, μέχρι το μεσημέρι να κάνεις το κόψιμο με βάση το πατρόν, μέχρι το απόγευμα να την έχεις ράψει και το βράδυ να τη φορέσεις! blog8 Η γοητεία βέβαια έρχεται όταν περνάς σε πιο πολύπλοκο σχεδιασμό, με παράλληλη χρήση διαφορετικών υφασμάτων όπου το αποτέλεσμα είναι μοναδικό και στην κυριολεξία στο βαθμό που ίδιο κομμάτι δεν κυκλοφορεί στην αγορά. Τα δε ρούχα είναι αποκλειστικά ραμμένα με βάση τις δικές σου διαστάσεις, και όχι στο περίπου των τυποποιημένων νούμερων της αγοράς, και έχεις τη δυνατότητα να τονίσεις τα δυνατά σημεία του σώματος σου, ενώ παράλληλα μπορείς να αποκρύψεις τα δύσκολα. Είναι απίστευτο το πώς ένα καλοραμμένο ρούχο, sur mesure, μπορεί να κολακέψει το γυναικείο σώμα.

Elegant 50s

Ταυτόχρονα, αν έχεις τη δυνατότητα της επιλογής μιας συγκεκριμένης αισθητικής, που αυτή ποικίλει από άτομο σε άτομο ανάλογα με τα βιώματα του, τις γνώσεις του, τις εμπειρίες του και τις επιλογές του, μπορείς να δημιουργήσεις μία σειρά ρούχων άμεσα αναγνωρίσιμων που φέρουν με μια έννοια τη δική σου σφραγίδα.

geometric fashion Issey Miyake collection

From fairytales and romance, THEIA collection

Δεν θα αναφέρω το κόστος , γιατί εκεί κατάλαβα τις απίστευτα τεράστιες διαφορές και είναι από τις λίγες φορές στη ζωή μου που ένοιωσα θύμα με τα τόσα χρήματα που έχω ξοδέψει για έτοιμα ρούχα. Το παλαβό είναι πως λίγα από αυτά μου άρεσαν σε ποσοστό 100%, ακόμα και αν ήταν ακριβά, γιατί ως τελειομανής Παρθένος, πάντα ήθελα μία άλλη απόχρωση, μία διαφορετική λεπτομέρεια, ένα άλλο μήκος έστω και δύο εκατοστών στο μανίκι. Το υπέροχο είναι ότι μαθαίνοντας το πατρόν και τη ραπτική μπορούμε να έχουμε το ρούχο που θέλουμε, στο ύφασμα που θέλουμε, στο σχέδιο που θέλουμε,  στο χρώμα που θέλουμε,  στις διαστάσεις που θέλουμε, στα  χρήματα που δεν θέλουμε αλλά τέλος πάντων είναι τα ελάχιστα. blog12 Η φροντίδα, ο χρόνος που ξόδεψες για αυτό, να το φανταστείς, να το σχεδιάσεις και τελικά να το κατασκευάσεις, του δίνουν αξία ανεκτίμητη, σαν το τριαντάφυλλο του μικρού πρίγκιπα, αναφορά σε ένα βιβλίο που μπορεί να πρωτοδιαβάσαμε στα παιδικά μας χρόνια, αλλά κάθε φορά που ανατρέχουμε σε αυτό, διαπιστώνουμε ότι οι φράσεις του είναι διαχρονικές. blog13

«Ο χρόνος που έδωσες  για το τριαντάφυλλό σου αυτός είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.» Le petit prince de Antoine de Saint-Exupéry

Je vous embrasse très fort Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri

23/03/2013

Η δεκαετία του 1950

Mes  chères  amies, Πρόκειται για τη δεκαετία με τον πιο ενδιαφέροντα σχεδιασμό ρούχων, το ύφος και το στυλ των οποίων εξακολουθεί να εμπνέει ακόμα και τους σύγχρονους σχεδιαστές. Είναι πολλαπλές οι φορές που βλέποντας ένα σημερινό ρούχο παθαίνω ένα έντονο  déjà vu, εννοώ  το  «ήδη ιδωμένο», την προμνησία δηλαδή και ανατρέχοντας στα αρχεία μου διαπιστώνω ότι ο εγκέφαλος όχι εσφαλμένα «πιστεύει» ότι έχει καταγεγραμμένη μία εμπειρία, διότι το βλέπω το ρουχαλάκι είτε με υπενθυμιστικές λεπτομέρειες, είτε ολοζώντανο να μου γνέφει. Πάντως πρέπει να ομολογήσω ότι οι σχεδιαστικές γραμμές που ακολουθούν το σώμα, αναδεικνύουν το ύψος μας  που το διαθέτουμε χωρίς κοθόρνους, την δακτυλιδένια  μέση μας, το εξαιρετικό μπούστο μας και τα πανύψηλα πόδια μας. Απλά, ο σχεδιασμός είναι αποκλειστικά για εμάς, Πανέμορφες μου. Ας ρίξουμε λοιπόν μια σύντομη ματιά στην περίφημη δεκαετία. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος άφησε τις γυναίκες με λαχτάρα για την αίγλη, το στυλ και το ύφασμα που αποπνέει πολυτέλεια. Η φαρδιά φούστα Dior και τα μεσάτα σχέδια εκπληρώνουν τα όνειρα της θηλυκής γυναίκας στις αρχές της δεκαετίας του ’50. Όπως κάθε νέα, πιο απελευθερωμένη κοινωνία εξελίσσεται, οι γυναίκες μετακινούνται προς πιο ελεύθερα, πιο χαλαρά ρούχα και απομακρύνονται από τους κανόνες του αυστηρού φορέματος, του ταγιέρ και των συναφών ενδυμάτων των  περασμένων δεκαετιών.

March 1950 VOGUE

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η γυναικεία μόδα άλλαξε δραματικά. Φεύγοντας από την περίοδο της σοβαρότητας και της λιτότητας, οι γυναίκες φορούσαν ρούχα με έμφαση τις καμπύλες τους και παρόλο που άρχισαν να φορούν παντελόνια πιο συχνά στην εποχή μετά τον πόλεμο ,το παντελόνι δεν ήταν ακόμη ένα δημοφιλές στοιχείο της ένδυσης για την καθημερινή ζωή. Οι γυναίκες φορούσαν ακόμα φούστες και  φορέματα στο  σπίτι, η όταν πήγαιναν στο  σχολείο ή στην εργασία.

Photographed by Henry Clarke, wearing Christian Dior 1950

Οι γραμμές ακολουθούν το σώμα, τονίζοντας τα ωραιότερα σημεία του, το στήθος, τη μέση και την περιφέρεια. Το μάκρος ξεκινάει κάτω από το γόνατο και καταλήγει στη μέση της γάμπας. Η  αισιοδοξία αφθονούσε κατά τη διάρκεια των μεταπολεμικών χρόνων της δεκαετίας του 1950. Το επίκεντρο ήταν  η οικογένεια και το να είναι η γυναίκα μια καλή νοικοκυρά ήταν το απόλυτο μέτρο της επιτυχίας.

Photograph: Women baking and eating cookies, Minneapolis Star Tribune, 1954.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εξέλθει νικήτριες από έναν ακόμα πικρό πόλεμο. Η τηλεόραση ήταν τώρα διαδεδομένη  σε πολλά νοικοκυριά, και στον αστερισμό   του  I Love Lucy  και  the Honeymooners  αντανακλώνται τα ιδανικά της εποχής.  Ηθοποιοί όπως η Marilyn Monroe   και η  Brigitte Bardot εισήγαγαν ένα έντονο σεξαπίλ σε μια εποχή  συντηρητισμού.

Marilyn Monroe                                                                                                    Brigitte Bardot

Ο καταναλωτισμός έγινε ένα δημοφιλές χόμπι στη δεκαετία του 1950, καθώς στη μεταπολεμική έκρηξη παρέχεται μια αίσθηση οικονομικής αισιοδοξίας. Νέα gadgets ανέδειξε το μέλλον και απελευθέρωσε τις γυναίκες από πολλές επαχθείς οικιακές εργασίες. Η ενασχόληση με τα οικιακά,  δεν ήταν τόσο  χρονοβόρα  όταν διέθετε ηλεκτρικές κουζίνες, ηλεκτρικές σκούπες, ψυγεία και τα παρόμοια . Οι γυναίκες θα μπορούσαν τώρα να διατηρούν ένα άνετο σπίτι για τις οικογένειές τους  και  να εξακολουθούν να έχουν χρόνο για μια ζωή έξω από την κουζίνα.  Οι συνεχείς γύροι από  μπάρμπεκιου, κοκτέιλ πάρτι και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις απαιτούσαν το αντίστοιχο ντύσιμο.

1950s-Fashion-taffeta-shantung-dresses

Ο Christian Dior επηρέασε τη μόδα με το «New Look», αλλά το ίδιο έκανε η συντηρητική κομψότητα της  Coco Chanel.  Ο Charles Jourdan εισήγαγε ένα νέο στυλ  σε παπούτσι, το τακούνι στιλέτο, το 1951.  Καθώς περνούσε ο χρόνος ο στόχος ήταν για το λεπτότερο τακούνι, εξαλείφοντας το «ογκώδες» στυλ. Κάθε χρώμα του ουράνιου τόξου χρησιμοποιήθηκε, τα  παπούτσια είχαν ως στόχο να ταιριάζουν τέλεια με κάθε ρούχο.

Photo by John French, 1950s

Οι έφηβοι ήταν ουσιαστικά το κεντρικό σημείο αυτής της εποχής. Ταινίες όπως «Επαναστάτης χωρίς αιτία» είχαν μεγάλη επιρροή στο πώς οι έφηβοι ήταν ντυμένοι.

Rebel Without a Cause reminds audiences what it was like to go against the norm in the 1950s.

Ο πολιτισμός  Beatnik, εμπνευσμένος από συγγραφείς όπως ο Jack Kerouac, ήταν επίσης στη μόδα.

The face of the Beat Generation: Jack Kerouac

Leather, Levi’s, and Converse  sneakers  βοήθησαν στη δημιουργία του στυλ. Φούστες poodle, αλογοουρές, σανδάλια, loafers, και χρωματιστές μπαλαρίνες ήταν δημοφιλή.

Teenagers on a movie date night, 1957.

Όπως η μόδα από  συγκροτήματα και αστέρες του κινηματογράφου επηρεάζει το εφηβικό  στυλ, οι σχεδιαστές και κατασκευαστές προσανατολίζουν τα ρούχα τους προς τη νέα αγορά-στόχο. Ο όρος «έφηβος» προέρχεται από τη δεκαετία του 1950. Πριν από τη δεκαετία αυτή, οι άνθρωποι κατηγοριοποιούνταν σε δύο ομάδες: τους νέους και ενήλικες. Τελικά, ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους νέους που δεν ήταν αρκετά ανεξάρτητοι από τους γονείς τους.  Καθώς οι έφηβοι αποκτούσαν  περισσότερα οικονομικά δεδομένα και κέρδιζαν χρήματα από θέσεις μερικής απασχόλησης,  αγόραζαν τα δικά τους ρούχα .Οι κατασκευαστές κατόπιν παρατήρησης της τάσης αυτής, δημιουργούσαν ρούχα με στόχο τα προϊόντα τους να πουληθούν στους εφήβους. Η εφηβική μόδα επηρεάστηκε από δημοφιλείς ταινίες και μουσική. Οι  έφηβοι κατέκλυσαν τα καταστήματα για να αγοράσουν είδη ένδυσης που τα ινδάλματά τους φόρεσαν στη σκηνή ή στην οθόνη .


Full 1950s poodle skirts

H ιστορία της  μόδας δεν θα ήταν ποτέ πια η ίδια μετά τη δεκαετία του 50, όταν οι έφηβοι έγιναν μια νέα αναδυόμενη φωνή.  Ένας νέος καταναλωτής της κοινωνίας γεννήθηκε. Η μοντέρνα εποχή μεταξύ τριάντα και σαράντα και στις αρχές του  πενήντα είχε πέσει από το βάθρο της πριν από το τέλος της δεκαετίας, με την άφιξη της εφηβικής λατρείας, με  τη  δική της ανάπτυξη του στυλ και των δαπανών. Μέχρι τότε, τα δεκαοκτάχρονα κορίτσια συχνά ήταν  ντυμένα όπως και οι μητέρες τους.  Η δεκαετία του πενήντα είδε το σπάσιμο ενός καλουπιού που είχε μείνει και η  σαφής διαχωριστική γραμμή της δεκαετίας, ήταν το 1956 όταν η δεκαετία του πενήντα άρχισε να κινείται  μακριά από το αυστηρό έλεγχο της δεκαετίας του 1940 στην πιο ευέλικτη ηδονιστική εποχή του 1960, όταν τα κινήματα της νεολαίας επηρέασαν τη μόδα και τον τρόπο ζωής. Το 1950 η αίγλη είχε φτάσει.

British pop singer Cliff Richard jives with dancer Doreen Freeman at Elstree Studios, London during filming of ‘Serious Charge’ directed by Terence young.Getty Images.

Η βρετανική σκηνή μόδας της δεκαετίας του 1950 χρησιμοποιεί ευκαιρίες που παρουσιάζονται από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να συλλάβει μερικές νέες ιδέες .  Η Incorporated Society of London  είχε σχεδιάσει ενδύματα με κύρος σε όλο τον πόλεμο. Οι πρώτες ύλες της Σκωτίας , τα ρούχα από τουΐντ και τα αγγλικά κοστούμια ήταν γνωστά ως προϊόντα  εξαιρετικής ποιότητας. Τα μαλλιά χρησιμοποιήθηκαν επίσης από τους Γάλλους και τους Βρετανούς  που έκαναν ότι μπορούσαν για να προωθήσουν ωραία υλικά με ενδιαφέροντα σχέδια .Η Μόδα για τις  γυναίκες επέστρεψε με εκδίκηση και η εποχή της δεκαετίας του 50 είναι γνωστή κυρίως για δύο σιλουέτες, την κανονική φαρδιά  φούστα και τη λεπτή  φούστα-σωλήνα, όπου και με τις δύο δίνεται  μεγάλη έμφαση στη στενότητα της μέσης.

1950   Βalenciaga                                                           1950 Dior


1950 Βalenciaga                                                                             1950 Dior

Το 1947 ο Christian Dior παρουσίασε το New Look με σακάκι με στενή μέση και φαρδιά φούστα μήκους μέχρι τις γάμπες Ήταν μια δραματική αλλαγή από την εποχή του πολέμου  και το στυλ της  λιτότητας. Μετά το δελτίο του υφάσματος κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το πλούσιο  στη  χρήση του υλικού στυλ του Dior , ήταν μια τολμηρή πρόταση. Το ύφος του χρησιμοποιούσε  μέτρα και μέτρα υφάσματος. Περίπου 10 μέτρα χρησιμοποιήθηκαν  στις αρχές του στυλ.  Αργότερα ο  Dior  χρησιμοποιούσε έως και 80 μέτρα για τις νεότερες βελτιώσεις . Η νέα εμφάνιση και  η νέα προσέγγιση στη μόδα ήταν μια μεγάλη μεταπολεμική καμπή στην ιστορία της .

Christian Dior

Οι εκδόσεις της New Look μόδας ήταν πολύ γοητευτικές και πολύ θηλυκές, κυρίως όταν αποτελούνταν από στράπλες  μπούστο  με φαρδιές  φούστες .

Dovima, New York – 1954                                                                                         Dovima in veiled hat

Οι γυναίκες φορούσαν συνήθως μόνο εσώρουχα κάτω από το κουμπωμένο σακάκι , που ήταν ασφυκτικά εφαρμοστό ή συμπλήρωναν  το ντεκολτέ με ένα φουλάρι.

1957 Bazaar magazine

Το New Look του Dior κυριάρχησε στον κόσμο της μόδας για περίπου δέκα χρόνια, αλλά δεν ήταν η μόνη σιλουέτα της εποχής. Το 1956 ήταν η χρονιά που εισήγαγε ορατές αλλαγές που χωρίζουν τις αρχές της δεκαετίας του πενήντα από τα τέλη της δεκαετία του πενήντα. Η  δεκαετία του 1950 που επαναστάτησε ενάντια στην παρθένα καλλωπισμένη άψογη εμφάνιση, συνδέεται  με την κομψότητα της  Grace Kelly , της Leslie Caron και της Audrey Hepburn . Οι ντίβες αυτές  φορούσαν συχνά μαύρο πουλόβερ η ένα απλό πουκάμισο, ίσια παπούτσια και χρυσά σκουλαρίκια  σε συνδυασμό με κοντά κουρέματα . Έδωσαν μια εναλλακτική λύση που συχνά περιγράφεται ως σικ και είχε πολλούς οπαδούς της μόδας που την  αντέγραφαν.

Grace Kelly, 1954

Gene Kelly And Leslie Caron For An American In Paris

Audrey Hepburn, September 1954

Μια άλλη επιρροή στη μόδα της περιόδου ήταν  το παλτό swing  από τον Jacques Fath, ήταν ένας τρόπος για να καλύψει τις φαρδιές φούστες  για μια ιδανική σιλουέτα στην μεταπολεμική  εποχή.

Jacques Fath 1950

Σε αντίθεση με την φούστα New Look,  η Chanel  που είχε εκ νέου τον οίκο  μόδας το 1954, άρχισε να παράγει  το boxy  κλασικό κοστούμι Chanel, με σακάκια και στενές φούστες ,ειδικής υφής ρούχα από τουΐντ. Συνήθιζε  να χρησιμοποιεί πλούσια υφάσματα από μαλλί  που μερικές φορές είχαν σχεδιαστεί από τον καλλιτέχνη κλωστοϋφαντουργίας Bernat Klein. Η σιλουέτα ήταν ίσια προς τα κάτω και μονοκόμματη. Τα υπέροχα κοστούμια Chanel  ήταν επενδεδυμένα με όμορφα μεταξωτά υφάσματα .

1950’s: Coco Chanel’s Tweed Suit

Το στυλ  ήταν εύκολο να αντιγραφεί και φοριέται πολύ. Μεγάλα καταστήματα  πωλούν με βάση τη  Chanel  γραμμή  εξοπλισμένη με τις σειρές από μαργαριτάρια και τις μακριές αλυσίδες. Το σακάκι χωρίς  γιακά  της γραμμής  Chanel ήταν εξαιρετικά δημοφιλές και πάλι και στις δύο δεκαετίες του 1980 και του 1990. Η Αμερική ιδίως αγόρασε τα σχέδια της Chanel σε μεγάλους αριθμούς .Η επιρροή της για τα boxy  κοστούμια της δεκαετίας έχει πολύ μεγαλύτερη σχέση με το ύφος μόδας της δεκαετίας του εξήντα, από ό, τι ο σχεδιασμός  New Look του  Dior.

Jackie Kennedy in Chanel Suit

Models wearing Chanel suits in the 1950s

Διαφορετικές προτεινόμενες γραμμές του 1950

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950  ο Dior έδειξε τις, Α, H και Y γραμμές του. Η        H-line του 1954 ήταν ένα κοστούμι με στενή φούστα που αργότερα έγινε με χαμηλή μέση  σωληνωτό φόρεμα, στυλ  twenties. Αυτό θα γίνει κλασικό ένδυμα της μόδας της δεκαετίας του 1950.

A-line ensemble. Introduced by designer Christian Dior in the mid-1950s

Christian Dior’s «Y line» dress 1955-56 autumn winter

Christian Dior’s «H Line» 1954

Ο Hubert Givenchy σχεδίασε ένα φόρεμα για τη συλλογή του Παρισιού το 1957 που ονομάζεται  σάκος  και έτσι άρχισε η τάση για  ίσια φορέματα. Το 1958 το ύφος αυτό άρχισε πραγματικά να υιοθετείται.  Ο σχεδιασμός πάρθηκε από την Mary Quant που της αρέσει να το φορά. Διάφορες βελτιώσεις σε αυτό το πρώιμο φόρεμα τσουβάλι έγιναν από τον  Courrèges, που οδήγησαν την Quant να πάει ένα βήμα παραπέρα για το σχεδιασμό του μίνι φορέματος που έμελλε να κυριαρχήσει τη δεκαετία του 1960.

Wool sack dress by Givenchy, Fall 1957

Το φόρεμα τραπέζιο ( Trapeze) ήταν φόρεμα  με σχεδόν τριγωνικό σχήμα και σχεδιασμένα για να φοριέται με χαμηλά παπούτσια και χτενίσματα φουσκωτά .Φορέθηκε πολύ την επόμενη δεκαετία.

In his first collection for Dior, in 1958 , Yves Saint Laurent introduced the dramatic “trapeze line”

Η σιλουέτα του τυπικού σταυρωτού γυναικείου με ίσια γραμμή φορέματος της δεκαετίας του 1950. Τα φορέματα ήταν συνήθως κατασκευασμένα από ανθεκτικό υλικό από μαλλί και συχνά είχαν λευκό γιακά και μανσέτες από οργαντίνα με άκρη που θα μπορούσε να αποσπαστεί και να πλυθεί. Οι μανσέτες κλήθηκαν γαλλικές χειροπέδες. Η τσάντα είναι ένα στυλ παρόμοιο με την περίφημη τσάντα Kelly.

Evelyn Hofer, 1950

The iconic Hermes Kelly Bag was in fact named after Grace Kelly.

Prêt-à-Porter Η  Chanel ήταν αρκετά έξυπνη, να ξέρει ότι η haute  couture είχε περιορισμένο μέλλον. Η επιρροή της ήταν καθοριστική,  morphing σε ρούχα που θα καταλήξουν σε branding και έτοιμα να φορέσουν ετικέτες σχεδιαστών στις επόμενες δεκαετίες .Η  Couture  τώρα δεν καθορίζεται με βάση τους 3000 ιδιώτες πλούσιους πελάτες, αλλά στην πώληση  ρούχων μεγάλων οίκων για τη μαζική αγορά. Στη Βρετανία, τα Haute Couture μοντέλα άρχισαν να δίνονται σε εταιρείες όπως η  Wallis και σύντομα έδωσαν μια χρήσιμη πηγή εισοδήματος στους οίκους μόδας. Τα  Macy  της Νέας Υόρκης  καταβάλλουν τεράστια ποσά για ένα αντίγραφο με λινό ή βαμβακερό ύφασμα του ρούχου που είναι μοντέλο ενός σχεδιαστή. Κάθε κομμάτι των πληροφοριών που χρειάζονται για να κάνουν το ένδυμα πιο κοντινό αντίγραφο θα πρέπει να παρέχονται. Λεπτομέρειες σχετικά με τρέσες, κουμπιά, φερμουάρ,    ήταν όλα μέρος του τιμήματος. Με χιλιάδες αντίτυπα που κατασκευάστηκαν ,το Macy θα μπορούσε να αντέξει οικονομικά να πωλήσει ένα φόρεμα αξίας $ 1000 για $ 100. Αν είχαν μια πιο ακριβή έκδοση που είχε  περιορισμένα αντίγραφα, θα μπορούσαν να το πουλήσουν και για να πάρουν την αμοιβή της υψηλότερης τιμής . Το Prêt-à-Porter γεννήθηκε. Prêt-à-Porter : κατασκευή ενδυμάτων  που  πωλούνται στην τελική κατάσταση, σε τυποποιημένα μεγέθη, σε αντιδιαστολή με τα κατά παραγγελία ρούχα προσαρμοσμένα στα  πλαίσια ενός συγκεκριμένου ατόμου. Χρησιμοποιούνται  τυπικά πρότυπα, ο εξοπλισμός του εργοστασίου, και ταχύτερες κατασκευαστικές τεχνικές για να κρατηθεί το κόστος χαμηλά, σε σύγκριση με τη παραδοσιακά ραμμένη έκδοση του ίδιου ρούχου. Κάποιοι οίκοι μόδας και σχεδιαστές μόδας παράγουν μαζικά και βιομηχανικά prêt-à-porter γραμμές, ενώ άλλοι  προσφέρουν ενδύματα που, ενώ δεν είναι το μοναδικά,  παράγονται σε περιορισμένο αριθμό. Αντίθετα, η Ηaute Couture  αναφέρεται στη δημιουργία της αποκλειστικής παραγγελίας ρούχων . Υψηλή ραπτική γίνεται για την παραγγελία  ενός συγκεκριμένου  πελάτη  και είναι συνήθως ρούχα  κατασκευασμένα από υψηλής ποιότητας, ακριβά υφάσματα και ραμμένα με εξαιρετική προσοχή στη λεπτομέρεια και  από τα πιο έμπειρες  και ικανές  μοδίστρες, χρησιμοποιώντας συχνά χρονοβόρες, χειροποίητες τεχνικές. Το  haute couture ένδυμα γίνεται ειδικά με  τις μετρήσεις του χρήστη και τις ιδιαιτερότητες του σώματος  του. Πανέμορφες μου πρέπει να γνωρίζετε ότι όταν κάποια εντός συνόρων  τοπική socialite, σας αναφέρει ότι φοράει δημιουργία μεγάλου οίκου του εξωτερικού,( το λέω και γεμίζει το στόμα μου μεγαλείο) πρόκειται για prêt-à-porter ρούχο και όχι για haute couture, εκτός και αν μιλάτε με την Liliane Bettencourt. Όμως, επειδή δε συμπαθώ το prêt-à-porter, ενστερνιζόμενη πλήρως τις απόψεις της Madame Grès,   ( για τις καλές μαθήτριες των σεμιναρίων του THEIALab, συγχαρητήρια για τις γνώσεις σας, για τις τεμπέλες και ακαμάτρες, γρήγορα επανάληψη τη δεκαετία του ΄30 και βγάλτε αμέσως μία κόλλα χαρτί, όχι έτσι θα σας αφήσω! ).Τι λέγαμε, ναι, δεν αγοράζω ποτέ prêt-à-porter , (όχι λόγω διαστάσεων, προλαβαίνω τις κακίες σας, οι αναλογίες μου είναι θεϊκές) γιατί δε βρίσκω αυτό που θέλω, εκτός και αν πρόκειται για την Rei* , τον Junya*, τον  Yohji*, άντε και την κόρη του την Limi *, που κάτι κάνουν. Απευθύνομαι λοιπόν, μόνο στην haute couture και γι΄αυτό θα πάω να βρώ τον  Raf Simons (Christian Dior),  και από την τελευταία του συλλογή θα ζητήσω στον χρυσό μου, να μου φτιάξει αυτό το γαντάκι, να ταιριάζει ακριβώς στα κρινένια μου δακτυλάκια και με δόσεις πληρωμής σε πενταετές πλάνο σε σοβιέτ στυλ, ένα χρόνο για κάθε δακτυλάκι. 1950 32 *Rei Kawakubo (Comme des Garçons), Junya Watanabe , Yohji Yamamoto, Limi Feu,        δεν υπάρχουν λόγια για τους εκπληκτικούς Γιαπωνέζους σχεδιαστές.

Je vous embrasse très fort Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri
 
 
 
 

03/15/2013

Ποιος σκότωσε τη μοδίστρα 

 part 3

Mes  chères  amies, Η μεγαλειώδης κινηματογραφική παραγωγή Ποιος σκότωσε τη μοδίστρα, με το ευρηματικό σενάριο, τα ανυπέρβλητα σκηνικά, τα υπέροχα εξωτερικά γυρίσματα, τους χιλιάδες κομπάρσους και μάλιστα όχι  ψηφιακούς,( τύφλα νάχει ο Ben-Hur) είναι σχεδόν έτοιμη. Και λέω σχεδόν, γιατί έχουμε προβλήματα με το casting. Πασίγνωστοι διεθνώς ηθοποιοί, έχουν βάλει τους ατζέντηδες τους να τρέχουν για να κλείσουν έστω και ένα μικρό ρόλο, όμως εγώ έθεσα έναν όρο: το cast  να είναι αποκλειστικά με  Έλληνες  ηθοποιούς. Παρά τις έντονες διεθνιστικές μου τάσεις,                 ( τρίτη ή τέταρτη διεθνή, δεν αποφάσισα) θεωρώ ότι ο πολιτισμός είναι ενσωματωμένος κάτω από το δέρμα μας και ότι δε χρειάζεται κανένα χολιγουντιανό κατασκεύασμα για την ερμηνεία των ρόλων. Απλά πράγματα, δηλαδή μόνο η J. K. Rowling  μπορεί να θέσει έναν τέτοιο όρο; casting 1

The British author J. K. Rowling demanded the principal cast of Harry Potter be kept strictly British.
 

Και τι μου απάντησαν οι Γιάνκηδες; Ότι εμείς δε διαθέτουμε διαχρονικά μάλιστα, ηθοποιούς αντάξιους των δικών τους. Αυτό ήταν. Αγρίεψα, φουρκίστηκα, τις έβγαλα τις φλύκταινες, μπαρούτιασα, φρύαξα, τα πήρα, τα φόρτωσα, τα μετέφερα Κολιάτσου- Παγκράτι και τα επέστρεψα. Όπως καταλάβατε, ο θυμός μου υπήρξε μεγάλος. Αποφάσισα λοιπόν. Inception. (science fiction thriller film written, co-produced, and directed by Christopher Nolan). Aν ισχύει το όνειρο μέσα στο όνειρο, τότε ισχύει και ο ηθοποιός μέσα στον ηθοποιό. Έκανα μόνη μου ένα ελληνικό cast σε αντιδιαστολή με τους ηθοποιούς και τους δημιουργούς που υποδύονται μέσα στην ιστορία τους βασικούς ρόλους και να το αποτέλεσμα. Για τον ρόλο του Cary Withchicken

casting 2

Νίκος Ξανθόπουλος

Cary Grant

Cary Grant

Παιδί της εργατιάς και ο ένας, παιδί της εργατιάς και ο άλλος.Ποιός σας πείθει; casting4 Μετά τη μεταπήδηση στην αστική άρχουσα τάξη. Ενδυματολογικά θα προτιμήσω τον δεξιά,το καρουδάκι του είναι άπαιχτο, αλλά, πείτε μου, ποιος άπιστος σύζυγος κρατάει τα προσχήματα για να γίνεται πιστευτός, αυτός με το πονεμένο ύφος η αυτός με το βλέμμα του καρδιοκατακτητή; Για τον ρόλο του Johnny, Carmine,  Gaetano , Ettore, Benedetto » Bogie » Beegood.

casting5

Γιώργος Φούντας: Η αυθεντική αντρική καρδιά του ελληνικού κινηματογράφου.
Humphrey Bogart : the greatest male star in the history of American cinema.

Και οι δύο είναι υπέροχοι! Είναι η μοναδική περίπτωση στο casting που δεν θα ήξερα ποιόν από τους δύο να προτιμήσω για τον ρόλο του Johnny, Carmine,  Gaetano , Ettore, Benedetto » Bogie » Beegood. Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι η πλάστιγγα γέρνει προς τα αριστερά, λόγω του τρεμάμενου σαγονιού που με τόση δεξιοτεχνία χρησιμοποιούσε ο ηθοποιός στις περιπτώσεις έντασης,ταραχής και συγκίνησης, προσόν που εκλείπει από τον άλλον ηθοποιό με το πιο μπλαζέ στυλ.

casting6

Μελίνα Μερκούρη, Γιώργος Φούντας «Στέλλα» (1955)

castin7

Lauren Bacall ,Humphrey Bogart «Dark Passage» (1947)

Εδώ, σε αυτήν την περίπτωση δεν θα μιλήσω καθόλου. Ποιους θα προτιμούσατε για μια σκηνή απόλυτου πάθους; Για τον ρόλο της Gabrielle Bonheur. Καμμία, μα καμμία ,δεν θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο αυτής της μοναδικής, χαρισματικής, ανυπέβλητης γυναίκας, εκτός αν ήταν η ίδια μοναδική, χαρισματική και ανυπέβλητη στην πραγματική της ζωή. Και αυτή είναι μία και ανήκει στον ελληνικό κινηματογράφο και στο θέατρο και όχι μόνο, υπήρξε και εκπληκτική τραγουδίστρια της τζαζ και είμαι σίγουρη ότι πάρα πολύ άνετα θα μπορούσε να έχει κάνει καριέρα διεθνούς βεληνεκούς και το Ηοllywood να βλέπει τη σκόνη της.

Ρένα Βλαχοπούλου

Ρένα Βλαχοπούλου

Gabrielle Bonheur

Gabrielle Bonheur

Σχετικά ακόμα νέες και οι δύο, με λευκό φιόγκο στα μαλλιά η μία και μαύρο η άλλη, πανέμορφες, με ξεχωριστό στυλ και χαρακτηριστικό βλέμμα. casting blog 10-11 Σε πιο ώριμη ηλικία, δύο παρουσίες με έντονη προσωπικότητα, απόλυτα γοητευτικές και διαχρονικές. casting12-13 Ανεξάρτητα από το τον  γεγονός ότι  και οι δύο ήταν πολύ επιτυχημένες στον επαγγελματικό τους χώρο, ήταν οι ίδιες εκπληκτικά κομψές, με την κομψότητα που δεν αρκείται σε ένα ωραίο ρούχο, αλλά στο ιδιαίτερο ύφος,στην κίνηση,στον τρόπο που μιλάει, στη μοναδικότητα αυτής που το φοράει. Για τον ρόλο του μπάτλερ

casting14-15

Αλέκος Σακελλάριος , κορυφαίος θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και σκηνοθέτης
Alfred Hitchcock, the greatest British filmmaker and England’s best director.

Πρόκειται για δύο πολυτάλαντους, αφάνταστα δημιουργικούς και δραστήριους φαρσέρ της ζωής που η αφηγηματική  και σκηνοθετική τους δεινότητα αποτυπώθηκε στις καταπληκτικές τους ταινίες, ο καθένας ανάλογα με τα μέσα που διέθετε, στο είδος του βέβαια.

casting16

Αλέκος Σακελλάριος

casting17

Alfred Hitchcock

Για τον ρόλο του  έμπειρου επιθεωρητή  Veuve  Clicquot. Εδώ δυσκολεύτηκα πολύ. Πάρα πολύ. Όσο και αν έψαχνα, δε μπορούσα να βρω ηθοποιό των απίστευτων δυνατοτήτων του Buster Keaton. Μέχρι  που θυμήθηκα τον  Δράκο. Είναι ο τίτλος ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου, του 1956 βασισμένη σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη με μουσική επένδυση του Μάνου Χατζιδάκη. Ταινία που συνδυάζει στοιχεία από τον ιταλικό νεορεαλισμό, τον γερμανικό εξπρεσιονισμό αλλά και το φιλμ νουάρ. Και εκεί τον είδα. Είδα τον Ντίνο Ηλιόπουλο όπως δεν τον έχω δει ποτέ. casting18 Ο γνωστός Ελληνας ηθοποιός, στο απώγειο της ερμηνευτικής του ιδιοφυίας, σε ένα ρόλο που δείχνει τις εκπληκτικές του δυνατότητες στο δράμα, κάνοντας την επιλογή του Ντίνου Ηλιόπουλου για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, πλήρη σκηνοθετική ευστοχία του Νίκου Κούνδουρου. Μάτια λυπημένα, ανέκφραστα, νωχελικά,σιωπηλά, μοναδικά για τη λύπη και το πρόσωπό του για τη μοναξιά του.

Ντίνος Ηλιόπουλος Buster Keaton

Ντίνος Ηλιόπουλος                                                                    Buster Keaton

casting21-22

Ο Δράκος (1956)                                                                               The Cameraman (1928)

Ακόμα και το στήσιμο των σκηνών είναι   σημειολογικά  τόσο  κοντινό. Ο πρωταγωνιστής, μόνος, ξαφνιασμένος και  ανυπεράσπιστος μέσα στο πλήθος. casting 23-24 Έχουμε  τόσο μεγάλους ηθοποιούς το ξέρουμε ή όχι; Για τον ρόλο της συζύγου του Johnny, Carmine,  Gaetano , Ettore, Benedetto » Bogie » Beegood, προτείνω την Τασσώ  Καββαδία. casting25 Sorry, ένα μικρό λαθάκι,η λατρεμένη Τασσώ υπήρξε η ζηλόφθονη και το αρχέτυπο της κακιάς του ελληνικού κινηματογράφου. Δεν κάνει για το ρόλο, λυπάμαι. Πάμε στην επόμενη πρόταση,  την Ελένη Ζαφειρίου. casting26 Μαζέψτε με πιά, τι έχω πάθει και σας προτείνω  τη δίσμοιρη  χαροκαμμένη μάνα που ξενοπλένει στις σκάφες  για τον ρόλο αυτόν. Μόνο η Σαπφώ Ν———————————————————————————————— ————————————————————————————————– ————————————————————————————————– Πανέμορφές μου, μετά το αναγκαστικό διάλειμμα,και τους καλούς κυρίους με τα άσπρα ρουχαλάκια που με φρόντισαν πάραυτα,  επανήλθα στα συγκαλά μου και το θέμα μας είναι ότι ψάχνουμε για τα πιο ωραία μάτια του ελληνικού σινεμά. Και τα έχουμε.

Ξένια  Καλογεροπούλου                        Audrey Hepburn

Ξένια Καλογεροπούλου                                                         Audrey Hepburn

casting29-30 Η ομοιότητα είναι εκπληκτική και στο ξεκίνημα τους, πριν κάνουν και οι δύο το χαρακτηριστικό τους κούρεμα με τις αφέλειες, casting31-32 Αλλά και μετά όταν έγιναν γνωστές για το ιδιαίτερο στυλ τους πολύ νέες ακόμα,

casting33-34

Ξένια Καλογεροπούλου , Εγωιστές , 1971                                   Audrey Hepburn, Breakfast at tiffany’s , 1961

Αλλά και στο απόγειο της καριέρας τους. Το πιο γλυκό μουτράκι του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, καλείται να ερμηνεύσει τον απαιτητικό ρόλο της συζύγου που τον απάτησε με τον σύζυγο της μικρής, αδικοχαμένης, πως το έπαθε αυτό,  Sidonie . Εδώ σε μία χαρακτηριστική σκηνή καυγά των δύο συζύγων, τι πρωτότυπο άλλωστε!

casting35

Γιώργος Φούντας, Ξένια Καλογεροπούλου, Το Κορίτσι της Κυριακής (1964)

Και για τον ρόλο της μικρής, αθώας ανυπεράσπιστης  Sidonie , ναι είναι αλήθεια αυτό που ακούσατε για την Angelina Jolie, αλλά σας φαίνεται αυτή η γυναίκα αθώα, ανυπεράσπιστη, δυστυχισμένη, θύμα; Το αντίθετο θα έλεγα. Η επιλογή είναι μονόδρομος, πανέμορφες μου.

casting36

Angelina Jolie, Μαύρη διαφάνεια.

casting37

Μάρθα Βούρτση, Σεμνό γιακαδάκι.

Μία και μόνο μία είναι η ηθοποιός που ενσαρκώνει τον πόνο ,το μελό, τα καυτά δάκρυα, την ορφάνια σε ξένα χέρια, την απόκληρη της κοινωνίας, την προδομένη αγάπη, την αστεφάνωτη, την φεύγω με πίκρα στα ξένα, τα δάκρυά μου είναι καυτά , κάθε καημός και δάκρυ,  είμαι μια δυστυχισμένη , είναι μεγάλος ο καημός ,καρδιά μου πάψε να πονάς , προδομένη, εξιλέωση, περιφρόνα με  γλυκιά μου ,το φυλακτό της μάνας ,με πόνο και με δάκρυα ,τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή ,κατάρα είν’ ο χωρισμός,  αυτή που δεν λύγισε ,τα ξένα χέρια είναι πικρά, κουρέλι της ζωής. Η μία, μοναδική και ανεπανάληπτη Μάρθα Βούρτση.Πανέμορφη γυναίκα,ακόμα και όταν έκλαιγε, που συνήθως έκλαιγε, και με προυπηρεσία στον ρόλο.Ναι, έχει πρωταγωνιστήσει στην ταινία του 1964, Η μοδιστρούλα. casting38

casting39-40

Μάρθα Βούρτση                                         Αngelina Jolie

Tώρα  πείτε μου, ορίστε πείτε μου, ποιά πρέπει να πάρει τον ρόλο της Sidonie. Είναι δυνατόν να δουλεύεις σκληρά, να σε απατά ο άνδρας σου, να επίκειται η στυγερή δολοφονία σου και εσύ να χαμογελάς! Ενώ αριστερά, ο πόνος είναι μόνιμα ζωγραφισμένος στο πρόσωπο, ακριβώς όπως το απαιτεί το σενάριο. Aς  δούμε όμως μερικές, μόνο τρεις για να μη σας κουράσω, δοκιμαστικές σκηνές της υπερπαραγωγής, Ποιος σκότωσε τη μοδίστρα, ώστε να επιβραβεύσουμε μαζί το εξαιρετικό cast που προτείνω.

Μάρθα Βούρτση και Νίκος Ξανθόπουλος στο Απόκληροι της Κοινωνίας ,1964Grace Kelly and Cary Grant in To Catch a Thief, 1955

Μάρθα Βούρτση και Νίκος Ξανθόπουλος στο Απόκληροι της Κοινωνίας ,1964
Grace Kelly and Cary Grant in To Catch a Thief, 1955

Και βέβαια, η σκηνή πριν το φιλί. Το όποιο φιλί, δεν έχει σημασία, φαγωθήκατε να ρωτάτε. Αριστερά, διακρίνουμε το μίσος μαζί με το πάθος, συνδυασμός συναισθημάτων που απογειώνει το επικείμενο φιλί, ενώ δεξιά, έχουμε σκέτο πάθος και αυτό μάλλον σε μικρή δόση. Αυτές είναι οι  ειδοποιείς διαφορές που καθορίζουν και κορυφώνουν μία σκηνή που πρόκειται να γράψει στην ιστορία του κινηματογράφου.

casting44

Περιφρόνα με Γλυκιά μου (1965), Νίκος Ξανθόπουλος ,Μάρθα Βούρτση

casting45

People will talk (1951), Cary Grant, Jeanne Crain

Στο πλάνο, μπροστά είναι η Sidonie, κοιτάζοντας το άπειρο και πίσω, ο Cary Withchicken σε δεύτερο πλάνο ,τη στιγμή που της ανακοινώνει τις απιστίες του. Η διαφορά στην ηθοποιία είναι ολοφάνερη. Στην επάνω φωτογραφία, η υποψήφια για τον ρόλο δείχνει όλη της την απόγνωση, την φρίκη, την απελπισία, ενώ στην κάτω, η madame συμπεριφέρεται πλήρως ανέκφραστα ,σαν  νάχει κάνει οκτώ botox και δέκα υαλουρονικά.

casting46

Κάποτε Κλαίνε και οι Δυνατοί (1967) Νίκος Ξανθόπουλος, Άντζελα Ζήλεια
Σημείωση : Ο τίτλος της ταινίας, όλα τα λεφτά!

CASTING47

Notorious ,( 1946) Cary Grant, Ingrid Bergman

Ο Cary Withchicken, με μία από τις αναρίθμητες ερωμένες του. Ο δικός μας κρατάει τις αποστάσεις στα πλαίσια των σεμνών και ηθικών ερωτικών σκηνών, ενώ ο άλλος, Σόδομα και Γόμορα. Θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι οι Έλληνες ηθοποιοί, ιδίως του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, είναι αυθεντικοί, γεμάτοι αυτοσχεδιασμούς είτε φραστικούς είτε κινητικούς, που υποδηλώνουν την εξαιρετική τους ευφυΐα και ευρηματικότητα κατά τη διάρκεια των ερμηνειών τους, είναι τελικά ανεπανάληπτοι. Πανέμορφες μου, σας  εγκαταλείπω απρόσμενα και άσπλαχνα, όπως βλέπετε, βρίσκομαι σε lunch διαπραγματεύσεων και ταυτόχρονα δέχομαι και ατέλειωτο αριθμό τηλεφωνημάτων, αβάσταχτη κατάσταση, άπονη ζωή.

CASTING48

Suzy Parker by Lillian Bassman, 1955

Je vous embrasse très fort Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri
 
 
 
 
 

02/03/2013

Paris, la vie en rose!

Mes chères amies, Και όμως υπάρχει!  Kατόπιν επανειλημμένων ερωτήσεων πιστών οπαδών του theialab, η μικρή brasserie στη γωνία των rue des Rennes et rue des Saints-Pères που αναγράφεται  στο τέλος της αναφοράς στη δεκαετία του ΄40 είναι υπαρκτή και αποτελεί μια μικρή ιστορία από το Παρίσι που δεν είναι για τους ΄τουρίστες’ αλλά για τους αυτόχθονες ή ακόμη και για τους επισκέπτες που θέλουν να ανακαλύψουν την πόλη πίσω από την πόλη, την ανάσα της, την καθημερινότητα της, την αυθεντική της ιστορία. Και το λατρεμένο Παρίσι είναι μια πόλη, ίσως η μοναδική για εμένα, που όσα χρόνια και αν την έζησα, όσες φορές και αν την επισκέπτομαι, έχει να προσφέρει καινούργιες μυστικές διαδρομές, νέες ανεξερεύνητες μυρωδιές, γεύσεις, εικόνες , που είναι κυριολεκτικά ανεξάντλητες, απροσδόκητες, μαγευτικές. Ιδιαίτερα  τυχερές Πανέμορφες μου, επειδή το THEIA Lab  είναι αποφασισμένο, να σας προσφέρει γνώσεις και απόψεις και όχι μόνο για το χώρο της μόδας, αλλά και μιας γενικότερης  education, θα σας πάω μία ανάλαφρη βόλτα στο Παρίσι, τη διαχρονική πρωτεύουσα της μόδας, που θα σας μεταφέρει στην μοναδικότητα της πόλης. Καταρχάς και μόνο το  ‘περπατάω στην πόλη’ είναι ένα γεγονός υπέροχο όπου όλα μπορούν να συμβούν δίπλα σας η και σε εσάς. Μία φωτογράφιση μόδας

Bettina in day dress by Jacques Fath, photo by Willy Maywald, Place des Vosges, Paris, 1950

ένα ξαφνικό νέο paris2 Από την προηγούμενη  ενημέρωση σας, ο θάνατος της Sidonie , λίγο πριν αποκαλυφθεί η ταυτότητα της,  πρώτη σελίδα στη Figaro. ένας αυτοσχέδιος χορός

Paris, 1952 by Paul Almasy

ένα παιχνίδι με πατίνια

Suzy Parker (in Dior) Paris 1956 photo Richard Avedon

μία αναζήτηση νέας διαδρομής

1950’s fashion metro

ένα φιλί

Le Baiser de l’Hotel de Ville by Robert Doisneau

Προσοχή, ακολουθεί διαφήμιση (με το συμπάθειο, αλλά πρέπει να βγάλω και το ψωμάκι μου) Web μία αγορά μπαγκέτας,

Le Journal de la Photographie, 1951

μία επίδειξη αυτοκινήτου

jacques fath 1950

μία βόλτα στους bouquinistes

Fionna Campbell- Walter at the Bouquinistes, For ELLE Winter Collection, Paris 1953

ένα ψάρεμα στο Σηκουάνα

Marie Helen Arnaud, 1957

ένα παιδικό παιχνίδι

Children in the Palais-Royal garden, 1950 by Robert Doisneau.

ένα έργο τέχνης

Bettina at the Miro Show, pour ELLE, Summer Collection Jacques Fath, Paris

και έναν τύπο να σας κοιτάζει από το αυτοκίνητο .

Alain Delon 1960

Ήρθε η ώρα της ανάπαυλας μετά από τόσο περπάτημα

Capucine, Café de la Paix, Paris, 1952 by Georges Dambier , Elle Magazine

Στο Παρίσι πάντα λέγανε ότι οι μισοί Παριζιάνοι περπατούν και κοιτάζουν τους άλλους μισούς που κάθονται στα καφενεία και κοιτάζουν αυτούς που περπατούν. Και είναι αλήθεια.  Πάντως στο  bistrot όπου θα ξαποστάσετε θα δείτε ενδιαφέροντες τύπους να κάθονται δίπλα σας και άνδρες

Philosopher Jean-Paul Sartre in Paris in the ’60s. Getty Images

και  γυναίκες


“Dovima with Sacha, Cloche and Suit by Balenciaga, Café des Deux Magots, Paris, August, 1955” © Richard Avedon, in “Avedon Fashion 1944-2000,” at I.C.P.

Προσοχή, ακολουθεί διαφήμιση( πρέπει να βουτυρώσω και το ψωμάκι μου)

defteri diafimisi

Στα cafés συχνάζουν οι πάντες. Γιαπωνέζοι αρχιτέκτονες,

Japanese architect Wajiro Kons at a cafe in Paris, 1930.

μοναχικές υπάρξεις,

Le Journal de la Photographie, Môme Bijou au bar de La Lune, Montmartre, Paris, vers 1930-1932 © Halasz Gyula Brassaï

πανέμορφες  παρουσίες,

Twin sisters in Paris, 1955

ερωτευμένα ζευγάρια.

Couple a La Methode cafe, 1960

Προσοχή, ακολουθεί διαφήμιση (ναι,ναι,ναι, είμαι άπληστη)

triti diafimisi

 

Πανέμορφες μου,  καθισμένες  στο  Bistrot du Peintre,  ένα εξαιρετικό  δείγμα  Art Nouveau αρχιτεκτονικής , του 1902, παραγγείλετε  ένα  καλό  St. Emilion  και  μοιραστείτε  το με τον  αγαπημένο σας ,  ή  τον  τύπο που έχει θέσει υποψηφιότητα για μελλοντική σας κατάκτηση και δεν ξέρει ακόμα ο έρμος τι τον περιμένει,  ή  κατά  προτίμηση  με τον τύπο  που  σας  κοιτάζει  από το αυτοκίνητο. Στο διπλανό τραπέζι, καθισμένη, μπουκωμένη με ένα θεσπέσιο  camembert  au calvados,  θα θυμάμαι πάντα τους στίχουςτου Guillaume Apollinaire που μάθαινα όταν ήμουν παιδί. Sous le pont Mirabeau coule la Seine Et nos amours

Le café ‘La Tartine’, Paris by Édouard Boubat.

Ήταν μία μικρή φωτογραφική προετοιμασία για την πιο κολακευτική δεκαετία για τη γυναίκα, τη δεκαετία του ’50.

Je vous embrasse très fort Bessy.

by they lovely author Bessy Giovri

15/02/2013

Ποιος σκότωσε τη μοδίστρα part 2

Mes chères amies, Δύο μόνο λέξεις: Τεράστια επιτυχία. Ναι είναι αλήθεια. Το συγγραφικό πόνημα ¨Ποιος σκότωσε τη μοδίστρα¨ έχει γίνει μήλον της έριδος, ανἀμεσα στην Universal Pictures, την Paramount και την WarnerBros, ας αφήσουμε απ΄έξω τους freelancers, για το ποιός θα πάρει τα δικαιώματα ώστε να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη. Όπως καταλαβαίνετε, Πανέμορφες μου, είμαι μεταξύ N.Y. και L.A., συμβολαίων, προτάσεων, casting, etc, etc. Παρ΄ όλα αυτά, όμως, εγώ δεν σας ξεχνώ. Κατόπιν πιέσεων που ασκήθηκαν από fans της Sidonie έξω από το THEIAlab, αποφάσισα να σας δώσω , πάντα με κίνδυνο των συμβολαίων μου, κάποιες παραπάνω πληροφορίες για το ιστορικό των υπόπτων, το ποιος ανέλαβε την έρευνα και ποιές θα είναι οι αστυνομικές υποθέσεις. Μέχρι εδώ, ούτε ίντσα παραπάνω. theia bessy 1 Την όλη επιχείρηση διαλεύκανσης του ειδεχθούς, αποτρόπαιου, σαδιστικού ανατριχιαστικού, φρικαλέου, απάνθρωπου, πρωτοφανούς βιαιότητας εγκλήματος, ανέλαβε ο έμπειρος επιθεωρητής Veuve Clicquot, ο γνωστός και ως Brut, από τον brutal χαρακτήρα του και το πάντα μελαγχολικό αγέλαστο πρόσωπο του.

Buster Keaton

Ήταν τις πρώτες πρωινές ώρες, και ο επιθεωρητής Veuve Clicquot ήταν ακόμη, μέσα στον ύπνο του, οριζοντιωμένος, όταν δέχτηκε ένα τηλεφώνημα.

Buster Keaton, Electric House

Ταραγμένος και σοκαρισμένος από το ανείπωτο έγκλημα, άρχισε αμέσως τις διαδικασίες εξιχνίασης του και ανεύρεσης του αιμοσταγούς δολοφόνου.

Sherlock jr , 1924, Running time: 45 minutes Starring Buster Keaton

Οι ύποπτοι ήταν τέσσερεις, με πρώτο και καλύτερο τον σύζυγο. Cary Withchicken, ο σύζυγος της μικρής, αθώας, σε τι έφταιγε, Sidonie, o ωραίος πλην όμως ύπουλος άνδρας με το αυτάρεσκο χαμόγελο…

Cary Grant was the personification of the self-made man: a one-time child acrobat who had transformed himself into the sophisticated and urbane ideal of men and women throughout the world

Ο Cary Withchicken, προερχόταν από αυτό που ο θείος Κάρολος ονόμαζε ¨λούμπεν προλεταριάτο¨.

Ο θείος Κάρολος και οι υπόλοιποι MarxBrothers.

Είδε στο πρόσωπο της Sidonie, την ευκαιρία της ζωής του

Suspicion 1941 Cary Grant, Joan Fontaine, Directed by Alfred Hitchcock

Αντί να δουλέψει σκληρά και με τον τίμιο ιδρώτα του να ευημερήσει, προτίμησε την εύκολη λύση: τον πλούσιο γάμο με τη μικρή, αθώα, ανυπεράσπιστη και κάπου χάνει Sidonie.

Barbara Hutton and Cary Grant Wedding

Έτσι, μεταπήδησε γρήγορα στην αστική άρχουσα τάξη… Πρίν και Μετά:

Destination Tokyo (1943) Starring: Cary GrantCary Grant wore suits in a beautifully debonair manner.

Ήταν ρέμπελος τύπος, αραχτός όλη μέρα,

Cary Grant: Architect of Style

Εκτός από τις φορές που έκανε jogging για να διατηρεί τη φόρμα του

North by Northwest (1959)

και φυσικά όταν απιστούσε στην μικρή, ανίδεη, ανυποψίαστη, δυστυχισμένη Sidonieμε τις ά-πει-ρες ερωμένες του, εκ των οποίων, μόνο μερικές φωτογραφίες, αποδεικτικά στοιχεία, παρατίθενται.

To Catch a Thief,Cary Grant and Grace KellyKatherine Hepburn and Cary Grant- The Philadelphia Story

Notorious , 1946 Cary Grant, Ingrid BergmanI’m No Angel , 1933 cast: Mae West, Cary Grant

Mια από τις τελευταίες του κατακτήσεις ήταν και η σύζυγος του σκοτεινού, αδίστακτου συνεταίρου της Sidonie,

Charade 1963 Cary Grant, Audrey Hepburn

του ανθρώπου που κάπνιζε πολύ, του νούμερο δύο ύποπτου τουJohnny, Carmine, Gaetano , Ettore, Benedetto»Bogie» Beegood.

Bogie and The Maltese Falcon

Hταν απόφοιτος του London School of Economics, ιδιαίτερα ευφυής, εγκεφαλικός τύπος, ταυτόχρονα σκληρός και αδυσώπητος,

Claude Rains watches Humphrey Bogart and Paul Henreid play chess on the set of “Casablanca” (1942)

με μόνο μία αδυναμία. Τη γυναίκα του.

Humphrey Bogart , Audrey Hepburn in Sabrina

Ήταν το είναι του, ο άλλος του εαυτός, η αγάπη του, η ψυχή του που του έλειπε κάθε δευτερόλεπτο που δεν ήταν κοντά του, η τριανταφυλλένια του, το ματωμένο δάκρυ του, η αρρώστια του, η τρέλα του, η καταχνιά του, το βαρύ του τσιγάρο , μια γυναίκα φεύγει μια σωστή κυρία, ένα τραγούδι πες μου ακόμα και κάν’ τα όλα λάσπη και χώμα, στίχοι-μουσική: Τάκης Μουσαφίρης, πρώτη εκτέλεση: Ρίτα Σακελλαρίου.

Humphrey Bogart , Audrey Hepburn in Sabrina (again)

Τη λάτρευε σε βαθμό κακουργήματος, ξόδευε αμύθητα ποσά σε οίκους υψηλής μόδας για να την έχει δίπλα του πάντα καλοντυμένη.

Humphrey Bogart , Audrey Hepburn in Sabrina (again and again)

Hubert de Givenchy dressed Audrey Hepburn throughout the 1950s including her two films, Breakfast at Tiffanies and Sabrina.

1958 at a dress fitting with Hubert de Givenchy

Mel Ferrer and Audrey Hepburn, 1963. She is wearing Givenchy, of course.

We all could be reminded of such elegant simplicity from a very classy lady. Thank you Audrey.

Ποιος θα πίστευε ότι αυτά τα μάτια θα προδώσουν τον Bogie με τον σύζυγο της αδικοχαμένης Sidonie. To ήξερε η Sidonie; Το υποψιαζόταν; Είχε μιλήσει για αυτό με τον Bogie; Τι σχέση είχε αυτή η σχέση με το θάνατο της; Τι σχέση είχε ο Bogie με το θάνατο της;

In a Lonely Place: Did they, or did they not kill? That is the question.

Ερωτήματα που στριφογύριζαν συνέχεια στο κεφάλι του επιθεωρητή Veuve Clicquot, και δεν τον άφηναν να βρει άκρη μέσα στο λιτό του γραφείο, μέχρι που αποφάσισε να στραφεί στην τρίτη ύποπτο, την ανταγωνίστρια της Sidonie, Τη Gabrielle Bonheur.

The Navigator Directed by Buster Keaton, starring Keaton and Kathryn McGuire.

Coco Chanel , indomitable until the end, Douglas Kirkland

Μία από τις καλύτερες σχεδιάστριες στον κόσμο της μόδας, απίστευτα δημιουργική και εργασιομανής. Κάθε πρωί πήγαινε πολύ νωρίς στο atelier της, και αυτή, όπου δούλευε όλη μέρα.

Mademoiselle Gabrielle ‘Coco’ Chanel

Coco Chanel (left) with actress Romy Schneider in Paris, France, in 1960

Επέστρεφε στον προσωπικό της χώρο , αργά το βράδυ για φαγητό

Coco Chanel photographed at her apartment in Paris by Horst. 1963

και ελάχιστη ξεκούραση. Οι δουλειές της πήγαιναν μια χαρά. Γιατί να την απασχολεί η επιτυχία της Sidonie; Γιατί πλησίαζε τους στενούς φίλους της Sidonie και τι ήθελε να αποσπάσει από αυτούς; Γιατί δεν είχε άλλοθι την ώρα του φόνου; Μήπως δεν το φρόντισε διότι ήταν αθώα, αφού σύμφωνα με όλες τις αστυνομικές ταινίες ο ένοχος πάντα παρουσιάζει ένα αξιόπιστο, αληθοφανές άλλοθι;

Salvador Dali &Gabrielle Chanel

Jean Cocteau and Coco Chanel

Ο έμπειρος επιθεωρητής Veuve Clicquot βρισκόταν πλέον σε πλήρη απόγνωση. Και δεν του έφταναν οι τρεις ύποπτοι, είχε και εκείνον τον μουρλό τον μπάτλερ,

Buster Keaton

έναν περίεργο τύπο, που είχε εμμονή με τα πουλιά,

Alfred Hitchcock promoting his film, The Birds.

έκανε τρομακτικές φάρσες μέσα στο σπίτι,

Alfred Hitchcock

τρελαίνοντας τη Sidonie από το φόβο της.

Alfred Hitchcock’s ‘Psycho’

Τι σχέση είχε ο μπάτλερ με τον Cary Withchicken; Ήξερε βέβαια τις απιστίες του monsieur (εδώ μια χαρά τα λένε και με μία από τις τελευταίες ερωμένες του).

Alfred Hitchcock, Ingrid Bergman and Cary Grant during the shooting of Notorious

Και το κομβικό σημείο: τι συνεννοήθηκαν οι δύο άνδρες αργά το βράδυ, λίγες μόνο ώρες πριν το θάνατο της Sidonie;

Cary Grant & Alfred Hitchcock

Η συνέχεια πλέον σίγουρα στη μεγάλη οθόνη…

Παρακολουθήσατε (επειδή το ΤΗΕΙΑ lab σας προσφέρει πολλαπλή μόρφωση μη μένοντας μόνο στο χώρο της μόδας), κινηματογραφικές επιλογές με τον λατρευτό Buster Keaton, τους εκκεντρικούς Marx Brothers, τον μοναδικό Cary Grant, τον τι άνδρας Humphrey Bogart και ένα μικρό πέρασμα, όπως έκανε και στις ταινίες του άλλωστε, του μεγάλου Alfred Hitchcock. Ακόμη, είδατε τη γλυκύτατη Audrey Hepburn φωτογραφημένη με δημιουργίες του Hubert de Givenchy και την Gabrielle Bonheur Chanel σε καθημερινές στιγμές στο atelier της και στον υπέροχο χώρο της στο ξενοδοχείο Ritz, όπου διέμεινε για περισσότερο από τριάντα χρόνια. Πανέμορφες μου, τρία μουσικά πονήματα με φέρνουν στο τσακίρ κέφι του Dvorak – SymphonyNo. 9, «FromtheNewWorld¨ των ZZTop και τις μικρές πρωινές ώρες ξεχασμένες στριγκλές φωνές παλιών ρεμπετισσών η βραχνές φωνές που μιλάνε απεγνωσμένα με στίχους αρχέγονους. Sidonie, στο μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο, λέει,¨τραβώντας έξω τον μικρό παραμιλούσε, εσένα δεν θα σε πειράξουν…¨ Εσένα, γλυκιά μου, ποιος σε πείραξε; theia bessy 41

Je vous embrasse très fort

Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri
 
 
 

15/2/2013

Η δεκαετία του 1940

Mes  chères  amies, Kαι τώρα, δυστυχώς, αρχίζουν τα γλέντια και οι χοροί. Η πιο ζοφερή δεκαετία στην ιστορία της Ευρώπης αλλά και παγκοσμίως. Είναι  όντως, άνευ αξίας η συζήτηση για  τη μόδα της δεκαετίας  του  σαράντα χωρίς πρώτα την κατανόηση της τεράστιας επίδρασης του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου που είχε στην καθημερινή ζωή κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους της δεκαετίας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η μόδα των γυναικών της δεκαετίας του 1940 υπαγορεύθηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ!  Οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές τάσεις καθόρισαν τη  μόδα.Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος άλλαξε τον κόσμο της μόδας για πάντα. blog1 Η μόδα παίρνει ένα πιο στρατιωτικό και επιβλητικό  look.  Οι ώμοι είναι τονισμένοι με ελαφριές βάτες, τα  γυναικεία ταγιέρ  είναι σε αρρενωπή γραμμή, και πιέτες  επικρατούν στις στενές ίσιες φούστες που συνδυάζονται με μικροσκοπικά πουλόβερ. blog2 Η γερμανική εισβολή στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939 καθόρισε όλα όσα συνέβησαν κατά  την επόμενη δεκαετία. Και η μόδα ακολουθώντας τις κοινωνικές τάσεις και τα γεγονότα της παγκόσμιας οικονομίας, απαιτούσε αλλαγές στο στυλ  και  στο σχεδιασμό. Στις 3 Σεπτεμβρίου  1939 η Αγγλία και η Γαλλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Στις  14  Ιουνίου του 1940 το Παρίσι παραδόθηκε στη Γερμανία. Οι δυνάμεις  γερμανικής κατοχής ξεκίνησαν τον έλεγχο της υψηλής ραπτικής. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Γερμανοί εξέταζαν  σοβαρά τη  μετακόμιση των  γαλλικών οίκων στο  Βερολίνο και την εκ νέου ίδρυση της έδρας της υψηλής ραπτικής ,αφού προηγουμένως είχαν δρομολογήσει  μια  νέα γενιά  γερμανών  σχεδιαστών λεηλατώντας τα αρχεία των Γάλλων. Το Βερολίνο θα ήταν τότε γνωστό ως η πρωτεύουσα της μόδας του κόσμου. Το Παρίσι έχασε τον ηγετικό του ρόλο στον κόσμο της μόδας. Οίκοι  μόδας που ήταν ακόμη ανοιχτοί  υπέστησαν την αποδοκιμασία από τους ανθρώπους  στις  χώρες της Allience  που αγανάκτησαν με το γεγονός ότι ορισμένοι από τους κορυφαίους σχεδιαστές φαίνεται να ήταν  σε συνεργασία με τις δυνάμεις κατοχής. Η Coco Chanel, η διάσημη σχεδιάστρια μόδας, έκλεισε το στούντιο μόδας της κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά επικρίθηκε έντονα για τη σχέση της με υψηλόβαθμους Ναζί. Το  Παρίσι, πάντως, επανέρχεται με ένα ενδιαφέροντα τρόπο που δείχνει τα ρούχα του: Le Theatre de la Mode,  το Θέατρο της Μόδας,  που περιελάμβανε 200  ψηλές κούκλες ντυμένες με ρούχα σχεδιασμένα σύμφωνα με την γαλλική μόδα. Η μόδα είναι – και πάντα ήταν – ένας παράγοντας με μεγάλη δύναμη. Με οικονομικούς όρους της εποχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η εξαγωγή ενός φορέματος της γαλλικής haute couture  ισοδυναμούσε με την εισαγωγή ενός τόνου κάρβουνου και η εξαγωγή ενός λίτρου αρώματος με την εισαγωγή δύο τόνων πετρελαίου. blog3 Τις ημέρες της γερμανικής κατοχής στο Παρίσι, ο συνωστισμός στις επιδείξεις μόδας δεν είχε μειωθεί.Αντιθέτως. Πρώτες και καλύτερες  στις επιδείξεις του διάσημου Λισιέν Λελόνγκ, οι σύζυγοι και ερωμένες των υψηλόβαθμων γερμανών αξιωματικών. Και ένα από τα πιο επιτυχημένα ντεφιλέ  ήταν του νεαρού τότε Κριστιάν Ντιόρ που είχε μόλις προσληφθεί στον οίκο  Λελόνγκ. O Λισιέν Λελόνγκ, πρόεδρος του συνδικάτου της γαλλικής υψηλής ραπτικής, διαπραγματεύτηκε με τους Γερμανούς διεκδικώντας το δικαίωμα κάθε χώρας να έχει τη δική της μόδα. Τους έπεισε με το επιχείρημα ότι η εμπειρία δεκαετιών δεν ήταν δυνατόν να διδαχθεί και να μεταφερθεί. blog4 Οι Ναζί έκαναν πίσω αλλά μετά την απελευθέρωση άρχισαν οι ψίθυροι ότι ο Λελόνγκ ήταν συνεργάτης των Γερμανών. Oταν όμως η υπόθεσή του έφτασε στα δικαστήρια, ο δικαστής αποφάσισε ότι είχε συνεργαστεί  τόσο όσο χρειαζόταν για να σώσει την πολιτιστική κληρονομιά της Γαλλίας και τις θέσεις εργασίας των τεχνιτών του. blog5 Η Κοκό Σανέλ δέχτηκε επίσης κατηγορίες. Τι έκανε στον πόλεμο η Κοκό; Εκλεισε το ατελιέ της, έκανε σχέση με τον Χανς Γκούντερ φον Ντίνκλαγκε, γνωστό ως «Spatz», έναν ανώτερο γερμανό αξιωματικό δεκατρία χρόνια μικρότερό της και εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο «Ritz».  Για τη σχέση της αυτή παραλίγο να δικαστεί για προδοσία, την έσωσε όμως η προστασία που της παρείχε η αγγλική βασιλική οικογένεια και ο φίλος της, Γουίνστον Τσόρτσιλ. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Ζιστίν Πικαρντί, την πιο πρόσφατη βιογράφο της, η Κοκό Σανέλ είχε κάνει τότε μια προσπάθεια μεσολάβησης ανάμεσα σε Εγγλέζους και Γερμανούς προς όφελος της ειρήνης. blog6 Η  Αλίξ  Μπάρτον, που  έγινε γνωστή ως μαντάμ Grès, άνοιξε τον οίκο της στη Rue de la Paix το 1942, μεσούσης  της γερμανικής κατοχής. Παρ’ ότι που ήταν Εβραία, οι Γερμανοί της το επέτρεψαν με την προϋπόθεση να δημιουργεί τουαλέτες για τις γυναίκες τους.  Εκείνη αρνήθηκε και αναγκάστηκε έτσι να τον κλείσει. Ευτυχώς, δεν οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το γιατί τότε στο Παρίσι κάποια καταστήματα και ατελιέ μόδας έμεναν ανοιχτά ενώ κάποια άλλα έκλειναν δεν θα διευκρινιστεί ποτέ απόλυτα. Γεγονός πάντως είναι ότι στην εταιρεία Louis Vuitton είχε επιτραπεί να διατηρήσει το ισόγειο κατάστημά της στο «Hôtel du Parc» του Βισί, ενώ άλλοι καταστηματάρχες, όπως οι κοσμηματοπώλες Van Cleef & Arpels, είχαν εκδιωχθεί. Στην άλλη πλευρά, τη γερμανική εταιρεία Hugo Boss, από τη δεκαετία του 1930 έραβε τις στολές αστυνομικών και ταχυδρομικών και αργότερα του στρατού. Μπορούσε όμως να κάνει αλλιώς; «O πατέρας μου ήταν μέλος του ναζιστικού κόμματος», παραδέχτηκε σε αυστριακή εφημερίδα το 1997 ο 83χρονος τότε Ζίγκφριντ Μπος: «Ποιος δεν ήταν εκείνη την εποχή; Oλόκληρη η βιομηχανία δούλευε για τον ναζιστικό στρατό». Στην Ισπανία του φρανκικού καθεστώτος, ο Βάσκος  Κριστομπάλ  Μπαλεσιάνγκα είχε περάσει στην αυλή των γυναικών των γερμανών κατακτητών. Αλλωστε έραβε για τη σύζυγο του στρατηγού Φράνκο και  για εκείνη μάλιστα ήταν και το τελευταίο φόρεμα που σχεδίασε στην καριέρα του. Τι μας διδάσκει λοιπόν η – πρόσφατη – ιστορία;  Oτι  η μόδα επιβιώνει ανεξάρτητα από το στίγμα που μπορεί να ακολουθεί για λίγο ή για πολύ κάποιον δημιουργό της. Το είχε δηλώσει άλλωστε και ο ίδιος ο Ντούτσε το 1930: «Καμία δύναμη δεν μπορεί να της αντισταθεί. Αν η μόδα πει “φούστες μακριές”, δεν θα μπορέσεις να τις κοντύνεις ούτε καν με την γκιλοτίνα»… blog7 Μέχρι τον Ιούνιο του 1941, με τη Βρετανία κάτω από την επίθεση από τους Ναζί, η διανομή του υφάσματος οδήγησε σε ένα σύστημα κουπονιών. Ενήλικες στη Βρετανία έλαβαν 66 κουπόνια ενδυμάτων ανά έτος, ποσό που μειώνεται σε 36 κουπόνια από το 1945. Οι προμήθειες αυτές ήταν περιορισμένες και οι τιμές ήταν υψηλές. Πολλές κυβερνήσεις επιβάλλουν περιορισμούς στη χρήση των υφασμάτων και άλλων υλικών που χρησιμοποιούνται για να κάνουν τα είδη ένδυσης που  ήταν απαραίτητα για τον στρατό. blog8 Προκειμένου να υποστηρίξει την πολεμική  προσπάθεια, το ύφασμα ήταν περιορισμένο. Νάιλον και μαλλί και τα δύο  απαιτούνται για τον στρατό και το Ιαπωνικό μετάξι απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ. Το rayon, το νέο συνθετικό ύφασμα που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 έγινε το υλικό που χρησιμοποιείται συχνά για τη δημιουργία ενδυμάτων  κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ενώ το Λονδίνο βομβαρδίστηκε, οι άνθρωποι φοβούνται επίσης μια επίθεση  αερίου καθώς οι Γερμανοί είχαν χρησιμοποιήσει  αέριο εναντίον των Συμμάχων στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο .Το Harvey Nichols, μοντέρνο κατάστημα,  προσφέρει φόρμες για την προστασία του αερίου από καθαρό μετάξι σε ποικιλία χρωμάτων. Πολλές γυναίκες διαθέτουν  φόρμες Utility  που κάποιος θα μπορούσε να φορέσει  γρήγορα, όταν οι σειρήνες ηχούν. Το jumpsuit, μια νέα καινοτομία, είναι ζεστό και άνετο και χαρακτηρίζεται από τσέπες για τα έγγραφα και τα τιμαλφή. blog9 Με τις κακουχίες του πολέμου και της γενικής αποδοκιμασίας του Παρισιού, η βιομηχανία της μόδας μετακόμισε στη Νέα Υόρκη που αναδεικνύεται ως ηγέτης της μόδας.Οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν επίσημα τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο στις 8 Δεκεμβρίου 1941.  Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, Νεοϋορκέζοι  σχεδιαστές μόδας έκαναν το ταξίδι πέρα από τον Ατλαντικό Ωκεανό για να παρακολουθήσουν τις πολυτελείς γαλλικές επιδείξεις μόδας κάθε χρόνο. Στη συνέχεια, επέστρεφαν στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιγράφοντας  τα τελευταία παρισινά σχέδια υψηλής ραπτικής. blog10 Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν το Παρίσι, η Νέα Υόρκη και οι αμερικανοί σχεδιαστές  αποκόπηκαν από  την υψηλή ραπτική. Στην προσπάθειά τους να σχεδιάσουν νέα μόδα για την αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών, επικεντρώθηκαν σε αθλητικά είδη. Αυτό οδήγησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να είναι η πρωτεύουσα των αθλητικών ειδών όλου του κόσμου. Σε μια προσπάθεια να συμμορφωθούν με τους περιορισμούς που τους επιβάλλονται, οι αμερικανοί σχεδιαστές δημιουργούν ένα νέο στυλ του ταιριάζει  στις γυναίκες.. Οι φούστες ήταν κοντές και ευθείες και συνοδεύονται  με κοντά σακάκια των είκοσι πέντε ιντσών ή μικρότερου μήκους. Cardigans συνδυάζονται με φούστες   και  κοκτέιλ  φορέματα αντικαθιστούν τα μακριά βραδινά  του μεσοπολέμου. Η  McCalls παράγει σχέδια για τη μετατροπή ανδρικών κοστουμιών σε φορέματα κυριών και τα φορέματα των γυναικών σε παιδικά ενδύματα. Οι γυναίκες της Αμερικής  για άλλη μια φορά ράβουν τα ρούχα των  δικών τους  οικογενειών. blog11 Το πραγματικό σήμα κατατεθέν της μόδας στις αρχές του 1940 περιλάμβανε μια αυστηρή σιλουέτα με  στενή λεκάνη, τονισμένους ώμους, και κάθε είδους καπέλα. blog12 Οι γυναίκες όλων των κοινωνικών στρωμάτων εντάχθηκαν στην πολεμική προσπάθεια. Συνέχισαν τις δουλειές στο σπίτι, αναλαμβάνοντας και θέσεις εργασίας . Oι Αμερικανοί σχεδιαστές εισήγαγαν την έννοια του διαφορετικού, προκειμένου να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της αφθονίας. Το κλασικό στυλ αθλητικών ειδών κυριάρχησε στις πανεπιστημιουπόλεις κολλεγίων  και υιοθετήθηκε από όλα τα κοινωνικά επίπεδα και όλες τις ηλικιακές ομάδες . Το 1941,η κυβέρνηση της Βρετανίας κατέσχεσε όλα τα αποθέματα των φυσικών υφασμάτων, αναγκάζοντας τους εγχώριους παραγωγούς να επικεντρωθούν σε αντικατάσταση άλλων ινών για τα εγχώρια ενδύματα . Το δέρμα ήταν τώρα περιορίζεται στη στρατιωτική χρήση, έτσι ώστε οι σχεδιαστές υποδημάτων αναγκάστηκαν να είναι όλο και πιο έξυπνοι .Φελλός ή ξύλο και κάθε υλικό που μπορεί να φανταστεί κανείς ενσωματώθηκε στα παπούτσια. Περικόπτονται και οι διακοσμήσεις, εξ ανάγκης, ή περιορίζονται στο ελάχιστο. Οι γυναίκες χρησιμοποιούν είδη οικιακής χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των σελοφάν και σωλήνων, στη δημιουργία διακοσμήσεων στα  παπούτσια. Ο καταμερισμός των κανόνων περιορίζει το ύψος των τακουνιών των υποδημάτων σε μια ίντσα και επιτρέπει μόνο  έξι επιλογές χρωμάτων. blog13 Οι νάιλον κάλτσες εξαφανίστηκαν το 1943. Περιοδικά και τα ινστιτούτα αισθητικής βοήθησαν, προσφέροντας συμβουλές για το πώς να ζωγραφίζουν  στα πόδια πίσω ραφές και πως να χρησιμοποιούν το μακιγιάζ για μαύρισμα. blog14 Αυτό που είναι ανέφικτο γίνεται μόδα, όπως οι κάλτσες μέχρι τον αστράγαλο έγινε όλο και περισσότερο δημοφιλές. blog15 Τόσο η Βρετανία, όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες άσκησαν επίσημους περιορισμούς στη χρήση των υλικών που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή των ενδυμάτων . Η  οδηγία καθόριζε την ποσότητα του υλικού που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει ένα ένδυμα, περιόριζε επίσης τον αριθμό των πτυχών  καθώς και τα μήκη από το σακάκι και το παντελόνι. Το μέταλλο που χρησιμοποιείται για φερμουάρ  είναι απαραίτητο από τον στρατό και τα κουμπιά είναι περιορισμένα ,μόνο χρήσιμα, όχι για διακόσμηση. Οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της λιτότητας, της Μεγάλης Ύφεσης έκαναν ανακύκλωση, ράβοντας παλτά και ζακέτες από παλιές κουβέρτες .Τα χειμωνιάτικα ρούχα δεν είναι από μαλλί  και  έχει ενσωματωθεί φέλπα και κοτλέ  σε κοστούμια και φορέματα. Λιγότερο ύφασμα σήμαινε αδύνατη σιλουέτα με στενές γραμμές στη λεκάνη και με κοψίματα εμφανή. Αυτό ήταν το ύφος της μόδας από ανάγκη. Μικρότερες φούστες δίνουν έμφαση στα πόδια των γυναικών. Αναγκαστικό λοιπόν ανέβασμα του ποδόγυρου, χρόνια πριν τη μόδα του μίνι της δεκαετίας του ΄60. Πραγματικά εντυπωσιακό. blog16 Μετά τον πόλεμο Το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου δεν άλλαξε αμέσως τη βιομηχανία της μόδας. Koυπόνια   και περιορισμοί στο ύφασμα άντεξαν λίγο καιρό μετά, καθώς η οικονομία άλλαξε σιγά-σιγά από μια οικονομία πολέμου προς μια οικονομία ειρήνης και ανάπτυξης. Τροπικές εκτυπώσεις έγινε δημοφιλείς και χαρακτηριστικά εξωτικά florals όπως φύλλα φοίνικα και άνθη ιβίσκου.  Τα χρώματα και το  στυλ του Μεξικού και της Λατινικής Αμερικής έφεραν νέα χρώματα όπως το terra-cotta και το τυρκουάζ  στις γυναίκες που λαχταρούσαν τη φωτεινότητα και τη διασκέδαση. Μπλούζες και φούστες  που προσφέρουν μια απαλή, δροσερή θηλυκότητα για  τον ζεστό καιρό είναι εμπνευσμένες από τη δημοφιλή καλλιτέχνη Frida Kahlo. blog17 Το New Look Το 1947, Dior παρουσιάζει το «New Look»,  ένα στυλ που συγκλόνισε και ενθουσίασε,  το οποίο επιβάλλει μια επιστροφή στην κλασική θηλυκότητα με τονισμένη τη μέση. Η  γυναικεία μόδα άλλαξε σε μία μαλακή, θηλυκή και ρομαντική εικόνα. blog18 Ο ποδόγυρος ήταν μακρύς σε φούστες και φορέματα. Πλατιά καπέλα και σφιχτή περίμετρος της μέσης έδωσαν στις γυναίκες μια σχεδόν προπολεμική εικόνα. Η νέα γυναικεία σιλουέτα έδωσε στις γυναίκες σχήμα κλεψύδρας και μια νέα, γεμάτη θηλυκότητα υπερβολή που τόσο καιρό δεν υπήρχε. Η άφθονη ποσότητα του υφάσματος που χρησιμοποιείται για φούστες θεωρήθηκε από πολλές γυναίκες ως προσβολή για εκείνους που υποφέρουν ακόμα τους περιορισμούς και τις συνέπειες του πολέμου. Λίγες γυναίκες θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά το λαμπερό New Look, όταν μόλις και μετά βίας ο κόσμος είχε την οικονομική δυνατότητα να βάλει τρόφιμα στο τραπέζι. Μερικοί είδαν  το New Look  ως μέσο για την αύξηση των κερδών της κλωστοϋφαντουργίας και οι κατασκευαστές υποστήριξαν το διάσημο σχεδιαστή ενδυμάτων. Μετά από τις στερήσεις και τους περιορισμούς του πολέμου, πολλές γυναίκες θεώρησαν, αυτό το θηλυκό στυλ να είναι πολύ ελκυστικό και η νέα εμφάνιση κέρδισε τελικά τις εντυπώσεις και κατάφερε να επηρεάσει την μόδα των γυναικών και για τις επόμενες  δεκαετίες. Ας ρίξουμε λοιπόν, μια  γρήγορη ματιά μόνο στους πιο σημαντικούς και γνωστούς σχεδιαστές αυτής της δεκαετίας. Christian Dior blog19 Ο Christian Dior (1905 – 1957) ήταν γάλλος σχεδιαστής μόδας από τους σημαντικότερους στην ιστορία της παγκόσμιας μόδας. Γεννήθηκε στην  Granville της Νορμανδίας.  To  1910 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Παρίσι. Παρόλο που ήθελε να σπουδάσει αρχιτεκτονική ακολούθησε τις επιθυμίες των γονιών του να γίνει διπλωμάτης και σπούδασε στην  Ecole des  Sciences  Politiques  το διάστημα 1923-1926. Η καριέρα του άρχισε την δεκαετία του 1930 όταν αποφάσισε να πουλήσει σχέδιά του σε διάφορους οίκους μόδας υψηλής ραπτικής. Από το 1941 και μέχρι το 1946 εργάστηκε στον  Lucien  Lelong. Το 1946 άνοιξε τον  δικό του οίκο μόδας στο Παρίσι. Ο οίκος Dior στεγάστηκε σε ένα υπέροχο κτίριο στο νούμερο 30 της Avenue Montaigne. Απασχολούσε 85 άτομα και ήταν διακοσμημένο στα αγαπημένα χρώματα του λευκό και γκρι. Η πρώτη του κολεξιόν παρουσιάστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1947  με  90 δημιουργίες φορεμένες από 6 μοντέλα. Η γραμμή του 1947, με τις φαρδιές φούστες και τη στενή μέση, προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση και χαρακτηρίστηκε ως  το «New Look». Η αισθητική του, σε μια εποχή που οι γυναίκες είχαν αρχίσει να απελευθερώνονται από τους περιορισμούς του πολέμου, παρέπεμπε στο παρελθόν. Αναβίωσε την υψηλή ραπτική του Παρισιού, που είχε παρακμάσει στη διάρκεια του πολέμου. Το 1949 τα τρία τέταρτα των εξαγωγών της Γαλλίας έφεραν το όνομά του. Αυτός ήταν επίσης που συνέλαβε την ιδέα του «τέλους αδείας», που σήμαινε ότι έπαιρνε αμοιβή για καθένα από τα σχέδιά του. Καθιέρωσε μεταξύ άλλων της γραμμές  Tulip, Η, Α και Υ. Πέθανε το 1957 σε ηλικία 52 ετών από καρδιακή προσβολή. dior1 dior2 Cristobal  Balenciaga blog24 Ο Cristóbal Balenciaga γεννήθηκε στην πόλη Getaria της Ισπανίας το  1895. Ο πατέρας του Βάσκος στην καταγωγή, ήταν ράφτης. Το 1919 άνοιξε για πρώτη φορά οίκο μόδας στο Σαν Σεμπαστιάν, μεταξύ μάλιστα των πελατών του συγκαταλέγονταν και μέλη της βασιλικής οικογένειας. Μετακόμισε στο Παρίσι το 1937 λόγω του Εμφυλίου Πολέμου. Από το 1960 πειραματίστηκε με αφηρημένα σχήματα που τον οδήγησαν στις γραμμές  tunique, sac και balloon που έχουν συνδεθεί με το όνομά του. Τα βραδινά φορέματά του ήταν συχνά εμπνευσμένα από το φλαμένκο. Οι μοναδικές «γλυπτικές» του φόρμες και η εμμονή του στη λεπτομέρεια ανύψωσαν την υψηλή ραπτική στον χώρο της τέχνης, και οι μαύρες και οι καφέ αποχρώσεις του ,θυμίζουν έργα του Francisco Goya ή του Diego Velázquez. Ο Balenciaga έκλεισε τον οίκο του το 1968, απογοητευμένος από τον δρόμο που είχε πάρει η μόδα. Παραμένει, ωστόσο, ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς εκφραστές της μόδας του 20ου αιώνα και εξακολουθεί να επηρεάζει τους σύγχρονους σχεδιαστές. Πέθανε στην Ισπανία το 1972. Cristóbal Balenciaga1 Pierre Balmain blog29 Γεννήθηκε το 1914 στο St.Jeande Maurienne της Γαλλίας. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης επιχείρησης χονδρικού υφασματεμπορίου στην Προβηγκία ενώ η μητέρα του εργαζόταν σε κατάστημα με γυναικεία ρούχα που διατηρούσαν οι δύο αδελφές της. Έτσι, από παιδί, έμαθε τα πάντα για το ύφασμα. Εγκατέλειψε τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική στην  École Nationale Supérieure des Beaux-Arts για να ασχοληθεί με τη μόδα. Αμέσως μετά τον πόλεμο, το φθινόπωρο του 1945, στη rue Francois 1er στο Παρίσι άνοιξε δικό του οίκο μόδας. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την εποχή που σπάνιζαν τα υφάσματα, παρουσίασε φορέματα εφαρμοστά στη μέση με μακριές φούστες σε σχήμα καμπάνας, που μοιάζουν  να προηγούνται του New Look του Ντιόρ του 1947. Ως σχεδιαστής απέφυγε τους πειραματισμούς, αναζήτησε κυρίως κομψές διαχρονικές φόρμες που άρεσαν στην αριστοκρατία. Τα ρούχα του, σε απαλούς τόνους, ήταν συχνά διακοσμημένα με περίτεχνα κεντήματα, καθώς και με γούνινους γιακάδες και μανσέτες. Έκανε δημοφιλή την χρήση της εσάρπας τόσο για βραδινές όσο και για κοκτέιλ εμφανίσεις. Πίστευε ότι τίποτα δεν είναι σημαντικότερο σε ένα φόρεμα από την κατασκευή του. Επίσης πολλές φορές τόνιζε ότι αν οι γυναίκες καταφέρνουν να τηρούν τις βασικές αρχές της μόδας τότε πάντα θα είναι σε αρμονία με αυτή. Πέθανε το 1982. Ο Balmain, μαζί με τον Balenciaga και τον Dior, ήταν οι τρεις κορυφαίοι της μόδας την περίοδο της ακμής της υψηλής ραπτικής στις  δεκαετίες  του ΄40 και του ΄50. Pierre Balmain1 Jacques Fath blog34 Ο Jacques Fath , γεννημένος στο  Maison-Laffitte ,στη Γαλλία, το 1912  ήταν ένας Γάλλος σχεδιαστής μόδας που θεωρήθηκε μία από τις κυρίαρχες επιρροές στην μεταπολεμική υψηλή ραπτική.  Ο  Fath προήλθε από μια δημιουργική οικογένεια. Οι παππούδες και γιαγιάδες του, Caroline και  Georges Fath, ήταν εικονογράφος μόδας και συγγραφέας, και ο άλλος  παππούς του, ο Rene-Maurice  Fath, ήταν ζωγράφος τοπίων. Ο Fath παρουσίασε την πρώτη του συλλογή το 1937, λειτουργώντας ένα σαλόνι με δύο δωμάτια στη rue de la Boetie . Το στούντιο αργότερα μετακόμισε  στη Rue Francois Premier το 1940 και στην  Avenue Pierre 1er de Serbie το 1944. Η συλλογή του 1950 ονομαζόταν Lily, και τα φορέματα του ήταν διαμορφωμένα έτσι ώστε να μοιάζουν με λουλούδια. Για βραδινά, υποστήριξε τα φορέματα  από βελούδο . Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, ο  Fath ήταν γνωστός για τις «φαρδιές φούστες που κυματίζουν», που οι New York Times εξήγησαν, ότι « τις σχεδίασε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των γυναικών που αναγκάζονται να οδηγούν ποδήλατα κατά τη διάρκεια της βενζίνης με δελτίο». Ο οίκος έκλεισε το 1957, τρία χρόνια μετά που ο Fath πέθανε από λευχαιμία , μια ασθένεια που είχε διαγνωστεί το 1952. Jacques Fath Jean Dessès blog39 Ο Jean  Dessès γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ήταν ελληνικής καταγωγής. Σε μικρή ηλικία, σχεδίασε ένα φόρεμα για την μητέρα του με πολύ μεγάλη επιτυχία. Σπούδασε νομικά αλλά ποτέ δεν εξάσκησε το επάγγελμα αυτό. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1924 και το 1925 άρχισε να σχεδιάζει για τον οίκο ραπτικής Maison Jane στη Rue de la Paix. Το 1937 δημιούργησε το δικό του οίκο ραπτικής στην Avenue George V. Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου ταξίδεψε στην Ελλάδα και την Αίγυπτο. Οι δημιουργίες του επηρεάστηκαν από τα ταξίδια του αυτά. Κατασκεύαζε κυρίως πτυχωτές βραδινές τουαλέτες από μουσελίνα και  σιφόν,  ολοκέντητα  φορέματα, σύνολα από εφαρμοστά σακάκια και αέρινες φούστες. Το 1963, στα εξήντα του, ο Jean  Dessès  λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του μετακόμισε από το Παρίσι στην Αθήνα και ασχολήθηκε με τον οίκο που είχε ανοίξει εκεί οκτώ χρόνια νωρίτερα. Πέθανε στην Αθήνα το 1970. Jean Dessès Πανέμορφες  μου , επισημαίνω ότι στις διαλέξεις που έγιναν στον πρώτο, σε όλα τα επίπεδα , πολιτιστικό χώρο μόδας, το theialab, οι παρουσιάσεις, οι φωτογραφίες οι αναλύσεις σε επίπεδο σχολιασμού των προτάσεων των σχεδιαστών, ήταν πολλαπλάσιες με γεωμετρική πρόοδο, από την ταπεινή και σύντομη παρουσίαση στο  blog. Θα ήμουν πανευτυχής αν, αντί να κόβω το υλικό της διάλεξης, προκειμένου να χωρέσει  σ΄ ένα κείμενο, να βρεθούμε πάλι όλοι και όλες μαζί στο νεραϊδόσπιτο του Κεραμεικού, στο απώτερο μέλλον, για να κάνουμε μαζί τη συζήτηση αυτή, να συμφωνήσουμε , να διαφωνήσουμε, να αντλήσουμε κρίσεις και απόψεις για την ιστορία της μόδας και την εξέλιξη της. Αν και εσείς το  επιθυμείτε αυτό, κάντε το εφικτό δηλώνοντας τη συμμετοχή σας, μέσω του blog. Kαθισμένη στο αγαπημένο μου στέκι  στο Παρίσι, στη διασταύρωση των rue des Rènnes και rue des Saint-Pères, φορώντας το λατρευτό μου Βalmain  συνολάκι, τρώω τις πέρλες μου από αγωνία. Θα περάσει ο φίλος μου, ο Σεραφείμ, να με πάρει για να πάμε στη συναυλία των Planet of Zeus  η όχι και αν δεν το κάνει; Then, my dark side will be back ! blog44

Je vous embrasse très fort Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri
 
 

02/02/2013

Ποιος σκότωσε τη μοδίστρα

Mes chères amies, Αποκλειστικά για σας, Ιστορία μυστηρίου, περιπέτειας, αστυνομικών εναλλαγών, απελπισμένων παθών, διαβολικών συμπτώσεων, ύπουλων και καταχθόνιων συνωμοσιών, που  κάνει όλα τα films noirs να ωχριούν μπροστά της, με μεγάλη δόση ραπτικής, haute couture, σκληρής βιοπάλης, δολοπλόκου καρικώματος, αναρρίχησης με κάθε μέσο, έρωτα, προδοσίας, ολικής επαναφοράς και φόνου πανέμορφες μου, ναι, και φόνου γιατί όπως ξέρετε όλα αυτά, για να μην πω  και τα μισά, οδηγούν στο μοιραίο ατόπημα. Ας ξετυλίξουμε το κουβάρι της ιστορίας μαζί….. (αχχχχ, είπα κουβάρι και θυμήθηκα την προηγούμενη ζωή μου) Η μικρή Sidonie ήταν μια τίμια πλην όμως φτωχή μοδίστρα, που εν μέσω οικονομικής κρίσης, προσπαθούσε απεγνωσμένα να βγάλει το ψωμάκι της. Κάθε πρωί που σηκωνόταν , μέσα στο παγωμένο υπνοδωμάτιο της,  άνοιγε τις κουρτίνες  για ν΄αποκτήσει  μια νότα αισιοδοξίας  στη μίζερη καθημερινότητα της… blog1 Εκανε πάντα με μεγάλη ευλάβεια  τα πρωινά της καθήκοντα στο γεμάτο υγρασίες μπάνιο της blog2 και  γρήγορα, δίχως να βάλει μπουκιά στο στόμα της, έτρεχε να προλάβει την πρωινή  κίνηση blog3 Όταν ο καιρός ήταν καλός, σαν γνήσια οικολόγος  χρησιμοποιούσε το ποδήλατο της (υπήρξε από τους πρώτους  χαρλεάδες) blog4 Στη διάρκεια της διαδρομής, blog5 ένα και μόνο ένα ερώτημα βασάνιζε το μυαλό της blog6 Εφθανε πάντα στην ώρα της στο μικρό και απέριττο atelier της που είχε αγοράσει κάνοντας αιματηρές οικονομίες blog7 και ανέβαινε φουριόζα τις σκάλες για να συναντήσει την αγαπημένη της ραπτομηχανή blog8 Ηταν  κορίτσι  της δουλειάς ,φιλόπονο και εργατικό  και δούλευε μέχρι αργά το βράδυ για να ολοκληρώσει τις creations της, πάντα με το χαμόγελο στα χείλη, blog9 μέχρι παρεξηγήσεως για την πνευματική της κατάσταση… Οι δημιουργίες της ήταν απλές, μινιμαλιστικές, ευκολοφόρετες, κάτι να ρίξεις πάνω σου, blog10 Ηταν  κορίτσι του λαού, διασκέδαζε με απλά πράγματα στη ζωή της,

1920's Fashion

1920′s Fashion

της άρεσε η  street  life και οι ζογκλέρ του δρόμου και των μπουλουκιών,

blog12

Richard Avedon – Elise Daniels with street performers, Suit by Balenciaga, Le Marais, Paris, August 1948

μιλούσε και αστειευόταν με τους clochards,

Richard Avedon, Christian Bérard and Renée, suit by Dior, Paris, August 1947

Richard Avedon, Christian Bérard and Renée, suit by Dior, Paris, August 1947

και η εργατική τάξη, που πάει πάντα στον παράδεισο, τη λάτρευε…

Dorian Leigh one of the first supermodels, suit by Dior , Paris, August 1949 by Richard Avedon(σημείωση της συγγραφέως:  το μανίκι είναι όλα τα λεφτά.)

Dorian Leigh one of the first supermodels, suit by Dior , Paris, August 1949 by Richard Avedon
(σημείωση της συγγραφέως: το μανίκι είναι όλα τα λεφτά.)

Δεν διασκέδαζε, σαν τις άλλες τις σουρτούκες τις φίλες της, στα καμπαρέ και στα καζίνο,

photo 1  Suzy Parker wearing Madame Gres gown 1957 - Richard Avedonphoto2   Richard Avedon. Suzy Parker and Robin Tattersall - Evening dress by Madame Gres, Moulin Rouge, Paris, August 1957

photo 1 Suzy Parker wearing Madame Gres gown 1957 – Richard Avedon
photo2 Richard Avedon. Suzy Parker and Robin Tattersall – Evening dress by Madame Gres, Moulin Rouge, Paris, August 1957

απλά, όταν γύριζε στο ταπεινό και καταφρονεμένο σπίτι της προσπαθούσε να ξεκουράσει το πονεμένο της κορμί, λειώνοντας στον καναπέ… blog16 Η συνέχεια της ιστορίας είναι για γερά στομάχια λόγω της φρίκης που ενσωματώνει. Ηταν οι μικρές πρωινές ώρες  γεμάτες ομίχλη, όταν το κακό άρχισε με δρασκελιές να πλησιάζει. Ημικρήαθώα,εργατική,φιλόπονη,φιλήσυχη,φιλόπτωχη,φιλόζωη,φιλόπατρις, φιλοτελίστρια (μαζέψτε με, δε μπορώ να σταματήσω) Sidonie, επέστρεφε a pied στο σπίτι της μετά από μια κουραστική μέρα.

blog17

Two silhouetted figures in The Big Combo (1955). The film’s cinematographer was John Alton, the creator of many of film noir’s stylized images

Μια σκιά που θύμιζε ανδρική φιγούρα την πλησίασε απειλητικά…

blog18

Film Noir Photos: Light and Shadow The Next Room (1930)

Όλα τέλειωσαν πολύ γρήγορα.Την βρήκαν το επὀμενο πρωί μέσα στο ατελιέ της. blog19 Tα ερωτήματα πολλά και αναπάντητα Ήξερε το θύμα το φερόμενο ως δράστη, πως διέφυγε ο δράστης, από τη σκάλα η το ασανσέρ, BLOG Ποιο ήταν το φονικό όπλο, αυτό, blog22 αυτό, blog23 Η αυτό. blog24 Και  το σπουδαιότερο: ποιος ήταν ο δολοφόνος και ποια τα κίνητρα του. Ο σύζυγος, πάντα νούμερο 1 ύποπτος, που διατηρούσε ερωμένη

blog25

Notorius 1946. Directed by Alfred Hitchcock. With Cary Grant, Ingrid Bergman

Ο σκληρός και αμείλικτος συνέταιρος της που κάπνιζε πολύ,

blog26

Rick Blaine played by Humphrey Bogart (Casablanca 1942, dir. Michael Curtiz)

Μία από τις σημαντικότερες ανταγωνίστριες της,

Bon anniversaire, Coco Chanel!

Bon anniversaire, Coco Chanel!

Η ο μπάτλερ;

Alfred Hitchcock: a sadistic prankster

Alfred Hitchcock: a sadistic prankster

Η συνέχεια επί της οθόνης…. Α propos, παρακολουθήσατε μια επισκόπηση της μόδας των αρχών του περασμένου αιώνα και δείγματα αρχιτεκτονικής art deco της ιδίας χρονικής περιόδου.

Je vous embrasse très fort Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri.
 
 

Knitting for many causes Mes chères amies, Στην προηγούμενη ζωή μου έπλεκα. Επλεκα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. knitting for many causes1 Ενας από τους παπούδες μου, ο Vernon έπλεκε μετά μανίας. Ο άλλος, ο παππούς Hagrid  έφυγε νωρίς και δεν ξέρω την κληρονομικότητα από πλευράς του. knitting for many causes2 Και οι δύο μου γιαγιάδες Minerva και Petunia που τις πρόλαβα, έπλεκαν. Τελευταία τους φωτογραφία στις ξαπλώστρες του Τιτανικού , όταν αποφάσισαν πλέκοντας να επισκεφτούν την Γη της Επαγγελίας. Από τότε χάθηκαν κάπου ανάμεσα στα παγόβουνα. Πλέκοντας. 3 Η μαμά μου,  η Selestina, ήταν δεξιοτέχνις στο πλέξιμο.

knitting for many causes4
Grace Kelly in ‘The Country Girl’

Ο δε μπαμπάς μου ο Rufus,  βιρτουόζος.

knitting for many causes5
Here’s my 1 millionth and 10 reason to love Russell Crowe

Και οι πέντε μεγαλύτερες αδελφές μου είχαν για hobby το πλέξιμο.Η Nagini, η Luna, η Dolores, η Myrtille και η Hermione    επί το έργον. knitting for many causes6 Το ίδιο και τα δύο μου μικρότερα αδέλφια Severus και Albus. knitting for many causes7 Το συνέχισαν πανευτυχείς ακόμα και όταν πήγαν στο πανεπιστήμιο Εδώ σε ένα διάλλειμα από το διάβασμα μαζί με τον φίλο τους Dudley.

knitting for many causes8
Columbia undergrads take up knitting 1949

Πρέπει να ομολογήσω ότι όλοι στο σπίτι έπλεκαν. Από τις καμαριέρες μέχρι τον σωφέρ. knitting for many causes9 knitting for many causes10 Ειδικά ο Horatius  δημιουργούσε αριστουργήματα πλεκτικής, περιμένοντας ατέλειωτες ώρες τον πατέρα μου για τις συνεδριάσεις του, όπου κι΄αυτός έπλεκε, μαζί με το υπόλοιπο Δ.Σ. για να περνάει πιο δημιουργικά τον χρόνο του. Μεγαλώνοντας, πολλά αγόρια άρχισαν να με κορτάρουν, αξιολογώντας τα προσόντα μου. knitting for many causes11 Αυτό συνεχίστηκε και στην εφηβική μου ηλικία. knitting for many causes12 Σαν  νέα  κοπέλα έκανα πολλές  τίμιες δουλειές. Μέχρι και σε πρατήριο βενζίνης, κορίτσι πράγμα. knitting for many causes13 Όταν με χτύπησε η ανεργία, έκανα  και  μερικές  λιγότερο  τίμιες.

knitting for many causes14
Showgirls knitting backstage

Ηταν τότε που οι τρείς ανύπαντρες θείες μου,η Lavinia, η Bellatrix και η Narcissa άρχισαν να κριτικάρουν την  ηθική μου. knitting for a cause15 Κι΄έπειτα ήρθε ο έρωτας. Γνώρισα τον Salazar , -πλέκοντας- ,τον  παντρεύτηκα και τα στόματα έκλεισαν. knitting for many causes16 Και  ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί  καλύτερα… Πανέμορφές μου, δεν πολυπιστεύω στα μεταφυσικά, όμως η προηγούμενη ζωή μου είναι η μόνη αιτία για αυτό που μου συνέβη τις δύο προηγούμενες Κυριακές στο THEIA Lab. Kαι εξηγούμαι: Στα πλαίσια του Knitting for a cause, που οργάνωσε το THEIA Lab, αποφάσισα να κάνω την καλή πράξη του μήνα, βοηθώντας στο bar,αφού η πλεκτική δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου. Δεν έμαθα  να πλέκω στην εφηβική μου ηλικία, στο βαθμό  που η καθηγήτρια των Οικοκυρικών μου είχε ένα ιδιαίτερο στυλ  αποδόμησης της εκμάθησης (για να καταλάβετε μπήκε με το αυτοκίνητο σε κεντρικό υαλοπωλείο, προσπαθώντας να μάθει να οδηγεί στα 60 της χρόνια και είναι αλήθεια), -επική μορφή-και η λατρεμένη μου μητέρα δεν ήθελε να με αποσπάσει από τις ασκήσεις  γεωμετρίας των Ιησουιτών  που έλυνα μετά  μανίας, ώστε να μην αφήσω κανένα περιθώριο στη μη εισαγωγή μου στο Πολυτεχνείο. Το bar του THEIA Lab  όμως είχε πλήρη υποστήριξη, οπότε για να μην αισθάνομαι τελείως ανεπρόκοπη και ακαμάτρα, έπιασα δύο  βελόνες για να πλέξω. Αποκάλυψη τώρα. Όλη η προηγούμενη ζωή μου ξετυλίχτηκε σαν κουβάρι. Κληρονομικό χάρισμα γενεών με καθοδήγησε και τα χέρια μου από μόνα τους άρχισαν να κάνουν τις πανάρχαιες κινήσεις της πλεκτικής. Miracolo, Miracolo! Ταυτόχρονα, ανακάλυψα έναν καινούργιο τρόπο διαλογισμού. Πανέμορφές μου, απαλλαγείτε από τo tai chi και την hatha yoga και ξεκινήστε το πλεκτό. Διαλογίζεσαι, αυτοσυγκεντρώνεσαι, , στρογγυλεύουν οι γωνίες σου, ηρεμείς, χαλαρώνεις, και σου μένει και το πλεκτό. Άσε που ανάλογα με την παρέα μπορείς να αναλύσεις από τον Kαντ και τον Φόιερμπαχ και να φτάσεις στα πεζά καθημερινά πράγματα όπως ποιος βάρεσε κανόνι αυτή την εβδομάδα χρωστώντας στους υπαλλήλους του, στα ασφαλιστικά ταμεία, και της Μιχαλούς, αφού ξόδευε αυτά που ξόδευε μέχρι τώρα, η να σχολιάσεις την πρόσφατη λίστα διδασκόντων στο  Harvard  University. Και το απρόσμενο: ενώ περίμενα να δω μία συγκέντρωση κυριών ‘μιας κάποιας ηλικίας’ που λένε και οι φίλοι μας οι Γάλλοι , είδα πολλά νέα κορίτσια, τριφασικές κούκλες και έμεινα. Μου ανατράπηκε η ιδέα που είχα για την πλεκτική και τα προϊόντα της. Πανέμορφα σκουφιά, κασκόλ, πολύχρωμες γκέτες με pon pon, πλεκτές κορδέλες για τα μαλλιά με λουλούδια (που τα έκανε με μεγάλη δεξιοτεχνία η διπλανή μου madame). Και όλες, πρόθυμες να μου δείξουν λεπτομέρειες στην πλεκτική τόσο που σε έναν κόσμο ανελέητα αρπακτικό ένιωσα ένα συναίσθημα τρυφερότητας για αυτές τις γυναίκες που ήθελαν να με βοηθήσουν και να με φροντίσουν, χωρίς να με ξέρουν, ώστε να γίνει ωραίο το πλεκτό μου. Είμαι κατενθουσιασμένη και έχω να νιώσω αυτό το συναίσθημα πολύ καιρό, μέσα στους χαλεπούς καιρούς στους οποίους ζούμε. Το αποφάσισα. Θα  γράφω σχέδια με νήματα με τον ίδιο τρόπο που πλέκω τις λέξεις με νοήματα. Τέλεια. Ξεκινάω να πλέξω χαρούμενη ένα πουλόβερ για τον αθώο αγαπημένο μου, χρησιμοποιώντας οπτικές ίνες και μικρές καμερούλες ανάμεσα στα νήματα, έτσι ώστε να έχουν γνώση οι φύλακες. Μικρό κουϊζ για τους καλά διαβασμένους: Ποια είναι τα επίθετα των ονομάτων των συγγενών στην προηγούμενη ζωή μου;

Katharine Hepburn knitting on the set of Bringing Up Baby, 1938.

Je vous embrasse très fort Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri
 
 

No Christmas dresses? Μes chères amies, Σύμφωνα με το χρονικό ενός προαγγελθέντος προγράμματος, σας είχα υποσχεθεί για τις γιορτές, μια παρουσίαση προτεινόμενων Christmas  dresses, σαν μια συνέχεια της παρουσίασης που είχε γίνει την προηγούμενη χρονιά με επιτυχία στο theialab, όπου είχατε το προνόμιο να θαυμάσετε ανεπανάληπτες, κατακόκκινες, βραδυνές ,φαντασμαγορικές τουαλέτες σχεδιασμένες για πολυτελείς εξόδους. 1 Αυτὀ ήταν. Τέρμα τα μεγαλεία και οι χλιδές. Και εξηγούμαι. Μετά τις προσκλήσεις σε vernissages, galas και δεξιώσεις πρεσβειών, φέτος έλαβα πρόσκληση και για το περίφημο doghouse         ¨Νυχτερίδες κι΄ αράχνες¨ (στο πορτοφόλι μου), όπου το πρόγραμμα περιελάμβανε και υπέροχα, βαθυστόχαστα άσματα αγάπης, χωρισμού, διωγμού, κατατρεγμού και πόνου, αλλά μεγάλου πόνου, όπως: Σπάστα καρδιά μου,  Ασε τα περίπλοκα,  Το σπίτι το έκανα σκυλάδικο, Είσαι άστατη, Σε μένα όταν απευθύνεσαι, Τι κι αν τα πράματα έχουν σφίξει, Πίνω, Θα τιμωρηθείς, Γιατί κυρά μου, Από κει είναι η πόρτα , Ανανέωση θα κάνω  etc,etc… 2 Επρεπε να  συνδυάσω  ενδυματολογικά όλες τις εξόδους σε ένα και μόνο φόρεμα, έχοντας μόνο μία μικρή  παράλειψη: No money! Πανέμορφες μου, δεν πτοήθηκα καθόλου, μα καθόλου. Ετρεξα γρήγορα στο theialab,  Μεταποίηση Express seminar,  έχοντας υπό μάλης  μία ολομέταξη, στο χρώμα του ρουμπινιού robe de chambre που είχε αγοράσει η λατρευτή μου μητέρα προ τριακονταετίας από την Αvenue Montaigne.

3
«Femme au peignoir rouge» – Pierre Bonnard

Mε αποφασιστικές ψαλιδιές, κατόπιν ενδελεχούς αναζητήσεως διαφορετικών προτάσεων, η  robe de chambre, μεταμορφώθηκε σε μία έξωμη, γοητευτική, μοναδική δημιουργία με προδιαγραφές να αφήσει άφωνο το κοινό και να κάψει καρδιές! Τελικά, mes chères amies, στους ζοφερούς καιρούς που ζούμε, οι εναλλακτικοί τρόποι προσέγγισης στα θέματα μας, μπορεί να μας βρούν  μια λύση  σε κάποιες δεδομένες στιγμές και να περάσουμε και καλά δημιουργώντας εμείς οι ίδιες. Το πρόγραμμα μας θα συνεχιστεί κανονικά, με τις δεκαετίες ΄40 και  ΄50, πόλεμος και αναγέννηση-new look. Aναμένετε. 4 Εξερχόμενη χαρούμενη από το THEIA Lab, ανυπόμονη και κατενθουσιασμένη από τη στιχουργική πανδαισία των ακουσμάτων που με περιμένει, έχοντας ρίξει πάνω μου την Αρτα και τα Γιάννενα σε σκουλαρίκι.

Je vous embrasse très fort Bessy.

by the lovely author Bessy Giovri
 
 

17/11/2012

Flappers, Dives , και η λαμπερή εποχή του μεσοπολέμου II

Mes chères amies,

Edward Steichen for Vogue, 1934.

Με ιδιαίτερη χαρά, υπερηφάνεια και συγκίνηση  σας παρουσιάζω την υπέροχη, μεγαλειώδη και λαμπερή ιστορία μόδας της δεκαετίας του ΄30, όπου ο κινηματογράφος –ομιλών πλέον- είχε μεγαλύτερη σημασία για τη μόδα απ΄ότι οι διάσημοι couturiers. Μυστηριώδεις ντίβες των ασπρόμαυρων ταινιών, γοήτευαν με τα έντονα gros plans, την ονειρώδη ζωή τους και τα επεισοδιακά σκάνδαλά τους τις ταπεινές πληβείες  της πεζής καθημερινότητας. Τα απαστράπτοντα αυτά είδωλα, επηρρέαζαν όσο κανένας άλλος, το στυλ των ρούχων, του μακιγιάζ, των χτενισμάτων και γενικότερα της όλης εμφάνισης των γυναικών. Σας αναφέρω επομένως, κάποιες από τις extravagances dives, που οι πιο πολλές ήταν κατασκευάσματα του Hollywood, έτσι ώστε να τις θυμηθούν οι παλιότερες και να τις γνωρίσουν οι νεότερες,δηλαδή, εμείς, πανέμορφές μου. Γιατί, σας το έχω ξαναπεί,δεν γίνεται, δεν γί- νε-ται να σας ενδιαφέρει η μόδα και να μην κατέχετε τη διαδρομή της μέσα από την ιστορία. Απολαύστε όσο μπορείτε το μεγαλείο και τη χλιδή αυτής της εποχής, γιατί έπεται η δεκαετία του ΄40 με κακουχία, μιζέρια και ανέχεια, που ήδη όμως προετοιμαζόταν οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά από την προηγούμενη δεκαετία.

1930

  H δεκαετία του 1930 καταργεί ορισμένες επαναστάσεις που σημάδεψαν τη Μόδα την προηγούμενη δεκαετία, δίνοντας παράλληλα μία νέα ώθηση σε άλλα ρεύματα. Η οικονομική κρίση που βρίσκεται στο απόγειο της το 1932, με 30 εκατομμύρια ανέργους παγκοσμίως, έχει σαν αποτέλεσμα την ιδεολογία που καλλιεργείται από την εθνικιστική και φασιστική προπαγάνδα, η οποία υπόσχεται να εξαφανίσει την υπάρχουσα μιζέρια. Η γυναίκα, μέσα σ’αυτά τα πλαίσια,παίρνει τον κλασσικό της ρόλο.Να είναι νοικοκυρά, να ανατρέφει τα παιδιά της, να προσφέρει ένα ευχάριστο θέαμα στις κοσμικές της εμφανίσεις.Το «αγορίστικο» στυλ του 1920 παραχωρεί τη θέση του σε μία παραδοσιακή θηλυκότητα. Η σιλουέτα είναι ψηλόλιγνη με τονισμένη μέση και έντονους ώμους,οι χυτές γραμμές επικρατούν, κυριαρχεί το ξανθό πλατινέ και τα κυματιστά μαλλιά. Για να επιτευχθεί η επιθυμητή σιλουέτα, φοριούνται συχνά ενισχυμένα κορσέ που κάνουν τη φόρμα ακόμη πιο αδύνατη. Τα βραδυνά φορέματα, σε λευκό χρώμα, κρεπ  Κίνας και σατέν, καλύπτουν τις γάμπες, δημιουργούν ουρά, αλλά αφήνουν όλη την πλάτη έξω.

George Hoyningen-Huene
Edward Steichen 1930

Το ύφασμα είναι κατά βάση λοξά κομμένο, τεχνική του εισάγει η Madeleine Vionnet στην υψηλή ραπτική και η λαιμόκοψη είναι άλλοτε ντραπέ, άλλοτε με βαθιά ντεκολτέ και ανοίγματα.

Madeleine Vionnet

Το ταγιέρ φοριέται την ημέρα, κυρίως το πρωί, σε όλες τις περιστάσεις και αποτελούνται κυρίως από σακάκια που τονίζουν τη μέση και μακριές φούστες η και παντελόνια, ενώ τα  καπέλα και τα γάντια γίνονται απαραίτητα στοιχεία της γυναικείας γκαρνταρόμπας.

Merlene Dietrich 1933, Photo by Bert Hardy

Οι γούνες, στην κορυφή της μόδας, παραλλάσσονται σε διάφορα χρώματα. Η χρυσαφένια αλεπού είναι η πιο αγαπητή στα μέσα της δεκαετίας αλλά και τα παλτό έχουν γούνινους γιακάδες. Το μαύρισμα γίνεται μανία, τα μονοκόμματα μαγιό με βαθιά ανοιχτή πλάτη συναρπάζουν, ενώ τα γυαλιά ηλίου είναι το απόλυτο αξεσουάρ. Από τη δεκαετία του 1920, ο κινηματογράφος αποτελεί σημαντικό μέσο της Μόδας. Η εισαγωγή του ομιλούντος κινηματογράφου στο τέλος της δεκαετίας σημαδεύει μία πραγματική επανάσταση. Οι ήρωες γίνονται πιο φυσικοί και μπορούν να παρασύρουν τους θεατές σε έναν κόσμο όπου η φαντασία μοιάζει να συναντά την πραγματικότητα –μεγάλη διαφορά σε σχέση με αυτό που μπορούσε να κάνει ο βωβός κινηματογράφος. Ο κινηματογράφος δεν αρκείται στο να δείξει τη Μόδα, τη δημιουργεί. Oι γυναίκες θέλουν να είναι  λαμπερές, όπως οι αγαπημένες τους πρωταγωνίστριες. Βγαλμένα έντονα φρύδια, ψεύτικες βλεφαρίδες και κόκκινα νύχια χαρακτηρίζουν τις ντίβες του ΄30.

Greta Garbo

Η Γκρέτα Γκάρμπο, πραγματικό όνομα Greta Lovisa Gustafsson( 1905 – 1990), ήταν διάσημη Σουηδο-Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου κατά τη διάρκεια της εποχής του βωβού κινηματογράφου και μέρους της Χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Η Γκάρμπο θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες αλλά και πιο μυστηριώδεις ηθοποιούς της Metro-Goldwyn-Mayer αλλά και του Χόλιγουντ γενικότερα. Συνολικά πρωταγωνίστησε σε 31 ταινίες, με πρώτη ομιλούσα την Άννα Κρίστι (1930). Προτάθηκε 4 φορές για το βραβείο Όσκαρ ερμηνείας Α’ γυναικείου ρόλου αλλά ποτέ δεν το κατέκτησε. Αντίθετα της απονεμήθηκε το 1955 τιμητικό Όσκαρ για τις αξέχαστες ερμηνείες της, η ίδια όμως δεν παρευρέθηκε αυτοπροσώπως για να το παραλάβει.

Marlene Dietrich

Η Μαρλέν Ντίτριχ (1901 – 1992) ήταν Γερμανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου.Το 1930 έπαιξε στην ταινία που της χάρισε διεθνή φήμη: Γαλάζιος Άγγελος (Der blaue Engel). Μετά πρωταγωνίστησε στις ταινίες: Μαρόκο (Morocco, 1930,Σαγκάη Εξπρές (Shanghai Express, 1932), Η τραγική τσαρίνα (The Scarlet Empress).Η Ντίτριχ καθιέρωσε στον κινηματογράφο της εποχής τον τύπο της μοιραίας γυναίκας και υπήρξε το ίνδαλμα εκατομμυρίων γυναικών. Mae West H Mary Jane West (1893 – 1980), γνωστή ως Mae West, ήταν  Αμερικανίδα ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σύμβολο του σεξ με καριέρα  που διήρκεσε επτά δεκαετίες. Γνωστή σε βαριετέ και στη σκηνή της Νέας Υόρκης πριν μετακομίσει στο Χόλιγουντ για να γίνει ένας κωμικός, ηθοποιός και συγγραφέας στο χώρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας .Μία από τα πιο αμφιλεγόμενες αστέρες του κινηματογράφου της εποχής της,η  Mae West  αντιμετώπισε πολλά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της λογοκρισίας.Τα αποφθέγματα  της είναι διάσημα: Πιστόλι είναι αυτό στην τσέπη σου ή η χαρά σου που με βλέπεις; Έγραψα το σενάριο μόνη μου. Πρόκειται για μια κοπέλα που έχασε την τιμή της και δεν της έλειψε ποτέ. Το μυαλό είναι μεγάλο προσόν αν το κρύβεις. Όταν είμαι καλή, είμαι πολύ-πολύ καλή. Όταν είμαι κακιά, είμαι καλύτερη. Ζεις μονάχα μια φορά, αλλά αν το κάνεις σωστά, μια φορά είναι αρκετή. Μεταξύ δύο κακών, διαλέγω πάντα αυτό που δεν έχω δοκιμάσει.

Constance Bennet

Η Constance Bennett Campbell (1904 – 1965) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός,που με την έλευση του ομιλούντος κινηματογράφου (1929), με τα λεπτά ξανθά χαρακτηριστικά της και το  λαμπερό στυλ της, γρήγορα έγινε ένα δημοφιλές αστέρι του κινηματογράφου .

 

 Joan Crawford

Η Joan Crawford (1905 – 1977), γεννήθηκε ως Lucille Fay  LeSueur, ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο. Ξεκινώντας ως χορεύτρια σε θιάσους πριν κάνει το ντεμπούτο της στο Broadway , η Crawford υπέγραψε μια σύμβαση ταινιών με την Metro-Goldwyn-Mayer το 1925. Στη δεκαετία του 1930, η φήμη της Crawford συναγωνίστηκε συναδέλφους όπως η Norma Shearer και η Greta Garbo.Η Crawford έπαιξε συχνά σκληρά νεαρές γυναίκες που βρίσκουν ρομαντισμό και οικονομική επιτυχία και ήταν μία από τις υψηλότερα αμειβόμενες γυναίκες στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά οι ταινίες της άρχισαν να φθίνουν, μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1930 που ονομάστηκε «box office poison».

Wallis Simpson

Η Wallis, Δούκισσα του Windsor ,προηγουμένως Wallis Simpson και Wallis Spencer, γεννημένη ως Bessie Wallis Warfield ( 1896 – 1986), ήταν Αμερικανίδα socialite, ο τρίτος σύζυγος της οποίας, Prince Edward, δούκας του Windsor, πρώην βασιλιάς Edward VIII του  Ηνωμένου Βασίλειου παραιτήθηκε από το θρόνο του για να την παντρευτεί. Ο πρώτος γάμος της, με τον  αμερικανό αξιωματικό Spencer κατέληξε σε διαζύγιο. Το 1934, κατά το δεύτερο γάμο της με τον Έρνεστ Simpson , φέρεται να έγινε η ερωμένη του Edward, Πρίγκιπα της Ουαλίας . Δύο χρόνια αργότερα, μετά την ανακήρυξη του Edward ως βασιλιά, η διαζευγμένη Wallis από τον δεύτερο σύζυγό της,δέχεται την πρόταση του για γάμο. Η επιθυμία του βασιλιά να παντρευτεί μια γυναίκα με δύο πρώην συζύγους που ζουν απείλησε να προκαλέσει συνταγματική κρίση στο Ηνωμένο Βασίλειο και τελικά οδήγησε στην παραίτηση του βασιλιά το Δεκέμβριο του 1936 έτσι ώστε να παντρευτεί «τη γυναίκα που αγαπώ». Μετά από την παραίτηση, ο πρώην βασιλιάς ονομάστηκε Δούκας του Windsor από τον αδελφό του George VI .Ο Edward παντρεύτηκε την Wallis έξι μήνες αργότερα, η οποία έγινε επίσημα γνωστή ως η Δούκισσα του Windsor, χωρίς το στυλ «Her Royal Highness».  

 Vivien Leigh

Η Vivien Leigh, Lady Olivier (1913 – 1967) ήταν Βρετανίδα ηθοποιός. Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της ως Blanche DuBois στο  A Streetcar Named Desire (1951), ένας ρόλος που έπαιξε επίσης στο London’s West End , καθώς και για τον ρόλο της Scarlett O’Hara , μαζί με Clark Gable , στο           Gone with the Wind, δράμα στον Αμερικανικό Εμφύλιο. Ο τότε σύζυγό της, Laurence  Olivier την σκηνοθέτησε σε αρκετούς από τους ρόλους της. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, έπαιξε ρόλους που κυμαίνονται από τις ηρωίδες του Noel Coward και George Bernard Shaw , σε κλασικούς σαιξπηρικούς  χαρακτήρες όπως Οφηλία , Κλεοπάτρα , Ιουλιέτα και Λαίδη Μάκβεθ .  

Ginger Rogers

Η Ginger Rogers ,Βιρτζίνια Katherine McMath ,( 1911 – 1995) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, χορεύτρια, τραγουδίστρια, η οποία εμφανίστηκε στον  κινηματογράφο, στη θεατρική σκηνή,το ραδιόφωνο και την τηλεόραση , σε ένα μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας της, έκανε συνολικά 73 ταινίες, και ήταν γνωστή ως η παρτενέρ του Fred Astaire σε μια σειρά μουσικών ταινιών που έφεραν  επανάσταση στο είδος. Κέρδισε το βραβείο ‘Οσκαρ καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της στο Kitty Foyle  το 1940.

Jean Harlow

Η Jean Harlow (1911 – 1937) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και σύμβολο του σεξ  της δεκαετίας του 1930 . Γνωστή ως η  ξανθιά βόμβα  η  Platinum Blonde «(λόγω της πλατίνας στα ξανθά  της μαλλιά), η Harlow κατετάγει ως μία από τους μεγαλύτερους αστέρες του κινηματογράφου όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου . Πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες, κυρίως για να επιδείξει το μαγνητικό σεξαπίλ της και  την έντονη παρουσία της στην οθόνη. Είχε τεράστια δημοτικότητα και εικόνα vamp ,σε αντίθεση με την προσωπική της ζωή, η οποία αμαυρώθηκε από απογοήτευση, τραγωδία, και τελικά τον αιφνίδιο θάνατο της από νεφρική ανεπάρκεια σε ηλικία 26 ετών.  

Bette Davis

Η Ruth Elizabeth «Bette» Davis (1908 – 1989) -τα περίφημα μάτια- ήταν Αμερικανίδα  ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ήταν σε ρομαντικά δράματα. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940, ήταν ένα από τα πιο διάσημες κυρίες του αμερικανικού κινηματογράφου, γνωστό για την έντονη δυναμική και το στυλ της. Η Davis κέρδισε  φήμη ως τελειομανής και ήταν ιδιαίτερα μαχητική σε αντιπαραθέσεις με στελέχη στούντιο, σκηνοθέτες και συμπρωταγωνιστές . Ηταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών . Κέρδισε το Όσκαρ για την καλύτερη ηθοποιό δύο φορές, ήταν το πρώτο πρόσωπο με 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ και ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε βραβείο επιτεύγματος διάρκειας ζωής από το American Film Institute Το 1999, η Davis κατέλαβε τη δεύτερη θέση, μετά την Katharine Hepburn , στη λίστα του American Film Institute για τις μεγαλύτερες γυναίκες αστέρια όλων των εποχών .

Dolores Del Rio

  Η Dolores del Río (1905 – 1983) ήταν Μεξικανή ηθοποιός ,αστέρι στο Hollywood σε ταινίες κατά τη διάρκεια της εποχής του βωβού κινηματογράφου και στην χρυσή εποχή του Χόλιγουντ . Ήταν μια από τις πιο όμορφες ηθοποιούς της εποχής της και ήταν η πρώτη σταρ του σινεμά της Λατινικής Αμερικής με διεθνή επιτυχία που τελικά έγινε δημοφιλής ηθοποιός και σε ταινίες του Μεξικού . Στην εποχή του βωβού κινηματογράφου,η Dolores del Río θεωρήθηκε ένα θηλυκό αντίστοιχο του Rudolph Valentino . Η σταδιοδρομία της ήκμασε μέχρι το τέλος της εποχής του βωβού, με επιτυχία σε ταινίες όπως Ανάσταση (1927), Ramona (1928) και Evangeline (1929). Με την άφιξη των « talkies » στις αρχές της δεκαετίας του τριάντα,η εξωτική εικόνα της είχε αλλάξει ριζικά, αλλά συνέχισε με επιτυχίες όπως Bird of Paradise (1932), Wonder Bar (1934 ) και Ταξίδι στο φόβο (1942). Όταν η  Dolores  επέστρεψε στο Μεξικό , στην ηλικία των 37,υπό την καθοδήγηση του Emilio Fernández ,έγινε το πιο σημαντικό αστέρι της χρυσή εποχή του κινηματογράφου του Μεξικού . Το 1943 ,η ταινία Μαρία Candelaria  θεωρείται αριστούργημα ακόμα και σήμερα.

Amelia Earhart

Η Αμέλια Μαίρη Έρχαρτ (1897 – αγνοούμενη από το 1937, κηρυχθείσα θανούσα το 1939) ήταν Αμερικανίδα πρωτοπόρος της αεροπορίας, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών.  Η Έρχαρτ ήταν η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με τον Σταυρό Διακεκριμένης Πτήσης, ως η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό Ωκεανό. Σε ηλικία 34 ετών, το πρωί της 20ης Μαΐου 1932, η Έρχαρτ απογειώθηκε από το Χάρμπουρ Γκρέις του Νιουφάουντλαντ, έχοντας μαζί της την τελευταία έκδοση της τοπικής εφημερίδας (με σκοπό να αποδείξει την ημερομηνία της πτήσης μέσω της ημερομηνίας της εφημερίδας). Μετά από μία πτήση διάρκειας 14 ωρών και 56 λεπτών, στη διάρκεια της οποίας αντιμετώπισε δυνατούς βόρειους ανέμους, συνθήκες παγετού και μηχανικά προβλήματα, η Αμέλια προσγειώθηκε σε ένα βοσκοτόπι στο Κάλμορ βόρεια του Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας. Όταν ένας εργάτης του αγροκτήματος τη ρώτησε «Πέταξες από μακριά;» η Αμέλια απάντησε «Από την Αμερική». Το σημείο προσγείωσης της είναι σήμερα έδρα ενός μικρού μουσείου του Κέντρου Αμέλια Έρχαρτ. Έκανε πολλά ρεκόρ, έγραψε βιβλία για τις εμπειρίες της στους αιθέρες, τα οποία γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία, και συνέβαλε στη δημιουργία της οργάνωσης The Ninety-Nines, μίας οργάνωσης για τις γυναίκες πιλότους. Η Αμέλια Έρχαρτ εξαφανίστηκε πάνω από τον κεντρικό Ειρηνικό ωκεανό, κοντά στη νήσο Χάουλαντ, κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς της να κάνει τον γύρο της Γης, το 1937. Η ζωή της, η σταδιοδρομία και η εξαφάνισή της συνεχίζουν όμως μέχρι σήμερα να προσελκύουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Leni Riefenstahl

Η Helene Bertha ,»Λένι» Ρίφενσταλ (1902 – 2003) ήταν σκηνοθέτης , ευρέως γνωστή για την αισθητική και τις καινοτομίες ως κινηματογραφίστρια. Το 1932, η Λένι παρακολούθησε την ομιλία του Χίτλερ στο Συνέδριο της Νυρεμβέργης και εντυπωσιάστηκε από το ταλέντο του ως ομιλητή. Παράλληλα, όμως, έγινε η «θεά του Κινηματογράφου»για τον Φύρερ. Το 1933 η Ρίφενσταλ γυρίζει την ταινία «Η νίκη της πίστης», στην οποία σκιαγραφείται και ο Ερνστ Ρεμ. Όμως, μετά την Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών και την δολοφονία του Ρεμ, η ταινία προκαλεί πολιτική αμηχανία. Ωστόσο, ο Χίτλερ έχει εντυπωσιαστεί από την Λένι και της ζητά να κινηματογραφήσει το 6ο Συνέδριο του Κόμματος στη Νυρεμβέργη το 1934. Η Ρίφενσταλ γύρισε πράγματι την ταινία, της οποίας τον τίτλο επέλεξε ο ίδιος ο Χίτλερ: «Ο Θρίαμβος της Θέλησης» (Triumph des Willens). Η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία στην Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η ταινία κυκλοφόρησε το 1938 με την ευκαιρία των 49ων γενεθλίων του Χίτλερ. Κυκλοφόρησε και στο εξωτερικό και της προσέδωσε παγκόσμια αναγνώριση. Σε μια προσπάθεια να δώσει αίγλη στην ταινία – και στην καριέρα της – επισκέφθηκε τις ΗΠΑ, όπου έφθασε πέντε μόλις ημέρες πριν την Νύχτα των Κρυστάλλων. Όταν τα γεγονότα αυτά έγιναν γνωστά στις ΗΠΑ, η Ρίφενσταλ έκανε δηλώσεις, διακηρύσσοντας ότι «ο Χίτλερ δεν είναι υπεύθυνος γι’ αυτά» . Ακολουθεί νέα πρόσκληση του Χίτλερ, για την κινηματογράφηση των Ολυμπιακών αγώνων του Βερολίνου το 1936. Η Ρίφενσταλ δέχεται και επισκέπτεται την Ελλάδα για να φωτογραφήσει την Αρχαία Ολυμπία. Στο έργο αυτό την βοηθά η διάσημη Ελληνίδα φωτογράφος Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη, γνωστή με το ψευδώνυμο «Nelly». Το υλικό που συγκεντρώνεται δημιουργεί την ταινία «Olympia», στην οποία η Λένι χρησιμοποιεί νέες τεχνικές: Ήταν από τους πρώτους που υιοθέτησε την κίνηση της κάμερας πάνω σε ράγες, ώστε να παρακολουθεί τις κινήσεις των αθλητών. Η ταινία θεωρείται ότι άσκησε μεγάλη επιρροή στην σύγχρονη κινηματογράφηση αθλητικών γεγονότων. Η  Εξέχουσα θέση που είχε η Ρίφενσταλ στο Τρίτο Ράιχ , μαζί με την προσωπική φιλία του με τον Αδόλφο Χίτλερ ανέτρεψε την σταδιοδρομία της μετά την ήττα της Γερμανίας στον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο , μετά την οποία συνελήφθη, αλλά αφέθηκε ελεύθερη χωρίς καμία επιβάρυνση. Νέοι σχεδιαστές προστίθενται την δεκαετία του΄30 με εξέχουσα παρουσία την Elsa Schiaparelli για την οποία θα ακολουθήσει ξεχωριστό αφιέρωμα.Ας δούμε όμως τους υπόλοιπους.

Nina Ricci 

‘Nina Ricci’  είναι ένας οίκος μόδας που ιδρύθηκε από την Maria «Nina» Ricci και τον γιο της Robert στο Παρίσι το 1932, και ανήκει στην ισπανική  εταιρία ομορφιάς και της μόδας Puig από το 1998.Η Nina Ricci σχεδίαζε φορέματα, ενώ ο Robert διαχειριζόταν την επιχείρηση και τα οικονομικά. Εργάστηκε με τα υφάσματα απευθείας στο μανεκέν και τα σχέδια της Nina Ricci σύντομα έγιναν γνωστά για την εκλεπτυσμένη, ρομαντική, πάντα θηλυκή αίσθηση που η Μαρία πρόσθετε σε όλες τις συλλογές της.

Nina Ricci, Vogue Italia
Nina Ricci, Vogue Italia
 

Madame Grès

Η Germaine Grès Émilie Krebs (1903-1993), γνωστή ως Alix Barton και αργότερα ως «Madame Grès », ξεκίνησε τον οίκο του σχεδιασμού της κάτω από το όνομα  Grès    στο Παρίσι το 1932.Τυπικά είχε εκπαιδευτεί ως γλύπτρια, και παρήγαγε haute couture σχέδια για μια σειρά από μοντέρνες γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων και των Δούκισσας του Ουίνδσορ , Marlene Dietrich , Γκρέτα Γκάρμπο και Dolores del Río. Ο σχεδιασμός της είχε μια κλασική, εκλεπτυσμένη αίσθηση. Ήταν γνωστή ως η τελευταία της υψηλής ραπτικής . Το έτοιμο ρούχο, τις σειρές pret-a-porter ονόμαζε «πορνεία». To όνομα Grès    ήταν μερικός αναγραμματισμός του ονόματος του συζύγου της . Ήταν Serge Czerefkov, ένας Ρώσος ζωγράφος, ο οποίος την άφησε λίγο μετά τη δημιουργία του οίκου της. Η Grès    απολάμβανε για χρόνια επιτυχίες, αλλά, μετά η ίδια πούλησε την επιχείρηση στη δεκαετία του 1980 που έκλεισε λίγο αργότερα.  

Maggy Rouff

Η Maggy Rouff ,- Marguerite Besançon de Wagner- ήταν Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας που γεννήθηκε το 1896 στο Παρίσι , όπου πέθανε το1971. Δημιούργησε το 1929 τον οίκο  της υψηλής ραπτικής Maggy Rouff που διηύθυνε μέχρι το 1948 . Η Marguerite Wagner άρχισε να εργάζεται ως στυλίστρια στον οίκο μόδας Drecoll. Έγινε διευθύντρια του οίκου κατά τη διάρκεια του 1920 και τον Ιανουάριο του 1929  πήρε τον έλεγχο με τον σύζυγό της και τον μετονόμασε σε Maggy Rouff.. Ο οίκος βρισκόταν στο 136 ,Avenue des Champs-Elysées . Το 1937 ,η Maggy Rouff άνοιξε ένα δεύτερο σαλόνι, στο Λονδίνο , που ήταν αφιερωμένο αποκλειστικά σε ιδιώτες πελάτες. La Maison Maggy Rouff ήταν ένας από τους μεγάλους οίκους μόδας, από το 1929 μέχρι το κλείσιμό της στο 1979. Η Maggy Rouff που το παρατσούκλι της ήταν»ο αρχιτέκτονας της μόδας» έπαιζε με την ασυμμετρία Η τελειότητα της τεχνικής της, από τις σπουδές της την ιατρική σχολή, κέρδισε το θαυμασμό των συναδέλφων της και εμπορική επιτυχία . Μετά το θάνατό της το 1971,  το Maison Maggy Rouff διαιωνίζει τα καινοτόμα σχέδια και τα πολύχρωμα υφάσματα του. Η ιστορία και ο πλούτος της γκάμας της  Maggy Rouff εξακολουθεί να έχει ισχυρή φήμη στη Γαλλία και στο εξωτερικό.  

Marcel Rochas

Ο Marcel Rochas γεννήθηκε στο Παρίσι (1902-1955). Άνοιξε τον οίκο του το 1924. Ενθαρρύνθηκε από τον Jean Cocteau, τον Christian Berard και τον Paul Poiret. Ήταν ένα ισχυρός, με επιρροή σχεδιαστής με διεθνή φήμη, ο οποίος δημιούργησε πολλές από τις πιο εξέχουσες τάσεις της μόδας του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια του ’30, ο Rochas άρχισε να δημιουργεί μαύρα και άσπρα φορέματα που περιελάμβαναν άσπρο γιακά. Το 1933, η συλλογή του, χαρακτηρίστηκε από μεγάλους ώμους, ένα στυλ που αποδίδεται γενικά στην Σκιαπαρέλι.Οι πελάτες του ήταν μεταξύ άλλων, τα αστέρια του Χόλυγουντ, όπως η Carole Lombard, και η Marlene Dietrich .Για την ηθοποιό Mae West, ο Marcel Rochas έχει δημιουργήσει μια μαύρη σφήκα-μεσάτο κορσέ του ChantillyΤο 1935 , ο Marcel σχεδίασε σιλουέτες κλεψύδρα και προανήγγειλε τη νέα εμφάνιση του Dior. Ο Rochas συχνά χρησιμοποίησε με λουλούδια σχεδιασμένα υφάσματα σχεδιασμένα με λουλούδια .Προώθησε το τριών τετάρτων μήκους παλτό και ήταν ένας από τους πρώτους σχεδιαστές που ειδικευόταν σε αξεσουάρ, τα οποία πουλούσε από την μπουτίκ στο σαλόνι του.

                                                  1936, A World of Fashion, fashion, hair, jewelry, Marcel Rochas, portrait, Simone Simon.Tamara de Lempicka 1931

   Main Rousseau Bocher  Mainbocher  Mainbocher είναι μια ετικέτα μόδας που ιδρύθηκε από τον αμερικανό μόδιστρο Rousseau Bocher (1890 – 1976), επίσης γνωστό ως Mainbocher. Ιδρύθηκε το 1929, ο οίκος του Mainbocher και λειτούργησε επιτυχώς στο Παρίσι (1929-1939) και στη συνέχεια στη Νέα Υόρκη (1940-1971) .  Ο Mainbocher  ήταν από το Σικάγο , όπου σπούδασε τέχνη στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και στην  Ακαδημία Καλών Τεχνών . Εμεινε στο Παρίσι μετά τον πόλεμο και εργαζόταν ως εικονογράφος μόδας για το Bazaar Harper  , ως συντάκτης μόδας για την Vogue (1922-1929), και τελικά έγινε ο editor-in-chief της γαλλικής έκδοσης  της Vogue , στις αρχές του 1927.Η απόφαση του Mainbocher να γίνει couturier γεννήθηκε μέσα από τα χρόνια που ήταν συντάκτης στο Vogue όταν συνειδητοποίησε ότι η κριτική του ματιά και η αίσθηση που είχε για τη μόδα, μπορεί να του χρησίμευαν στο να δημιουργήσει. Το 1929, ίδρυσε το δικό του οίκο μόδας, που είχε συσταθεί ως «Mainbocher Couture,» στο 12, Avenue George V στο Παρίσι. .Ο Mainbocher σχεδίασε ακριβά, κομψά haute couture φορέματα για μια αποκλειστική πελατεία που περιλαμβάνονταν συντάκτριες μόδας όπως οι  Bettina Ballard,  Diana Vreeland ,κυρίες με τίτλους όπως οι Lady Abdy, Baronne de Rothschild, και  αστέρια όπως η Μαίρη Πίκφορντ , η Constance Bennett και η Claudette Colbert . Σχεδίασε ένα μεγάλο μέρος της γκαρνταρόμπας της  Wallis Simpson, ονομάζοντας ένα χρώμα “Wallis bleu” ειδικά γι’ αυτήν . Το 1937, σχεδίασε και το νυφικό και τα προικιά του γάμου της με τον πρώην Edward VIII (τον Δούκα του Windsor). Ακριβώς όπως αργότερα  το New Look, το Corset Mainbocher, άλλαξε ριζικά την απροσδιόριστη σιλουέτα του Μεσοπολέμου. Αυτή η αλλαγή, που συνδέεται με τη φήμη των ρούχων για τη δούκισσα του Windsor , ήταν η αρχή μιας νέας φάσης στη μόδα, που τελικά επηρρέασε την Coco Chanel στα κοντά κομμένα, σακάκια και φούστες Ο κορσές ,που στην  τελευταία παριζιάνικη συλλογή Mainbocher αποθανάτισε το 1939 ένας από τους πιο διάσημους στη φωτογραφία, ο Horst , είναι γνωστός ως ο Corset Mainbocher .Ο κορσές η ίδιος, που αναφέρεται στο Town and Country ως ένα από τα μεγάλα γεγονότα του 1939, προκάλεσε σάλο στη Γαλλία και εισήγαγε το βικτοριανό μοτίβο που έχει εισχωρήσει σε όλη τη δεκαετία του ’40.

Corset by Mainbocher, photographed by Horst P. Horst for Vogue, 1939
Mainbocher 1932
Wallis Simpson’s wedding dress 1937

Edward Molyneux

Copyright The Estate of James Abbe.

O Edward Molyneux γεννήθηκε το 1891 στο Hampstead του Λονδίνου. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ελεύθερος επαγγελματίας σκιτσογράφος. Αφού υπηρέτησε ως καπετάνιος στο Βρετανικό στρατό στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, ο  Molyneux άνοιξε τον δικό του οίκο στο Παρίσι, στη Γαλλία. Από το 1925,o Molyneaux είχε υποκαταστήματα σε Μόντε Κάρλο, Κάννες, το 1927, και Λονδίνο το 1932. Το 1939, μετακόμισε την επιχείρησή του στο Λονδίνο, λόγω του πολέμου, μέχρι το 1946 όταν επέστρεψε στο Παρίσι. Ο Molyneaux είναι γνωστός για το έργο του στη δεκαετία του 1920 και του 1930 .Η φήμη του ήταν για την καθαρότητα της γραμμής και της κοπής των κοστουμιών του,για τις πλισέ φούστες και τα διακριτικά του σύνολα.. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, προώθησε το «μικρό μαύρο φόρεμα», τα ρούχα εμπνευσμένα από την Ανατολή με μπαμπού μοτίβα, και τα λοξά κομμένα φορέματα. Ο Pierre Balmain και ο Marc Bohan είναι μεταξύ εκείνων που εργάστηκαν γι ‘αυτόν. Τα σχέδια του Molyneux δεν είχαν περιττή διακόσμηση, και είχαν θεωρηθεί ως συντηρητικά. Τα σχέδιά του χαρακτηρίζονταν ως «ναοί του απλού και του κομψού» από τον Pierre Balmain. Από το τέλος της δεκαετίας του 1930, πειραματίστηκε περιορίζοντας τη μέση. Αυτό, που αργότερα ο Dior ονόμασε New Look .Το στυλ του φορέματος  που αποδίδεται γενικά στον Christian Dior, ο οποίος το 1947, εισήγαγε την Corolle γραμμή, η οποία έγινε γνωστή ως η νέα εμφάνιση. Παρά το γεγονός ότι άλλοι σχεδιαστές, Balenciaga, Balmain και Fath, είχαν ήδη εργαστεί προς αυτή τη μορφή από το 1939, οι προσπάθειές τους είχαν διακοπεί από το ξέσπασμα του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Δύο χρόνια μετά τον πόλεμο ο Dior δημιούργησε μια διεθνή αίσθηση. Το New Look ήταν το ακριβώς αντίθετο του μίζερου ,του οικονομικού ενδύματος που προσαρμοζόταν από το δελτίο. Η νέα εμφάνιση προκάλεσε διαμάχη όλο τον δυτικό κόσμο. Παρά το γεγονός ότι πολλές γυναίκες ενθουσιάστηκαν, άλλοι αντέδρασαν εναντίον του, εκφράζοντας τη λύπη τους οτι αυτό ήταν υπερβολή. Το New Look συνεχίστηκε με διάφορες μορφές μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Από το 1946-1949, ο Molyneux αποτόλμησε γούνες, αρώματα, εσώρουχα, και γυναικεία καπέλα.. Το 1950 έδωσε την επιχείρησή του στον Jacques Griffe και αποχώρησε.  Ο Molyneux άνοιξε εκ νέου την επιχείρησή του το 1965 με το όνομα Studio Molyneux. Ο οίκος του συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του το 1974 στο Monte Carlo.

Photo by Edward Steichen, 1931
Thalia Barbarova con pantalón pijama en seda estampada de Edward Molyneux. Getty Images

Πανέμορφές μου,την επόμενη φορά, θα μιλήσουμε για το ντανταϊσμό και  το σουρρεαλισμό και θα σας παρουσιάσω τη θεϊκή  Elsa Schiaparelli, την ιδιοφυή σουρρεαλίστρια  σχεδιάστρια (πολλοί από τους πρώιμους σουρρεαλιστές προήλθαν από το προγενέστερο κίνημα του ντανταϊσμού) που τάραξε τα νερά μόδας όταν συνεργάστηκε με τον Σαλβαντόρ Νταλί και που η Chanel  χωρίς τη παραμικρή δυνατότητα να την ανταγωνιστεί, αναφέρονταν σε αυτήν ως «η ιταλίδα  καλλιτέχνις που κάνει ρούχα». Προς το παρόν, καθισμένη κομψά στη καρέκλα μου,περιμένω υπομονετικά,τον Μπάμπη με το ημιφορτηγό με την  καρότσα, για να πάμε για φαγητό στη ταβέρνα ¨Ο Ρούκουνας¨. Μήπως είμαι overdressed για την περίσταση;

George Hoyningen-Huene 1930

Je vous embrasse très fort, Bessy.

27/10/2012

1920: Flappers, Ντίβες και η λαμπερή εποχή του μεσοπολέμου I

Το Πνεύμα της Εποχής (αντί εισαγωγής)

Mes chères amies, To  παιχνίδι της αναμονής είναι πάντα ανάμεσα σε δύο παίκτες: αυτόν που περιμένει και αυτόν που κάνει τον άλλον να περιμένει. Κερδίζει αυτός που έχει γερά νεύρα και αντέχει περισσότερο η να περιμένει η να κάνει τον άλλον να περιμένει. Για να καταλάβετε τι εννοώ, σας παραθέτω μία μικρή ιστορία από το αγαπημένο μου βιβλίο του Roland Barthes, «Fragments d’ un discours amoureux«. Eνας μανδαρίνος ήταν ερωτευμένος με μία αυλική. Θα γίνω δική σας, του είπε, αν με περιμένετε εκατό βραδιές κάτω από το παράθυρό μου, στον κήπο μου, καθισμένος σ’ ένα σκαμνάκι. Την ενενηκοστή ένατη βραδιά, ο μανδαρίνος σηκώθηκε, πήρε το σκαμνί του κάτω από τη μασχάλη του και έφυγε. Στο ερώτημα ποιός είναι ο κερδισμένος παίκτης θα αφήσω να απαντήσετε εσείς. Προσοχή, δεν είναι εύκολο.

Ιαπωνικοί κήποι, Asia welcome

Πανέμορφές μου, αφού εξήγησα,ελπίζω, μετά από πολλαπλές ερωτήσεις σας, τι εννοώ με το παιχνίδι της αναμονής που αναφέρεται στο τέλος της κουβέντας μας για την Suzanne Lenglen και την Maria Sharapova,ας έρθουμε στα δικά μας,στον υπέροχο κόσμο της μόδας. Είμαι σίγουρη οτι παρακολουθήσατε με μεγάλη αγωνία να εξελίσσονται μπροστά σας, είτε front row,είτε μέσω φωτογραφιών και videos οι collections των grands maitres de coutures, για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2013. Αδίκως. Αδίκως ανησυχείτε  πανέμορφές μου,μήπως και κάτι σας ξέφυγε και δεν είστε της μοδός του χρόνου.Κατά τη γνώμη μου, η ανησυχία σας θα πρέπει να είναι πως θα τη βγάλετε καθαρή φέτος το χειμώνα στη χώρα μας,με το τσουχτερό κρύο μέσα στο σπίτι σας και να μη χάσετε ούτε σπιθαμή από τη γοητεία σας.Ποιός grand maitre θα απαντήσει σε αυτό το θεμελειώδες ερώτημα συνδιασμού επιβίωσης και ομορφιάς που μαστίζει την ελληνική πραγματικότητα; Τι προστάζει η μόδα; (τρελλαίνομαι μ’αυτό το ερώτημα). Και όμως, εγώ έχω την απάντηση για εσάς τυχερές μου και είναι μία αποκλειστικά (η εικόνες μιλούν μόνες τους):

 Ο μπατατζής Μ. Πίβουλας με φλοκάτες μπροστά στο μαντάνι της Σαμαρίνας (από τα αρχεία του Λαογραφικού και Εθνολογικού μουσείου Μακεδονίας και Θράκης).

Και για όσες δεν το πιάνετε…η μόδα προστάζει:  robe de chambre, από ντόπιες φλοκάτες, σε minimal σχεδιασμό και εκτέλεση (εν ανάγκει τη ρίχνετε απλώς ανέμελα πάνω σας). Απαραίτητο αξεσουάρ της ανυπέρβλητης εμφάνισής σας,ένα μεταξωτό φουλάρι σωστά δεμένο, σαν τον Κωνσταντάρα στις παλιές ταινίες και ξεμπερδέψατε. Είστε έτοιμες, με μία ζεστή και υπέρκομψη σύνθεση να υποδεχθείτε, εντός της οικίας σας, τον έρωτα της ζωής σας, τον ταχυδρόμο, τον πιτσαδόρο ή τέλος πάντων, όποιον θέλετε. Ας περάσουμε όμως τώρα στο θέμα μας…

 Η Δεκαετία του΄20

Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο η τον μεγάλο πόλεμο όπως τον αποκαλούσαν τότε μη γνωρίζοντας το μέλλον, οι κοινωνικές και οι οικονομικές εξελίξεις άλλαξαν τελείως τον ρόλο των γυναικών και έκαναν την εμφάνιση τους επαναστατικές καινοτομίες στην γυναικεία ενδυμασία αλλά και γενικότερα στην τέχνη και την αισθητική. Κινήματα όπως το Bauhaus και ο Κονστρουκτιβισμός επέδρασαν καταλυτικά στην εξέλιξη της σύγχρονης τέχνης σε όλους τους τομείς.

H Musidora ως Irma Vep, από την ταινία Les Vampires, που ενέπνευσε και τη σύγχρονη goth μόδα.

Αυτό που έρχεται στο μυαλό των περισσοτέρων όταν αναφερόμαστε στην δεκαετία του ’20 είναι το “garçonne” style.Οι γυναίκες αρχίζουν να γίνονται ανεξάρτητες. Είναι η περίοδος των αποκαλούμενων φλάπερ κοριτσιών (flappergirls) που ζουν έντονα και προκλητικά.Η αργκό λέξη flapper που περιγράφει μια νέα γυναίκα, υποτίθεται ότι αναφέρεται σε ένα νεαρό πουλί  που χτυπάει τα φτερά του, ενώ μαθαίνει να πετάει…

           The Fabulous Flappers 
 

Ένα μοντέρνο flapper είχε κοντά λεία μαλλιά, στήθος επίπεδο, φορούσε έντονο μακιγιάζ, κάπνιζε με μια μακρά πίπα,είχε εκτεθειμένα τα άκρα  και ενσάρκωνε το πνεύμα της  απερισκεψίας χορεύοντας τις νύχτες στην εποχή της τζαζ μουσικής. Τα φορέματα ήταν ίσια , αφήνοντας τα χέρια γυμνά  με πτώση της μέσης στoυς γοφούς. έγιναν πιο χαλαρά και πιο άμορφα σε εφαρμογή. Το στήθος πιέστηκε, η μέση εξαφανίστηκε οι ώμοι τονίστηκαν και τα μαλλιά έγιναν όλο και πιο κοντά. Το στενό αγορίστικο στυλ επικράτησε και γυναικείες καμπύλες εξαλείφθηκαν. Η γραμμή των ρούχων έγινε πιο απλή. Το κοντό μαλλί, είχε αφέλειες ,άλλες φορές ίσιο και άλλες κυματιστό. Τα μάτια ήταν πολύ τονισμένα, με μαύρες σκιές στο επάνω και στο κάτω βλέφαρο και τα χείλη ήταν σκούρα και έντονα.

1920’s Flapper style icon και ηθοποιός Clara Bow

Οι γυναίκες καπνίζουν, αποκτούν σεξουαλική ελευθερία και πλέον μπορούν να ψηφίσουν. Διαβάζουν περιοδικά όπως Vogue, The Queen, Gazette και Harper’s. Ο κορσές καταργείται δίνοντας ακόμα περισσότερη ελευθερία και τα ρούχα αποκτούν φαρδιές γραμμές, ενώ για πρώτη φορά τα πόδια αποκαλύπτονται.  Τα πλεκτά μαγιό είναι πλέον αποδεκτή περιβολή για την παραλία και καθιερώνονται από την Αυστραλέζα κολυμβήτρια Anette Kellerman…

Anette Kellerman

Το 1921 η Chanel λανσάρει το περίφημο Chanel No 5. Τα φορέματα είναι κεντημένα, έχουν κρόσσια και συνήθως τα υφάσματα είναι αέρινα και διαφανή.

Φόρεμα με κεντημένες χάντρες και λεπτομέρειες από Αρχαία Αίγυπτο 

Τα παλτό είναι βαριά και φοριούνται γύρω από το σώμα σαν κιμονό. Ο Benito γίνεται γνωστός για τις όμορφες γούνες του από ερμίνα σε σχήμα σωλήνα. Τα παπούτσια είναι άνετα για να εξυπηρετούν στο χορό και τα χαρακτηρίζει μια μπαρέτα στο ύψος του αστραγάλου,ενώ οι κάλτσες είναι από μετάξι σε τόνους του δέρματος και επαναχρησιμοποιούνται.    Τα καπέλα εφαρμόζουν τέλεια στο κεφάλι, κατεβαίνουν μέχρι το ύψος των φρυδιών, αναδεικνύοντας τα κοντά κουρέματα.

Florence Vidor

Η τεχνολογική ανάπτυξη νέων υφασμάτων επηρέασε τα ρούχα της δεκαετίας του ’20.Τα φυσικά υφάσματα όπως το βαμβάκι και το μαλλί ήταν τα πλούσια υφάσματα της δεκαετίας. Το μετάξι ήταν ιδιαίτερα επιθυμητό για τις πολυτελείς του ιδιότητες, αλλά η περιορισμένη προσφορά το καταστούσε ακριβό. Στα τέλη του 19ου αιώνα, το » τεχνητό μετάξι «ήταν το πρώτο που κατασκευάστηκε από επεξεργασία της κυτταρίνης στη Γαλλία. Μετά την κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνία στις Ηνωμένες Πολιτείες, το πρώτο αμερικανικό εργοστάσιο άρχισε την παραγωγή του νέου αυτού υφάσματος το 1910. Η ίνα αυτή έγινε γνωστή ως «ρεγιόν». Τα ρούχα άλλαξαν ταυτόχρονα με τους μεταβαλλόμενους ρόλους των γυναικών στη σύγχρονη κοινωνία. Αν και οικοδέσποινες μιας συγκεκριμένης ηλικίας συνέχισαν να φορούν συντηρητικά φορέματα, οι νεότερες γυναίκες επιλέγουν το νέο ύφος. Τα σωληνωτά φορέματα περιλαμβάνουν κοντύτερες φούστες με πιέτες ή σχισμές που επιτρέπουν την κίνηση.

 

Μέχρι την δεκαετία του 1920 η υψηλή μόδα απευθυνόταν μόνο στις πλουσιότερες γυναίκες της κοινωνίας. Επειδή όμως το flapper’s dress είχε πολύ πιο απλή κατασκευή από τα -μέχρι τότε- περίπλοκα φορέματα, οι γυναίκες που έραβαν στο σπίτι μπορούσαν πιο εύκολα και πιο γρήγορα να αναπαραγάγουν την σύγχρονη μόδα. Η καταγραφή φωτογραφιών στην ιστορία της μόδας δείχνει ότι και οι απλές γυναίκες πια μπορούσαν να φορέσουν ενδιαφέροντα ρούχα με πιο απλοποιημένη γραμμή .

Τα ταγιέρ εμπνευσμένα από τη Chanel απελευθερώνουν τις γυναίκες 

Edward Steichen, από τους πρώτους φωτογράφους μόδας, 1920

Στην πραγματικότητα, η δεκαετία του 1920 είναι η εποχή κατά την οποία η πιο casual ένδυση εισήχθει στον κόσμο. Το στυλ της μόδας flapper ήκμασε ανάμεσα στα μεσαία στρώματα εξουδετερώνοντας τις διαφορές μεταξύ τους όμως οι πραγματικά πλούσιοι εξακολούθησαν να φορούν όμορφα στολισμένα ενδύματα από μετάξι, για το βράδυ, ιδιαίτερα  ακριβά, καθώς  είχαν επάνω τους ατέλειωτες ώρες κεντήματος.

Φόρεμα σχεδιασμένο από τον Βρετανό μόδιστρο της αυλής Norman Hartnell 

 Φωτογραφία του Edward Steichen

H Marion Morehouse φωτογραφημένη από τον Edward Steichen με φόρεμα Louise Βoulanger, 1926 

 

H Marion Morehouse φωτογραφημένη από τον Edward Steichen με φόρεμα Chanel, 1924

Οπως και σε όλες τις μεταγενέστερες δεκαετίες, είδωλα και σχεδιαστές επηρέασαν την εξέλιξη στο χώρο της μόδας. Ας γωρίσουμε τους πιο σημαντικούς αυτής της εποχής.

Anita Loos

Aμερικανίδα συγγραφέας και σεναριογράφος.

A Girl Like I, 1966.

Clara Bow

Aμερικανίδα ηθοποιός που αναδείχθηκε την εποχή του βωβού κινηματογράφου,το 1920.

  Η Clara Bow από τον Eugene Richee, 1926

 Louise Brooks

Aμερικανίδα χορεύτρια,μοντέλο και ηθοποιός.

Louise Brooks, 1926

MarionMorehouse

Ενα από τα πρώτα γνωστά και αναγνωρίσιμα μοντέλα ρούχων που άφησε εποχή με τις υπέροχες φωτογραφίες της.

 H Marion Morehouse από τον  Edward Steichen για τη Vogue

JosephineBaker

Aμερικανίδα χορεύτρια,τραγουδίστρια  και ηθοποιός που έζησε στη Γαλλία.

Η Josephine Baker στο «Un Vent de Folie», Walery,  1927

Kiki de Montparnasse

Γαλλίδα, τραγουδίστρια σε  nightclubs, μοντέλο ζωγράφων και ηθοποιός.

Πορτραίτο της  Kiki de Montparnasse από τον Man Ray, 1926

Nancy Cunard

Η Nancy Cunard ήταν συγγραφέας, κληρονόμος και πολιτική ακτιβίστρια. Γεννήθηκε στην ανώτερη βρετανική τάξη , αλλά απέρριψε τις αξίες της οικογένειάς της, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της ζωής της στην καταπολέμηση του ρατσισμού και του φασισμού. Έγινε μούσα για μερικούς από τους πιο διακεκριμένους συγγραφείς και καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των Ezra Pound και Louis Aragon, Ernest Hemingway, James Joyce, Constantin Brancusi.

 Η Nancy Cunard φωτογραφημένη από τον Man Ray

Coco Chanel

Από απλή σχεδιάστρια καπέλων γίνεται ιέρεια του στυλ και απογειώνει τη γυναικεία κομψότητα. Η καμέλια και οι λατρεμένες της πέρλες αποτελούν σύμβολα της μόδας. Η Chanel δημιουργεί το γνωστό ταγιέρ αλλά και το «little black dress»: ένα απλό μικρό φόρεμα που το μήκος του φτάνει μέχρι το γόνατο με στρογγυλή λαιμόκοψη και μακριά μανίκια. Η αίσθηση ελευθερίας και η πρακτικότητα που αποπνέουν τα ρούχα της την κάνουν αγαπητή στις γυναίκες της δεκαετίας, αλλά την καθιερώνουν επίσης ως μια από τις σχεδιάστριες που σφράγισαν τον κόσμο της μόδας.

Getty Images / Hulton Archive

Η Marion Morehouse με φόρεμα Chanel με παγιέτες, από τον Edward Steichen, Vogue 1926

 

Coco Chanel, 1929 

Madeleine Vionnet

«Ο,τι κάνω δεν είναι μόδα. Εχει φτιαχτεί για να αντέξει στο χρόνο». Αυτά τα λόγια της Μαντλέν Βιονέ συμπυκνώνουν την πορεία μιας ολόκληρης ζωής. Της ζωής που έζησε η πρωτοπόρος Γαλλίδα σχεδιάστρια περνώντας από τον 19ο στον 20ό αιώνα και μέσα από τους δύο μεγάλους πολέμους της ανθρωπότητας.  Για τη Βιονέ, η αρχιτεκτονική ενός ρούχου ήταν το μείζον. «Είμαι μάλλον περισσότερο γλύπτρια παρά ζωγράφος», έλεγε, «είμαι πιο ευαίσθητη στη φόρμα παρά στο χρώμα». Δεν ήξερε να σχεδιάζει, δεν ήθελε να σχεδιάσει. Ο,τι δημιουργούσε πάνω στο ιδιαίτερο ξύλινο μοντέλο της  ύψους 60 εκατοστών,  γινόταν στη συνέχεια ρούχο για να αποθεώσει την ομορφιά. Με μια απαράμιλλη, μοναδική τεχνική.

Madeleine Vionnet, Apic Hulton Archive

Madeleine Vionnet, 1923

Jean Patou

Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 σχεδίασε ρούχα για την πρωταθλήτρια του τένις Suzanne Len Glen και έτσι υπήρξε πρωτοπόρος στο τομέα των μοντέρνων αθλητικών ρούχων. Τα άνετα φορέματα και ταγιέρ του έγιναν δεκτά από τις δραστήριες γυναίκες στη δεκαετία του 1920, οι οποίες ήταν γνωστές ως garçonnes. Συνεργάστηκε επίσης με τη γαλλική υφαντουργική εταιρεία Bianchini-Ferier και με άλλους για την παραγωγή νέων υφασμάτων για μαγιό και αθλητικά ρούχα.

Jean Patou

Φόρεμα του Jean Patou

Δημιουργία του Jean Patou, 1929

 

 Sonia Delaunay

Η Sonia Delaunay ήταν εβραιογαλλίδα καλλιτέχνις που, με τον σύζυγό της Robert Delaunay  χαρακτηρίζεται για τη ζωγραφική με έντονα χρώματα και γεωμετρικά σχήματα. Το έργο της εκτείνεται στο σχεδιασμό κλωστοϋφαντουργίας και στο χώρο του σχεδιασμού γενικά. Ήταν η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνις για την οποία πραγματοποιήθηκε αναδρομική έκθεση στο Λούβρο (1964), και το 1975 ονομάστηκε αξιωματικός της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής .

Florence Henri, Sonia Delaunay 1931

«Cubist» fashion. Vogue, 1925

 

Sonia Delaunay, 1920s

Μετά τη λατρεμένη Sonia Delaunay, έχω μείνει να απολαμβάνω κοιτάζοντας γι’ άλλη μια φορά την ζωγραφική της και δε θα μιλήσουμε άλλο για μόδα. Τις ανεπανάληπτες ντίβες του 1930 θα τις δούμε την επόμενη φορά που θα βρεθούμε μαζί. Ετοιμάζομαι ταυτόχρονα για τη βραδυνή μου έξοδο, ενδεδυμένη μέσα στο πνεύμα της εποχής ψάχνοντας να βρώ μια καλή θεατρική παράσταση. Εχετε κάποια ενδιαφέρουσα πρόταση;

Louise Brooks, 1920

Je vous embrasse très fort, Bessy *Μικρή σημείωση: Λόγω της παλαιότητας των φωτογραφιών, για όσες φωτοραφίες δεν μπορέσαμε να βρούμε τον φωτογράφο, ισχύει το…»photographer unknown».  Αν εσείς γνωρίζετε την πηγή θα χαρούμε πολύ αν μοιραστείτε τη γνώση σας μαζί μας! Οι διαλέξεις πάνω σε θέματα Ιστορίας και Κοινωνιολογίας της μόδας τώρα και στην μεγάλη οθόνη!  (ελπίζω να έχετε αξιοπρεπούς μεγέθους οθόνες στον υπολογιστή σας για να μη με διαψεύσετε). Μετά από εκατοντάδες επιστολές, αναρίθμητες παρακλήσεις και απαιτήσεις των fans των διαλέξεων που οδύρονταν και έκλαιγαν με μαύρο δάκρυ έξω από το lab  υποκύψαμε (τί να κάνουμε κι’ εμείς οι έρμες) και μέρος των κειμένων και φωτογραφιών των διαλέξεων του 2012 θα αναρτηθούν στο  blog του Τheia lab. Ερωτήσεις, απορίες, διαφωνίες και απόψεις θα συζητηθούν ηλεκτρονικά, ανοίγοντας έτσι έναν διάλογο στα πλαίσια μιας διαφορετικής επαφής με τη μόδα και τον πρώτο πολιστικό χώρο μόδας στην Ελλάδα ,το Τheia lab.  Σας παρουσιάζoυμε λοιπόν έναν θεματικό κατάλογο αυτών των συζητήσεων με προοπτική παρουσίασης ενός θέματος κάθε μήνα στις 22 και με δυνατότητα  πάντα αλλαγών ανάλογα με τα ενδιαφέροντά σας και τις διαθέσεις μας.Περιμένουμε τη γνώμη σας! Οκτώβριος    Flappers, Dives , και η λαμπερή εποχή του μεσοπολέμου Νοέμβριος                    Η μοναδική Elsa Schiaparelli  Δεκέμβριος   ChristmasDresses (αν σας έχει μείνει φράγκο) Ιανουάριος       1940’s, 1950’s, πόλεμος και αναγέννηση-  new look Φεβρουάριος           Geometry fashion , Origami fashion Μάρτιος      1960’s, 1970’s, sex and drugs and rock and roll Απρίλιος                     Διάσημοι φωτογράφοι μόδας     Μάιος                  1980’s ,1990’s, the mixed up decades    Μάιος   Famous Brides (είναι και η εποχή)    Ιούνιος     Εthnic Ιούλιος             Today, what about fashion.

3/7/2012

Τα Ψάθινα Καπέλα, Μέρος 2

Mes chères amies, Eυτυχώς, ένας δυναμικός νέος με γκρίζα μάτια και θεληματικό πιγούνι, βούτηξε στα γαλαζοπράσινα νερά και έπιασε το αγαπημένο μου καπέλο. Το άπλωσα με ένα μανταλάκι να στεγνώνει στον κυκλαδίτικο αέρα και συνεχίζω πανευτυχής την κουβέντα μου μαζί σας.Που είχαμε μείνει; Σωστά. Θα μιλήσουμε για το αγαπημένο  καπέλο, τον παναμά,και θα σας παρουσιάσω στυλιστικές προτάσεις σε ψάθινα καπέλα για να κάψετε καρδιές τούτο το καλοκαίρι.

Antique Vogue, model with Panama hat.

O Παναμάς, πριν από την κατασκευή της διώρυγας, ήταν ισθμός και το πέρασμα μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Ακτής της Αμερικής, αλλά και το λιμάνι απ’ όπου έφευγαν τα πλοία με προϊόντα της Λατινικής Αμερικής και προορισμό την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη. . Ένα από τα προϊόντα ήταν και τα πλεκτά καπέλα του Εκουαδόρ. Η πρώτη ύλη εξάγεται από ένα συγκεκριμένο είδος φοίνικα(toquilla)  που μεγαλώνει μόνο στις ακτές του Εκουαδόρ και σε υψόμετρο 100 έως 400 μέτρων. Οταν έφταναν τα Jipijapas -όπως έλεγαν τότε τα Panama hats- στον προορισμό τους, κανένας δεν  θυμόταν τη χώρα παραγωγής τους, παρά μόνο το λιμάνι απ’ όπου ξεκίνησαν. Αλλά και όσα παρέμεναν προς πώληση στον Παναμά, αγοράζονταν κατά εκατοντάδες από τους χρυσοθήρες ήθελαν να προστατευτούν από τον καυτό ήλιο της Καλιφόρνια. Πριν από την κατασκευή της διώρυγας του Παναμά, η δημοτικότητα του καπέλου ήταν μόνο  ανάμεσα στις εργατικές τάξεις. Στα έργα της διώρυγας του Παναμά οι εργάτες φορούν το ίδιο καπέλο, με το οποίο φωτογραφίζεται και ο προέδρος Ρούσβελτ  στις 16 Νοεμβρίου του 1906 στο εργοτάξιο. Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στον Τύπο με ιδιαίτερο σχολιασμό για το  «καπέλο Παναμά» του προέδρου.

Caribbean workers arriving in Panama.
President Roosevelt at the Panama Canal, 1906. Celebrity-photos.

Απο την ημέρα αυτή  οι άντρες της αστικής τάξης της εποχής άρχισαν να ψάχνουν για τα ανώτερα ποιοτικά καπέλα του Παναμά. Τα χειροποίητα Panama hat χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Το standard, το fino και το super fino, που έχει πίσω του περισσότερες από χίλιες ώρες εργασίας, περιέχει και μεταξωτές ίνες και πωλείται σε τιμές που ξεκινούν από 5 χιλιάδες ευρώ. Πολύ σημαντική παραμένει η πυκνότητα της ύφανσης, το ελαφρύ του βάρος και η ικανότητά του να αφήνει το κεφάλι να αναπνέει. Σύμφωνα επίσης με τους ειδικούς, ένα αυθεντικό Panama hat είναι χειροποίητο, μπορεί να διπλωθεί για να μεταφερθεί σε βαλίτσα χωρίς να χάσει τη φόρμα του, ενώ αποδεικνύεται και πολύ αποτελεσματικό σε μια ξαφνική βροχή, αφού εμποδίζει το νερό να το διαπεράσει. Σήμερα, οι παλαιότερες βιοτεχνίες του Εκουαδόρ, στην Κουένκα και το Μοντεκρίστι εξακολουθούν να διατηρούν την παράδοση αν και οι παραλλαγές πλέον είναι δεκάδες, με τα σχέδια να ποικίλουν ανάλογα με το χρώμα του άχυρου, την πυκνότητα ύφανσης, την κορδέλα, το μέγεθος, το γείσο και τον τόπο παραγωγής: Το κλασικό Fedora, το Μοntecristi, το Μοnte Carlo,  τo «Κόλπος του Παναμά» (που προτιμάται από τους παίκτες γκολφ).

J.Crew Panama Hat.

Παραμένει πάντα το πιο ενδιαφέρον καπέλο του καλοκαιριού για άνδρες,αλλά και για γυναίκες. Πανέμορφές μου, ήρθε η ώρα των προτάσεων σε επίπεδο καπέλου. Σας θέλω τολμηρές στις προτιμήσεις σας, δυναμικές στον τρόπο που θα φοράτε τα καπέλα σας και μην ξεχνάτε: οι επιλογές σας πρέπει να μην είναι banal, κοινότυπες, βαρετές, και να σας κάνουν να χάνεστε μέσα στο πλήθος.

J.Crew Panama Hat.

1.   Panama hat. Διαλέξτε όποιο είδος, όποια κατηγορία, όποια κορδέλα, το καπέλο έχει style από μόνο του, πόσο μάλλον πάνω στο γοητευτικό σας κεφάλι.

Seeking the muse, Cloche hat.
 Ralph Lauren Cloche hat.
Spring/Summer Eric Javits hats Dip Brim.

2. Cloche hat. Καταπληκτική avant garde εμφάνιση προσδίδει το συγκεκριμένο καπέλο της δεκαετίας του 20, στολισμένο είτε με απλή κορδέλα είτε με άνθη. Προσοχή στα ρούχα και τα accessoires  που θα το συνοδεύσετε.

Schiaparelli royal crown straw hat!

3. Σας προχωράω σε καπέλο Dynasty. Είτε ασπρόμαυρο, είτε σε απλή ψάθα η πριγκιπική ακαταμάχητη γοητεία που αναδύει είναι σχεδόν χειροπιαστή.

The Squishee hat. Eric Javits hats.

4.   Για να σας ανεβάσω το level από πριγκιπικό σε βασιλικό αυτό το τελείως σουρρεαλιστικό καπέλο, σχεδιασμένο από ποιάν άλλη, την Έλσα Σκιαπαρέλλι , θα σας ανεβάσει πλήρως στη σφαίρα των γαλαζοαίματων και θα σας ξεχωρίσει από τους απλούς θνητούς. Προσοχή στις απομιμήσεις από ευγενή μέταλλα.

Gatsby-inspired straw hat. Photo by Nick Harvey/WireImage.

5.   Τέρμα τα μεγαλεία, παραπήρατε φόρα. Σειρά έχει ένα απλό, ψάθινο μοντελάκι, μαζεμένο και ταπεινό με εξαιρετική φόρμα για τους γνώστες της γεωμετρίας.

D&G

6. Ένα εξαίσιο ψάθινο καπέλο εμπνευσμένο από τον Great Gatsby (επική ταινία) που ταιριάζει σε τσαχπίνικα μουτράκια.

The lisa porter collection Vogue Italia.

7. Και επειδή σας έριξα στα χαμηλά, σας φτιάχνω το κέφι με υπερπαραγωγή καπέλο με ξέφτια που τελειώνουν σε φούντα στο επάνω μέρος.

Photographer: unknown

8.  Για να ξεχωρίσετε πλήρως από το ασήμαντο πλήθος, σούπερ υπερπαραγωγή με δυσεύρετο καπέλο από άπλεχτες, ψάθινες λωρίδες. Δεν γνωρίζω όμως τι γίνεται,όταν σηκωθεί το κυκλαδίτικο μελτέμι, εάν διαλύεται στα «εξ΄ών συνετέθει» και τρέχετε να  μαζέψετε τα χορταρικά στα ανεμοδαρμένα σοκάκια  της Ανάφης.Παρηγορηθείτε oτι θα κάνετε πολλές γνωριμίες και όχι μόνο μία ,όπως εγώ, που το δικό μου καπέλο ήταν compact.

Helene Berman Bow Straw Floppy Pirate Hat.

9. Mεγάλη καπελίνα με στρογγυλό, υπερμεγέθες γείσο .Πλεονεκτήματα: έχετε υπέροχο σώμα και comme ci, comme ça πρόσωπο. (θεωρητικό το σχήμα, πρακτικά είμαστε όλες πανέμορφες). Με το γείσο κατεβασμένο είστε θεά, ενώ ταυτόχρονα μπορείτε να παρακολουθείτε ό,τι συμβαίνει γύρω σας χωρίς να καρφώνεστε. Σε περίπτωση αλλαγής προσώπου στον Dr. Ivo Pitanguy στη Βραζιλία δεν χρειάζεται να αγοράσετε καινούργιο καπέλο. Το αναδιπλώνετε σε πειρατικό στυλ, με έναν θηριώδους ιδιοσυγκρασίας φιόγκο και φαίνεται όλη σας η επένδυση.

 Karen Walker straw cone hat
Coastal Living, Pinterest

10.    Σας λείπει ύψος, και φοράτε αυτούς τους φρικαλέους κοθόρνους που είναι της ¨μοδός¨,των ογδονταπέντε πόντων τακούνι με τους πενήντα μπροστά (μην τους φοράτε, σας παρακαλώ πολύ, εκτός του ότι κινδυνεύετε με κατάγματα εάν πέσετε από τέτοιο ύψος, τονίζετε το πόσο κοντή είστε και το πρόβλημα που έχετε με αυτό, παραπέμποντας ταυτόχρονα σε kitsch αισθητική).Εγώ,πανέμορφες μου σας έχω τη λύση: καπέλο, ημίψηλο, σε ψάθα, είτε Α. στον αστικό χώρο, είτε Β. στον αγροτικό, που σας φτάνει σε ένα επιθυμητό τελικό ύψος. Μπορείτε να κρύβετε και λαγούς μέσα-ο κλασσικός διπλός πάτος- και να κάνετε πλακίτσες στους φίλους σας,με μοναδική υποχρέωση στα θερινά υπαίθρια θεάματα να κάθεστε στην τελευταία θέση προς αποφυγή ενοχλήσεων. 11.    Πανέμορφο καπέλο, ιδιαίτερα θηλυκό, ταιριάζει σε πρόσωπα με έντονες γωνίες που έρχονται σε αντίθεση με τα μαλακά κύματα του στρογγυλεμένου γείσου.

Kaminski hat created from natural raffia with floral tease on the side.

Σας απαγορεύω ρητά:

Photo by Fox Photos/Getty Images,1939.

1. Η άλλη χρήση του καπέλου σας εκτός από αυτή του σκίαστρου της κεφαλής σας. (Women covering up on the beach at Nassau with straw hats).

Paulette Goddard in flowered hat.

2. Στολισμός επιταφείου του καπέλου σας  μέχρι τελικής πτώσεως. Ένα, άντε δύο λουλουδάκια είναι αρκετά.

Photographer: unknown

3. Να φοράτε δημοσίως το καπέλο νούμερο 8 με κόντρα τον άνεμο. Τα ξέφτια θα αναδύονται και θα κινούνται με τρόπο θριλλερικό, τόσο που ο Norman Beits στο Ψυχώ θα σας φαίνεται απλώς  γλυκούλης. Πανέμορφές μου, το καπέλο μου στέγνωσε, το φοράω στολίζοντάς το με ένα υπέροχο γαλάζιο φουλάρι και ατενίζω τα αγαπημένα κυκλαδίτικα νερά ευχόμενη σε εσάς καλό καλοκαίρι και τρελλές επιτυχίες.

Photography  Chris Elwell

Je vous embrasse très fort, Bessy Η Rei Kawakubo δημοσίευσε το δικό της  εξαμηνιαίο περιοδικό «Έξι»  στις αρχές του 1990. Χαρακτηριστικό είναι το κείμενο και αποτελείται  κυρίως για φωτογραφίες και εικόνες που αυτή  θεωρεί ενδιαφέρουσες.

Advertisements

One thought on “THEIA Bessy

  1. […] Στο https://theialab.wordpress.com/theia-bessy/ βρήκαμε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την ιστορία της μόδας στα 50′ς, από όπου και η φωτογραφία. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s